Εδώ και μερικά χρόνια, το θέμα που εμφανίζεται συχνότερα στις συνεδρίες μου δεν είναι τα μάγια. Είναι η παιδική ηλικία. Άνθρωποι κάθε ηλικίας μου λένε χαμηλόφωνα το ίδιο: «μεγάλωσα με ξύλο» ή «στο σπίτι μου μιλούσαν άσχημα» — δηλαδή σωματική βία ή συναισθηματική κακοποίηση. Πολλοί δεν ξέρουν καν πια ότι αυτό λέγεται κακοποίηση — έτσι γινόταν η «διαπαιδαγώγηση» σε πάρα πολλά σπίτια. Σου απαντώ άμεσα και τρυφερά: η ενέργεια αυτών των εμπειριών βρίσκεται ακόμη μέσα σου, ακόμη κι αν πέρασαν δεκαετίες. Το μικρό παιδί απορροφά τις ενέργειες του περιβάλλοντος όπου ζει για να επιβιώσει, και ό,τι δεν επεξεργάστηκε τότε γίνεται φόβος στο σώμα, προγράμματα «δεν αξίζω», ντροπή και ενοχή.
Το καλό νέο, και αυτό θέλω να κρατήσεις από την πρώτη γραμμή: μπορεί να θεραπευτεί. Όχι από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά μπορεί. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου η βία ανάμεσα στους γονείς ήταν καθημερινή, οπότε ξέρω για τι μιλάω: κατέβηκα σε αυτές τις περιοχές επί χρόνια και ακόμη βγάζω στρώματα, ενώ εδώ και μερικά χρόνια συνοδεύω και άλλους — με λυσίματα, διαλογισμούς και αναπαραστάσεις.
Τι σημαίνει κακοποίηση στην παιδική ηλικία — και γιατί δεν τη βλέπεις πάντα
Η συναισθηματική και η σωματική κακοποίηση έχουν η καθεμία δύο όψεις, και η μία είναι σχεδόν αόρατη. Η πρώτη είναι η γνωστή — το ξύλο, η ταπείνωση, οι άσχημες λέξεις. Η δεύτερη είναι αυτό που δεν κάνει ο γονιός: δεν σε βλέπει, δεν σε ακούει, δεν ανταποκρίνεται στις συναισθηματικές σου ανάγκες· αυτή η παραμέληση, που περιγράφεται και στο βιβλίο για τη συναισθηματικά απούσα μητέρα με βάση το οποίο δουλεύω, μπορεί να είναι εξίσου καταστροφική με την ενεργή κακοποίηση. Απ' έξω όλα φαίνονται καλά, αλλά το παιδί δεν παίρνει ακριβώς αυτό που χρειάζεται: αγάπη και παρουσία.
Μια απλή διάκριση: μια δύσκολη μέρα, μια κακή κουβέντα — μια φορά είναι μια φορά. Η κακοποίηση είναι κάτι συστηματικό, μέρα με τη μέρα. Πολλοί γονείς δεν ήξεραν να τα κάνουν καλύτερα — κανείς δεν τους έμαθε να είναι γονείς — και το να το κατανοούμε δεν σημαίνει ότι ήταν εντάξει.
Και το παιδί απορροφά και την ενδοοικογενειακή βία ανάμεσα στους γονείς, ακόμη κι αν κανείς δεν το χαστούκισε. Πολλοί κουβαλάτε στο σώμα την ενέργεια του ξύλου από το σπίτι της παιδικής ηλικίας, χωρίς να ξέρετε γιατί φοβάστε ή γιατί παγώνετε όταν υψώνεται η φωνή.
Οι επιπτώσεις της παιδικής κακοποίησης: τι μένει μέσα σου
Τα προγράμματα «δεν αξίζω»
Η κακοποίηση δεν σταματά όταν σταματήσει: εγκαθιστά προγράμματα. Να τι επιστρέφω συχνότερα στα λυσίματα:
- «Δεν αξίζω, δεν έχω αξία, δεν αξίζω αγάπη, δεν είμαι αρκετός.»
- «Είμαι πρόβλημα. Μου αξίζει τιμωρία. Ζω διαρκώς με φόβο.»
- «Πρέπει να τα βγάζω πέρα μόνος, όσο κι αν υποφέρω.»
- «Δεν επιτρέπεται να πω όχι. Δεν επιτρέπεται να υπερασπιστώ τον εαυτό μου. Δεν επιτρέπεται να πω τι νιώθω.»
- «Η αξία μου εξαρτάται από τις επιδόσεις μου.»
Δεν είναι η αλήθεια σου, είναι προγράμματα εγκατεστημένα μέσα στον φόβο. Η πρώτη απελευθέρωση έρχεται όταν καταλαβαίνεις ότι δεν είναι δικό σου και αρνείσαι να το πάρεις ξανά πάνω σου.
Ο φόβος που δεν σβήνει
Πολλοί από εμάς που υπομείναμε συναισθηματική κακοποίηση ή βία ζούμε με ένα μόνιμο υπόβαθρο φόβου, και στις σοβαρές περιπτώσεις μιλάμε για τρόμο — μια λέξη που καταλαβαίνει μόνο όποιος τον ένιωσε. Ως παιδί διάβαζα στο πρόσωπο της μητέρας μου ό,τι σκεφτόταν, για να ξέρω από πριν τι ακολουθούσε· γι' αυτό πολλοί ενήλικες με δύσκολη παιδική ηλικία έχουν εξαιρετικά έντονη ενσυναίσθηση — εκείνη η ενσυναίσθηση ήταν κάποτε εργαλείο επιβίωσης. Και ο παρατεταμένος φόβος συχνά αφήνει συμπτώματα σύνθετου μετατραυματικού στρες — και εδώ, χωρίς καμία αμφιβολία: πήγαινε σε ψυχοθεραπευτή. Αυτό είναι το θεμέλιο.
Η ντροπή, η ενοχή και η αξιοπρέπεια
Η πιο απλή διατύπωση: η κακοποίηση σημαίνει ταπείνωση, ντροπή και ενοχή — και πλήττει την αξιοπρέπεια. Η γελοιοποίηση γεννά ντροπή, οι συγκρίσεις («η συμμαθήτριά σου πήρε 10, μπορούσες καλύτερα») — έλλειψη αυτοπεποίθησης, ενώ οι μομφές για τις ανάγκες σου σε μαθαίνουν να μη ζητάς πια τίποτα: ούτε βοήθεια ούτε αγάπη. Το παιδί χτίζει την ταυτότητά του όταν ο γονιός το βλέπει· αν ο γονιός δεν σε βλέπει, μένεις με ένα κενό στην ταυτότητα και στην αυτοπεποίθηση.
Τι κάνει το σώμα με τα συναισθήματα που δέχτηκε
Τα συναισθήματα που δεν εκφράστηκαν με κλάμα τότε έμειναν στο σώμα:
- Συναισθηματικό φαγητό. Τρώμε για να πνίξουμε τα συναισθήματά μας και να «γειωθούμε». Είχα κι εγώ 30 επιπλέον κιλά δίπλα σε έναν τοξικό άνθρωπο — ήταν προστασία και παρηγοριά, όχι λαιμαργία.
- Ασταμάτητη δουλειά. «Δεν αξίζω να ζω αν δεν δουλεύω», «δεν αξίζω ξεκούραση» — κλασικά προγράμματα σε παιδιά που έτρωγαν ξύλο· τα έχω κι εγώ.
- Τελειομανία. Δεν είναι προτέρημα, είναι αυτοϋπονόμευση από τραύμα.
- Εθιστικές συμπεριφορές — ό,τι χρησιμοποιείς για να μη νιώθεις. Πίσω τους αναζητάς μια αποκατάσταση από την παιδική ηλικία· όλα είναι επανάληψη των πρώτων επτά χρόνων.
Στις σχέσεις και στη ζωή
Όποιος δεν ένιωσε ότι τον έβλεπαν ως παιδί μένει με ένα εσωτερικό κενό και μια πείνα για αγάπη: πέφτεις πολύ γρήγορα σε σχέσεις ή προσελκύεις ανθρώπους που χρησιμοποιούν το χάρισμά σου να δίνεις. Το στυλ προσκόλλησης μπορεί να είναι αποφευκτικό, αγχώδες ή χαοτικό, και πολλοί κουβαλούν την αίσθηση του «μαύρου προβάτου». Αν είχες γονιό με ναρκισσιστικές συμπεριφορές, τα μοτίβα επαναλαμβάνονται στις σχέσεις μέχρι να τα δουλέψεις — γι' αυτό έγραψα στο άρθρο για τον ναρκισσισμό και τις τοξικές συμπεριφορές.
Και η άλλη πλευρά: οι δύσκολες παιδικές ηλικίες φέρνουν και δώρα — είσαι πιο ευαίσθητος, έχεις περισσότερη ενσυναίσθηση και είσαι πιο δυνατός απ' όσο νομίζεις. Η πληγή ήταν πραγματική, αλλά τα χαρίσματα είναι δικά σου.
Πώς μοιάζει ένας καθαρισμός πάνω σε αυτό το θέμα
Όταν αρχίζεις να δουλεύεις με την ενέργεια του ξύλου και της κακοποίησης, το σώμα αποβάλλει: χασμουρητό, ρέψιμο, δάκρυα, ξαφνικό κρύο, ζάλη. Εγώ ένιωσα την ενέργεια του ξύλου στην κοιλιά· άλλοι τη νιώθουν στο κεφάλι ή στην καρδιά. Είναι φυσιολογικό: έπειτα ακολουθεί η ανακούφιση.
Δύο συνηθισμένα σημάδια: αν δεν νιώθεις τίποτα, μερικές φορές είσαι τόσο «τσιμεντωμένος» από το τραύμα ώστε δεν επιτρέπεις στον εαυτό σου να νιώσει — με τον καιρό το σώμα ανοίγει. Και αν δεν θυμάσαι την παιδική ηλικία, ο ψυχισμός έκλεισε τη μνήμη για να σε προστατεύσει· οι αναμνήσεις επιστρέφουν όσο δουλεύεις, στον δικό σου ρυθμό.
Και ένας κανόνας κοινής λογικής: αν έχεις σωματικά συμπτώματα ή καταστάσεις που δεν περνούν, πήγαινε σε γιατρό — η ενεργειακή δουλειά συμβαδίζει με τη φροντίδα της υγείας, δεν την αντικαθιστά.
Παίρνω τον οδηγό PDF λυσιμάτων για το ξύλο και την κακοποίηση →
Πώς αρχίζει η ίαση: ο δρόμος που χρησιμοποιώ
1. Πήγαινε και σε ψυχοθεραπευτή
Αυτό το βήμα το βάζω πρώτο, επειδή έτσι έκανα κι εγώ. Τα λυσίματα καθαρίζουν την ενέργεια, αλλά υπάρχουν περιοχές στις οποίες δεν πηγαίνεις μόνος ή μόνη — και ο θεραπευτής σε στηρίζει και σε ωθεί ακριβώς όταν δεν θέλεις πια να μπεις σε εκείνο το δωμάτιο. Τα παιδικά τραύματα, ειδικά όσα συνοδεύονται από μετατραυματικό στρες, δουλεύονται στην ψυχοθεραπεία, ενώ οι πιο βαριές πληγές μόνο ατομικά, με ειδικό. Εγώ για τον εαυτό μου συνδύασα: θεραπεία και λυσίματα.
2. Τα λυσίματα πάνω σε αλάτι
Ο καθαρισμός πάνω σε αλάτι είναι πολύ ισχυρότερος από τις φράσεις που λες μόνο νοερά. Χρειάζεσαι ένα κιλό χοντρό αλάτι στο πάτωμα, πάνω στο οποίο βάζεις τα γυμνά σου πόδια. Έχε μια κουβέρτα δίπλα σου: όταν βγαίνουν τα τραύματα, υπάρχει κρύο. Κλείσε τα μάτια και άφησε την ενέργεια να κυλήσει:
«Θέτω την πρόθεση να καθαριστώ. Ζητώ να βγει από μέσα μου όλη η ενέργεια του ξύλου.»
Πες τις φράσεις δυνατά και ώθησε την ενέργεια προς τα έξω — δεν αφορά μόνο τα λόγια, είναι αυτό που νιώθεις στο σώμα και αφήνεις να φύγει. Αν μια φράση σου είναι πολύ δύσκολη, μην την πιέζεις: ένα στρώμα φεύγει τώρα, άλλο την επόμενη φορά.
3. Επιστρέφεις ό,τι δεν είναι δικό σου
Η βασική φράση που χρησιμοποιώ στα λυσίματα για το ξύλο είναι:
«Επιστρέφω την πεποίθηση ότι [δεν αξίζω / πρέπει να σωπαίνω για να διατηρήσω την αγάπη / δεν επιτρέπεται να πω όχι — ό,τι νιώθεις εσύ] στην πηγή της και προγραμματίζω το ενεργειακό μου πεδίο να μη δέχεται πια κάτι τέτοιο.»
Μερικές φράσεις ειδικά για αυτό το θέμα, τις οποίες προσαρμόζεις στην κατάστασή σου:
- «Αγαπημένη μητέρα / αγαπημένε πατέρα, σου επιστρέφω όλη την ενέργεια του ξύλου που απορρόφησα.»
- «Αγαπημένοι γονείς, σας αφήνω μαζί σας τις συγκρούσεις σας. Δεν στέκομαι πια ανάμεσά σας.»
- «Ακυρώνω όλο το ξύλο που δέχτηκα στην παιδική ηλικία και ξαναγράφω την ταινία.»
Αν οι γονείς σου δεν ζουν πια, τα λυσίματα εξακολουθούν να λειτουργούν: η ενέργεια βρίσκεται μέσα σου. Και από την εμπειρία μου: όπου υπήρξε αγάπη, ο καθαρισμός γίνεται ευκολότερα· το δυσκολότερο να αποκατασταθεί είναι η ψυχρή κακοποίηση, χωρίς αγάπη.
4. Το εσωτερικό παιδί
Κλείσε τα μάτια και πήγαινε, στη φαντασία σου, στο παιδί που ήσουν. Αν σε πάει σε μια δύσκολη στιγμή, πάρε το από εκεί και πες του: «Τελείωσε». Το υποσυνείδητο δεν ξέρει πάντα ότι τελείωσε — γι' αυτό κάνουμε τα λυσίματα. Έπειτα πάρε το στην αγκαλιά, αν σου το επιτρέπει:
«Δεν είσαι μόνο. Εγώ είμαι εδώ μαζί σου. Από εδώ και πέρα μαθαίνω να μη δέχομαι πια ξύλο. Μέχρι τώρα το κουβαλούσες εσύ, αλλά από εδώ και πέρα το κουβαλώ εγώ. Εγώ είμαι και μητέρα και πατέρας για σένα.»
Άφησε έπειτα να βγει από το σώμα ό,τι νιώθει εκείνο το παιδί. Είστε ομάδα — και όταν αναπτύσσεις αυτή τη σχέση, το εσωτερικό κενό αρχίζει να εξαφανίζεται. Ασκήσεις βήμα προς βήμα βρίσκεις στο άρθρο για την ίαση του εσωτερικού παιδιού, ενώ ορισμένα πράγματα βγαίνουν ευκολότερα μέσα από τη ζωγραφική — εγώ δουλεύω πολύ με τη νευρογραφική.
5. Τα κομμάτια της ψυχής
Στις πολύ δύσκολες στιγμές, ο ψυχισμός του παιδιού «χωρίζεται» για να επιβιώσει — γι' αυτό μερικοί άνθρωποι είδαν την παιδική ηλικία τους σαν να βρίσκονταν έξω από τον εαυτό τους. Όλα εκείνα τα κομμάτια ψυχής μπορούν να επιστρέψουν, καθημερινά, απλά:
«Ζητώ να επιστρέψουν σε εμένα όλα τα κομμάτια ψυχής που χάθηκαν στο ξύλο, εδώ, στην καρδιά μου.»
Δεν έχει σημασία πόσο δουλεύεις κάθε φορά: σημασία έχει καθημερινά, λίγο — έτσι κινείται η ενέργεια.
6. Η συγχώρεση — μόνο μετά τον καθαρισμό
Στην πνευματικότητα κυκλοφορεί μια ιδέα που βλάπτει: «συγχώρεσε και τελείωσε». Η συγχώρεση που γίνεται πολύ νωρίς, πριν από την επεξεργασία και τον καθαρισμό, είναι σαν να πασπαλίζεις άχνη ζάχαρη πάνω σε μια ακαθάριστη πληγή και να προσποιείσαι ότι είναι σοκολάτα. Πρώτα βγάζεις την ενέργεια από το σώμα, στρώμα στρώμα. Μόνο έπειτα η συγχώρεση έρχεται μόνη της, από ένα καθαρό μέρος. Δύο πράγματα για την αληθινή συγχώρεση:
- Η συγχώρεση αρχίζει με εσένα. Την πρώτη ειρήνη την κάνεις με την ψυχή σου — επειδή γεννήθηκε σε εκείνη την οικογένεια, επειδή έζησε όσα έζησε. Συγχώρεσε το παιδί που πίστευε ότι έφταιγε.
- Το να συγχωρείς δεν σημαίνει να δικαιολογείς. Μπορείς να συγχωρείς και, ταυτόχρονα, να διατηρείς τα όρια ή την απόσταση από κάποιον που εξακολουθεί να σε βλάπτει. Όταν σωπαίνω για να διατηρήσω την αγάπη, προδίδω τον εαυτό μου.
Δουλεύω και με τα συμβόλαια ψυχής: «μητέρα, εμείς είχαμε ένα συμβόλαιο — εσύ να με πληγώνεις για να μάθω να επιλέγω τον εαυτό μου. Ακυρώνω το συμβόλαιο». Έπειτα ζητώ τα δώρα από εκείνες τις εμπειρίες: δύναμη, ενσυναίσθηση, θάρρος. Αν χρειάζεσαι υποστήριξη, έγραψα μια προσευχή συγχώρεσης και λυσιμάτων, ενώ οι πληγές του γένους δουλεύονται όμορφα στις οικογενειακές αναπαραστάσεις — ετοιμάζω ένα άρθρο για το τι είναι οι οικογενειακές αναπαραστάσεις και πώς λειτουργούν.
Και για όσους από εσάς είστε τώρα γονείς: δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος, αλλά αρκετά καλός.
Ξεκινώ το βιντεομάθημα Ίαση του εσωτερικού παιδιού →
Τα υλικά μου πάνω σε αυτό το θέμα
Όλα τα λυσίματα για το ξύλο, τη βία και τη σωματική κακοποίηση τα συγκέντρωσα στον οδηγό PDF λυσιμάτων για το ξύλο. Υπάρχουν και τα λυσίματα για την ίαση του εσωτερικού παιδιού, ενώ ό,τι έχω πάνω στο θέμα των λυσιμάτων το βρίσκεις στη συλλογή λυσιμάτων.
Μίλα μαζί μου στις ζωντανές μεταδόσεις
Για μια απαλή κατανόηση όσων κάνει η συναισθηματική κακοποίηση στην παιδική ηλικία, παρακολούθησε τη ζωντανή μετάδοση παρακάτω — την πιο ήρεμη πάνω σε αυτό το θέμα:
Όταν νιώσεις έτοιμος ή έτοιμη, μπορείς να δουλέψεις μαζί μου στη ζωντανή μετάδοση με λυσίματα για το ξύλο και στη ζωντανή μετάδοση με λυσίματα για το ξύλο της παιδικής ηλικίας, που έγινε πάνω στο αλάτι. Ξεκίνα με την πιο ήπια και άκουσε το σώμα σου.
Συχνές ερωτήσεις για την παιδική κακοποίηση
Μπορεί να υπάρξει ίαση μετά από κακοποίηση;
Ναι. Δεν υποβαθμίζω την πληγή, αλλά έχω δει πάρα πολλές περιπτώσεις ίασης για να πιστεύεις το αντίθετο. Η ίαση είναι μακρόχρονη δουλειά — ψυχοθεραπεία, λυσίματα στρώμα στρώμα, αγάπη για το εσωτερικό παιδί — και το εσωτερικό κενό εξαφανίζεται. Σου το λέω από προσωπική εμπειρία: όχι σε μια μέρα, αλλά εξαφανίζεται.
Οι γονείς μου δεν ζουν πια. Έχει ακόμη νόημα να δουλέψω;
Ναι. Η ενέργεια βρίσκεται μέσα σου: οι φράσεις που απευθύνονται στους γονείς λειτουργούν και μετά την αναχώρησή τους, και οι ψυχές τους εξακολουθούν να υπάρχουν.
Δεν θυμάμαι σχεδόν τίποτα από την παιδική ηλικία. Γιατί;
Συχνά η μπλοκαρισμένη μνήμη είναι ακριβώς ένα σημάδι τραύματος: ο ψυχισμός έκλεισε την πόρτα για να σε προστατεύσει. Όσο δουλεύεις με τον εαυτό σου, οι αναμνήσεις επιστρέφουν — μόνο όσο μπορείς να αντέξεις κάθε φορά.
Πρέπει να συγχωρέσω τους γονείς μου για να θεραπευτώ;
Η συγχώρεση βοηθά στην ίαση, αλλά έρχεται στο τέλος του καθαρισμού, όχι στην αρχή: αν επιβληθεί νωρίς, είναι μόνο ένα όμορφο στρώμα πάνω σε ανοιχτή πληγή. Πρώτα βγάζεις την ενέργεια, έπειτα συγχωρείς — και η συγχώρεση δεν σημαίνει να πεις ότι ήταν εντάξει ούτε να παραμείνεις εκεί όπου σε πληγώνουν.
Γιατί να πάω σε ψυχοθεραπευτή αν κάνω και λυσίματα;
Επειδή δουλεύουν μαζί: τα λυσίματα καθαρίζουν το ενεργειακό πεδίο, η ψυχοθεραπεία σε κρατά από το χέρι σε περιοχές όπου δεν θα έμπαινες μόνος — και η δύσκολη παιδική ηλικία έχει πολλές τέτοιες περιοχές. Εγώ για τον εαυτό μου τα συνδυάζω εδώ και χρόνια.
Αν έφτασες ως εδώ, ένα μέρος σου βρίσκεται ήδη στον δρόμο. Να είσαι τρυφερός μαζί του. Δεν φταις καθόλου για όσα συνέβησαν στην παιδική σου ηλικία — και έχεις όλη τη δύναμη για ίαση. Δούλευε καθημερινά, λίγο, και περιβάλλε τον εαυτό σου με καλούς ανθρώπους: η λύση που λειτουργεί πάντα παραμένει η αγάπη — να αγαπάς τον εαυτό σου και να εμπιστεύεσαι τον Θεό. Σε φιλώ και σε περιμένω στις ζωντανές μεταδόσεις.
Παιδικά τραύματα: πώς αναζητάς υποστήριξη στο παρόν
Όταν αναζητάς πληροφορίες για παιδικά τραύματα, ίσως προσπαθείς να κατανοήσεις εμπειρίες που ακόμη σε βαραίνουν. Ένα άρθρο δεν μπορεί να καθορίσει αν έχεις κάποια διαταραχή ούτε να εξηγήσει ολόκληρη τη ζωή σου μέσα από ένα μόνο γεγονός. Μπορείς να ξεκινήσεις από τις τωρινές δυσκολίες και την υποστήριξη που χρειάζεσαι τώρα.
Η ιστορία σου αξίζει ένα προσεκτικό πλαίσιο
Δεν χρειάζεται να αποδείξεις ότι το παρελθόν σου ήταν αρκετά δύσκολο για να ζητήσεις βοήθεια. Μπορείς να συζητήσεις με ψυχολόγο, ψυχοθεραπευτή ή γιατρό για όσα βιώνεις, στον ρυθμό που σου είναι δυνατόν.
Τι αξίζει να σημειώσεις πριν από μια συνάντηση
Γράψε τι σε ενοχλεί στο παρόν, πότε εμφανίζεται και πώς επηρεάζει τον ύπνο, τις σχέσεις ή τις δραστηριότητές σου. Μπορείς να σημειώσεις και τι σε βοηθά. Δεν χρειάζεται να ανασυνθέσεις όλες τις αναμνήσεις πριν αρχίσεις μια συζήτηση με επαγγελματία.
Το NHS περιγράφει θεραπείες για το μετατραυματικό στρες, συμπεριλαμβανομένων θεραπειών εστιασμένων στο τραύμα και της EMDR, στο πλαίσιο σχεδίου που καθορίζεται με ειδικούς. Η επιλογή θεραπείας χρειάζεται αξιολόγηση· μια πνευματική πρακτική ή ένα τελετουργικό δεν αντικαθιστά αυτή τη διαδικασία.
Διατήρησε το δικαίωμα να σταματήσεις μια άσκηση
Αν επιλέξεις ένα ημερολόγιο για το εσωτερικό παιδί, άρχισε με μια ερώτηση για το παρόν: «Τι θα έκανε τη σημερινή μου μέρα πιο υποφερτή;». Μπορείς να απαντήσεις χωρίς να περιγράψεις τα δύσκολα γεγονότα. Σταμάτησε την άσκηση αν σε κατακλύζει και ζήτησε υποστήριξη.
Μην πιέζεις την ανάκτηση αναμνήσεων και μη μετατρέπεις τις εικόνες που εμφανίζονται σε μια άσκηση σε ιστορικά τεκμήρια. Ένα καλό πλαίσιο σου επιτρέπει να πεις «όχι τώρα». Στόχος είναι να έχεις περισσότερη υποστήριξη και περισσότερες επιλογές στη σημερινή ζωή, χωρίς την πίεση μιας γρήγορης ίασης.
Συχνή ερώτηση
Πρέπει να θυμάμαι τα πάντα για να ζητήσω βοήθεια; Όχι. Μπορείς να αρχίσεις από τις τωρινές δυσκολίες και ανάγκες σου.
Συνέχισε με έναν πόρο κατάλληλο για το θέμα σου
Αν θέλεις να συνεχίσεις τον αναστοχασμό με τα υλικά του Adevăr și Lecuire, συμβουλεύσου το Ίαση του Εσωτερικού Παιδιού – Λυσίματα και Βαθιά Απελευθέρωση (PDF). Διάβασε την περιγραφή και τι περιλαμβάνει πριν από την αγορά, έπειτα διάλεξε μια στιγμή που μπορείς να χρησιμοποιήσεις το υλικό στον ρυθμό σου.
Εξερεύνησε επίσης τα διαθέσιμα υλικά και τα άρθρα του Adevăr și Lecuire.
Πηγές
- Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας — „Child maltreatment”
