Na zoveel livestreams met bevrijdingen voelde ik dat het tijd was voor die over vergeving. Want je kunt alle spreuken ter wereld terugsturen en toch blijft er een zwaarte in je. Bevrijding haalt uit het veld wat je is aangedaan. Vergeving werkt aan iets anders: wat jij anderen en jezelf hebt aangedaan. Hier moet je eerst jezelf vergeven en verantwoordelijkheid nemen voor wat je deed. Laat het vanaf het begin duidelijk zijn, zonder drama: we hebben allemaal van alles gedaan, in alle levens; ook ik sta er op dit vlak niet beter voor.
Een oude uitspraak is helemaal waar: wie niet vergeeft, is alsof die jarenlang vergif inneemt in de hoop dat de ander sterft. Vergeving is geen heilige daad die je voor anderen verricht. Het is een bevrijding die je jezelf geeft. Hieronder staat alles: wat vergeving werkelijk is, waarom je eerst jezelf vergeeft, hoe je je ouders en familie vergeeft, hoe ze met bevrijding samengaat en het vergevingsgebed uit de livestreams, met de volledige zinnen om mee naar huis te nemen.
Wat vergeving werkelijk is — niet alleen ‘je moet vergeven’
Je hebt het je hele leven gehoord: ‘Vergeef hem, klaar, ga verder.’ Ik ben geen voorstander van vergeving op bevel. Vergeving die je alleen uitspreekt omdat het zo hoort, met onverwerkt trauma eronder, werkt niet: het is een mooie leugen tegen de ziel. In het Engels heet het spiritual leapfrog: je springt als een kikker over al het werk heen, rechtstreeks naar vergeving. Het grootste risico als je zo springt? Depressie.
Vergeving is een organisch proces met eigen stappen. Sla ze niet over:
- Je wordt je bewust van het lijden. Je erkent de pijn die onrecht veroorzaakte. Je verbergt haar niet en wikkelt haar niet in ‘het is niets, het is voorbij’.
- Je accepteert de emoties die erbij horen. Woede, verdriet, teleurstelling, het gevoel verraden te zijn. Je dissocieert niet en sluit je hart niet. Je staat jezelf toe ze zonder oordeel te voelen.
- Je neemt afstand van bitterheid en wrok. Je herbeleeft ze, voelt ze opnieuw en laat ze gaan. Emoties zijn energieën die willen bewegen.
- Pas nu komt vergeving. De vierde stap, niet de eerste.
Vergeving gebeurt gewoonlijk met tranen. Net als rouw: zolang je niet genoeg om een verlies hebt gehuild, heb je haar niet voltooid. Huilen bevrijdt geblokkeerde energie; ontzeg het jezelf niet.
Een moeilijke maar bevrijdende waarheid: vergeven betekent niet goedpraten of ontkennen wat je is aangedaan. Ook niet jezelf tot slachtoffer maken. Het betekent jezelf accepteren als slachtoffer van wat er gebeurde én als verantwoordelijke voor de les. Je ziel programmeerde haar lessen, en geen door de ziel gekozen lijden is gratis.
Waarom je eerst jezelf vergeeft
Vergeving gaat alleen over jou: anderen vergeven bestaat niet zonder dat je eerst jezelf hebt vergeven.
Je begint dus bij jezelf. Je maakt contact met de ziel; contact met de ziel loopt via het hart. Je zegt de vier zinnen die ik het meest liefheb, uit de Hawaïaanse ho'oponopono-praktijk: ‘Het spijt me. Vergeef me. Ik houd van je. Dank je.’ In het begin voelt het vreemd ze tegen jezelf te zeggen. Doe het toch: elke zin heeft haar doel, erkenning van het lijden, een oprecht verzoek om vergeving, onvoorwaardelijke liefde die emotionele barrières oplost.
En iets wat ik zag tijdens het werken met mensen: in trilling verbinden we ons met wie dezelfde trauma’s heeft. Werk je niet aan jezelf, dan zie je dezelfde les onder een andere naam door je leven trekken: voormalige partners die op elkaar lijken, met je kinderwonden. Onverwerkt trauma trouwt je met zichzelf. Ik schreef afzonderlijk hoe je emotioneel loskomt van een voormalige partner.
Slachtoffer zijn is een fase, geen adres. Het is normaal boos te zijn en wraak te willen; belangrijk is niet tot daden over te gaan en vooral er geen schaamte bovenop te gooien: ‘Wat was ik dom.’ Je verdiende niets daarvan: jij bleef daar, en juist die persoon vergeef je nu.
Ik wil de gids Volledige Vergevingen en Berouw →
Je ouders en familie vergeven
Hier worden de zwaarste en kostbaarste hoofdstukken bewerkt. We herhalen de eerste zeven levensjaren ons hele leven. In dezelfde familie neemt elk kind een ander trauma mee; maar ook als onze ouders ons duwen, kiezen wij wat we meenemen.
Veel problemen komen doordat we onszelf niet het recht geven ons eigen leven te leven. Uit blinde liefde, om onze ouders te redden, nemen we hun pijn op ons en leven hun leven in plaats van het onze. Dat begreep ik bij een gebeurtenis uit mijn jeugd waarin ik onterecht werd geslagen: mijn vraag was niet ‘Waarom sloeg hij me?’ maar ‘Waarom ben ik niet weggegaan?’ Omdat ik koos voor redden en de pijn van de ander op me nam. Zo doen we allemaal.
Vergeef dus je ouders. En vergeef jezelf wat je van hen meenam. Kijk daarna naar je familie: energieën én karma worden erin geërfd; je familieleden zijn degenen met wie je lessen hebt te volbrengen. Sommige dingen die we dragen, heeft niemand gedaan: het is eigen karma. Bij mensen met wie ik werkte vond ik geen spreuken, maar zware daden uit vorige levens die nu om vergeving en berouw vragen. Voor karma dat wordt verbrand zeg ik ook de zin van de violette vlam: ‘Ik vraag de violette vlam te komen en mijn karma schoon te maken.’
En een teken dat je moet kennen: tijdens bevrijdingsperioden worden de wonden van erbij horen, de familiewonden, actief. Huil je dezer dagen sneller, dan is er niets kapot in je. Het werk is thuisgekomen, bij de familie.
Het vergevingsgebed: de formuleringen stap voor stap
Alles wat ik uitspreek in de vergevingslivestream geef ik je ook hier. Bij vergeving is de voorbereiding iets anders dan bij bevrijding: steek een witte kaars aan. Ik ga zoals gewoonlijk op mijn zoutkussen zitten. Sluit je ogen, spreek hardop en, net als bij bevrijding, duw de energie: laat jezelf voelen waar ze in je lichaam zit en haal haar eruit.
1. De oproep tot berouw
Het kader dat bij elke zin terugkomt:
‘Ik vraag vergeving voor [de zonden die ik beging], bewust of onbewust, met of zonder bedoeling, uit dit leven en uit alle levens, tijden en ruimtes en daarbuiten.’
Wat je niet weet, laat je aan God over: je hebt vrije wil over je gedachten, maar vraagt vergeving voor alles en laat Hem bepalen waarvoor. Uit de livestream, zoals ik ze uitspreek, volgen de onderwerpen; neem ze één voor één, in je eigen tempo:
- ‘Ik vraag vergeving voor alle gedachten, woorden en daden waarmee ik mezelf of anderen heb gekwetst.’
- ‘Ik vraag vergeving voor alle angsten, gehechtheden en beperkingen die ik heb gecreëerd of onderhouden.’ (Angst is gebrek aan vertrouwen in God, en het ego wordt gevoed door angst.)
- ‘Ik vraag vergeving voor alle slechte invloeden die ik vrijwillig heb aanvaard.’
- ‘Ik vraag vergeving voor alle leugens die ik heb verteld.’
- ‘Ik vraag vergeving voor alle diefstallen en voor alles wat ik onrechtmatig heb genomen.’
- ‘Ik vraag vergeving voor alle afgunst en nijd.’
- ‘Ik vraag vergeving voor al mijn hebzucht en gierigheid.’ (Wie in angst en gebrek leeft, ontkent God.)
- ‘Ik vraag vergeving voor al mijn manipulaties en verslavingen, en voor het gebruik dat niet met mijn ziel overeenstemt.’
- ‘Ik vraag vergeving aan alle wezens op wie ik enige vorm van geweld, misbruik, uitbuiting, manipulatie, onrecht of gebrek aan liefde heb uitgeoefend.’
- ‘Ik vraag vergeving aan alle mensen die ik liefde, respect, waarheid, rechtvaardigheid, vrijheid, vrede of waardigheid heb ontnomen.’
- ‘Ik vraag vergeving voor alle keren dat ik van God ben afgedwaald.’
- ‘Ik vraag vergeving voor alle uitingen waarmee ik de van God ontvangen gaven heb verborgen of begraven.’ (De gave die jou is gegeven, is van jou. Begraaf haar niet meer.)
- ‘Ik vraag vergeving aan al mijn slachtoffers, in alle tijden, levens en dimensies.’
2. Ik vergeef mezelf
Het belangrijkste punt van het gebed: ‘Ik vergeef mezelf.’ Je kunt anderen niet vergeven voordat je jezelf hebt vergeven. Hier zeg je ho'oponopono tegen jezelf: ‘het spijt me, vergeef me, ik houd van je, dank je’, totdat iets in je zacht wordt.
3. Je werkt in het energetische lichaam
Het is niet alleen een zin. Trek licht door het kruinchakra en laat het samen met oude energieën uit alle chakra’s en alle huidporiën komen. Voel je druk of zwaarte in je hoofd, spreek dan rechtstreeks met je geest: ‘Lieve geest, laat alsjeblieft los.’ Het chakrasysteem leg ik uitgebreider uit in de gids over geblokkeerde chakra’s; op het derde oog gebruik ik de etherische muskusolie.
4. Vergevingsmeditatie: ziel, innerlijk kind, hart, jij
Laat daarna je bewustzijn in je hart zakken en ga langs de vier delen van jezelf, met dezelfde vier zinnen: de ziel (misschien maak je voor het eerst contact ermee), het innerlijke kind (omarm het; misschien vraag je het voor het eerst om vergeving), het hart (het droeg wat het niet kon dragen; het sluiten ervan hielp je overleven, bedank het) en tot slot jij als geheel. Aan het einde ontvang je je gaven: deze delen van jou hebben niet voor niets geleden. De meditatie eindigt in vreugde, niet in tranen; tranen zijn alleen onderweg.
Alle vergevingsonderwerpen, met uitleg en in de volgorde waarin ik ze bewerk, vind je in de PDF-gids voor vergeving en berouw. Keer er af en toe naar terug: vergeving wordt in niveaus bewerkt, en elke keer is het een ander niveau.
Vergeving en bevrijding: hoe ze samengaan
Bevrijding en vergeving geven elkaar de hand. Bevrijding stuurt terug wat niet van jou is: spreuken, betoveringen, bindingen, door anderen geplaatste energieën. Over de tekenen ervan schreef ik in het artikel over wat je droomt als er betoveringen op je zijn gelegd. Vergeving neemt verantwoordelijkheid voor jouw aandeel: wat je deed, wat je vrijwillig aanvaardde. Stuur je alleen terug en vergeef je niet, dan blijft jouw aandeel in het veld en aan je trekken. Vergeef je alleen en bevrijd je je niet, dan heeft de energie van anderen nog altijd iets om aan te hechten.
In de livestreams doe ik ze in dit ritme: eerst de bevrijdingen, die weghalen wat je is aangedaan, daarna de vergevingen, die jouw aandeel bewerken. Beide vragen hetzelfde: energie duwen, voelen waar ze zit en weghalen wat niet meer van jou is. Alles wat ik voor bevrijding gebruik, zout, oliën, het werkprotocol, vind je in de bevrijdingscollectie.
Bekijk de bevrijdingscollectie →
De tekenen dat vergeving ‘binnengekomen’ is
Hoe weet je dat je niet alleen met je mond hebt vergeven? Aan je lichaam en je leven:
- Warmte in het lichaam. Bij vergeving, anders dan bij bevrijding, voel ik warmte neerdalen: een teken dat iets goeds actief wordt. Tranen, zuchten (zuchten komt van de ziel), gapen, boeren: allemaal goed, allemaal bevrijding. Slaperigheid betekent dat er veel schoon te maken is.
- Rust. Er daalt vrede op je neer. Je geest komt tot rust en je krijgt een gevoel van veiligheid terug: je gaat in je eigen midden zitten.
- Je wordt waarnemer. Het verhaal dat je in tweeën scheurde, doet bij het herbeleven nu minder pijn. En de persoon die je steeds nare dingen aandoet, ontsteekt je niet meer: je reageert steeds minder en in plaats van woede groeit mededogen in je.
- Je liegt niet meer tegen jezelf. Zeg je ‘klaar, ik heb vergeven’ maar heb je het trauma niet verwerkt, dan weet je lichaam het. Valse vergeving houdt geen stand. Ik werk al jaren onafgebroken aan mezelf en ben nog niet bij alle vergevingshoofdstukken gekomen; dat is in orde.
Kun je de hoofdwond niet alleen openen, vraag dan om een spiegel van buitenaf: therapie, psychoanalyse, tapping. Bij mij haalde tapping weg wat door praten niet wegging. Investeer in jezelf: het is de investering met het hoogste rendement.
Ik werk aan de gebeden met de volledige gids →
Doe de vergevingen samen met mij, in de livestream
Ga op het zout zitten, steek de witte kaars aan en druk op play. Herhaal de zinnen hardop, in je eigen tempo, en laat je lichaam werken.
Voor de stappen van vergeving en de Hawaïaanse meditatie (ziel, innerlijk kind, hart) volg je ook de livestream over vergeving.
Veelgestelde vragen over vergeving
Hoe vergeef ik mezelf?
Begin eenvoudig: hand op de borst, contact met het hart en de vier zinnen tegen jezelf: ‘Het spijt me. Vergeef me. Ik houd van je. Dank je.’ Daarna ‘Ik vergeef mezelf’, en pas daarna het berouwgebed voor wat je jezelf aandeed. Sla de erkenning van pijn niet over: zie eerst de wond, vergeef haar daarna.
Wat is het vergevingsgebed?
Dat wat ik in de livestreams uitspreek: ‘Ik vraag vergeving voor alle zonden die ik beging, bewust of onbewust, met of zonder bedoeling, uit dit leven en uit alle levens, tijden en ruimtes en daarbuiten’. Daarna onderwerp voor onderwerp, voor elk thema in de lijst hierboven. Het vergevingsgebed en bevrijding vullen elkaar aan: eerst stuur je terug wat je is aangedaan, daarna neem je verantwoordelijkheid voor en vergeef je jouw aandeel.
Hoe vaak doe ik de vergevingen?
Zo vaak als je voelt. Elke keer werk je op een ander niveau; tussen twee rondes verander je. Ik kom er al jaren op terug en vind steeds nieuwe onderwerpen.
Moet ik me verzoenen met de persoon die ik heb vergeven?
Nee. Verzoening is optioneel. Vergeving geef je jezelf; verzoening vraagt twee mensen die allebei willen. Bij iemand die niet verandert, valt niets meer te herstellen: opgewarmde koffie is niet lekker om te drinken. Je geeft jezelf afronding: je begrijpt wat er gebeurde, begrijpt jezelf en sluit zelf de deur.
Waarom lukt vergeven niet, hoewel ik het wil?
Omdat je nog niet hebt verwerkt wat er gebeurde. De struisvogel die zijn kop in het zand steekt, heeft niets opgelost; hij ziet alleen niets meer. Ga door de stappen: erken de pijn, voel de emoties, huil als dat nodig is en vergeef daarna. Is de wond diep, ga naar een therapeut. Het is geen zwakte maar moed.
Betekent vergeving vergeten of goedpraten?
Nee. Je ontkent niet, praat niet goed en ziet het niet door de vingers. Je vergeeft vanuit de positie van wie de les en haar gave heeft ontvangen. Het teken dat ze echt is: je reageert niet meer, je neemt waar.
Vergeef haar, bevrijd haar en maak ruimte voor vreugde: mijn vergevingsmeditatie eindigt altijd in vreugde. Heb je tot hier gelezen, dan is iets in je al klaar. Een kus, en ik verwacht je bij de volgende livestream.
