W jakiej intencji czyta się Psalm 130?
Psalm 130 zachęca do pokory i spokojnego serca. Przedstawiony w nim obraz dziecka spokojnie odpoczywającego u boku matki wyraża wolność od pychy i proste zaufanie Bogu.
Możesz czytać ten psalm, gdy jego tematy są bliskie temu, co przeżywasz, albo w ramach regularnej lektury Psałterza. Wyjaśnienie opiera się na przesłaniu tekstu; psalm nie jest zarezerwowany wyłącznie dla jednej konkretnej intencji.
Psalm 130 — „Panie, moje serce nie uniosło się pychą,...” — jest modlitwą, w której psalmista składa przed Bogiem przeżycie całej godziny swojego życia. Należy do osiemnastej katyzmy i liczy 3 wersety, których pełny tekst znajdziesz poniżej.
Tekst Psalmu 130
1. Panie, moje serce nie uniosło się pychą, ani nie wzniosły się moje oczy; nie dążyłem do rzeczy wielkich ani do rzeczy, które mnie przerastają.
2. Przeciwnie, uniżyłem i uspokoiłem swoją duszę jak dziecko odstawione od piersi matki, jako nagrodę dla mojej duszy.
3. Niech Izrael pokłada nadzieję w Panu, od teraz i na wieki!
Kiedy czyta się Psalm 130
- Należy do osiemnastej katyzmy — psalmy czyta się w całości w cyklu katyzm, podczas jutrzni i nieszporów.
- Na końcu każdego psalmu tradycja dodaje: «Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.».
Sąsiednie psalmy
Numeracja jest zgodna z Psałterzem Prawosławnym (Septuaginta). W innych wydaniach Biblii ten sam psalm może mieć inny numer.