W jakiej intencji czyta się Psalm 129?
Przeczytaj Psalm 129 jako modlitwę pokuty, przebaczenia i cierpliwej nadziei. Po krzyku z głębin następuje ufność w miłosierdzie Boże i obraz oczekiwania na poranek.
Możesz czytać ten psalm, gdy jego tematy są bliskie temu, co przeżywasz, albo w ramach regularnej lektury Psałterza. Wyjaśnienie opiera się na przesłaniu tekstu; psalm nie jest zarezerwowany wyłącznie dla jednej konkretnej intencji.
W osiemnastej katyzmie Psałterza Psalm 129 czeka na czytelnika z 8 wersetami modlitwy zrodzonej z rzeczywistego doświadczenia. Zaczyna się od «Z głębokości wołam do ciebie, o Panie...» — a od tego momentu wszystko jest dialogiem między człowiekiem a Bogiem.
Tekst Psalmu 129
1. Pieśń stopni. Z głębokości wołam do ciebie, o Panie!
2. Panie! wysłuchaj głos mój: nakłoń uszów twych do głosu prośb moich.
3. Panie! będzieszli nieprawości upatrywał, Panie! któż się zostoi?
4. Aleć u ciebie jest odpuszczenie, aby się ciebie bano.
5. Oczekuję na Pana; oczekuje dusza moja, i jeszcze oczekuje na słowo jego.
6. Dusza moja oczekuje Pana, pilniej niż straż świtania, która strzeże aż do poranku.
7. Oczekujże, Izraelu! na Pana; albowiem u Pana jest miłosierdzie, a obfite u niego odkupienie.
8. Onci sam odkupi Izraela od wszystkich nieprawości jego.
Tekst: Biblia Gdańska (1632) — Psalm 130
Kiedy czyta się Psalm 129
- Należy do osiemnastej katyzmy; odmawia się go w modlitwie osobistej, szczególnie o pokój i zrozumienie.
- Na końcu każdego psalmu tradycja dodaje: «Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.».
Sąsiednie psalmy
Numeracja jest zgodna z Psałterzem Prawosławnym (Septuaginta). W innych wydaniach Biblii ten sam psalm może mieć inny numer.