Het Geloofssymbool (de Geloofsbelijdenis): volledige tekst en uitleg

Cristina Balan Geschreven doorCristina Balan

Het Geloofssymbool, bekend als de Geloofsbelijdenis, is de belijdenis van het geloof die tijdens elke Heilige Liturgie wordt uitgesproken. Het werd opgesteld op de oecumenische concilies van Nicea (325) en Constantinopel (381), juist om het geloof tegen dwalingen te beschermen — elk woord werd afgewogen in eeuwen van martelaarschap en debat.

De volledige tekst van de Geloofsbelijdenis

Ik geloof in één God, de almachtige Vader,
Schepper van hemel en aarde,
van al het zichtbare en onzichtbare.

En in één Heer Jezus Christus, de Zoon van God,
de eniggeborene, geboren uit de Vader
vóór alle eeuwen;
Licht uit Licht, waarachtig God uit waarachtig God,
geboren, niet geschapen; van hetzelfde wezen als de Vader,
door wie alles is gemaakt;

die voor ons mensen en voor onze redding
uit de hemelen is neergedaald
en vlees heeft aangenomen uit de Heilige Geest
en de Maagd Maria, en mens is geworden;

voor ons gekruisigd onder Pontius Pilatus,
heeft geleden en is begraven;
en op de derde dag is opgestaan volgens de Schriften;
en opgevaren is naar de hemelen
en zit aan de rechterhand van de Vader;
en opnieuw zal komen in heerlijkheid
om de levenden en de doden te oordelen,
en aan Zijn koninkrijk zal geen einde zijn.

En in de Heilige Geest, de Heer, die levend maakt,
die uitgaat van de Vader,
die samen met de Vader en de Zoon
aanbeden en verheerlijkt wordt,
en die gesproken heeft door de profeten.

In één, heilige, algemene
en apostolische Kerk.
Ik belijd één doop
tot vergeving van de zonden.
Ik verwacht de opstanding van de doden
en het leven van de komende eeuw. Amen.

Korte uitleg

De Geloofsbelijdenis heeft een nauwkeurige opbouw: artikel I — God de Vader, Schepper van alles wat bestaat, zichtbaar en onzichtbaar (ook de wereld van de engelen). Artikelen II–VII — de Zoon: eeuwige geboorte, menswording, lijden, opstanding, hemelvaart en tweede komst. Artikel VIII — de Heilige Geest, «die levend maakt». De laatste vier artikelen: de Kerk, de doop, de opstanding van de doden en het eeuwige leven — onze hele hoop samengevat in twee regels.

Wanneer wordt de Geloofsbelijdenis uitgesproken

  • Tijdens de Heilige Liturgie, vóór het moment waarop de Gaven worden veranderd;
  • Bij de doop — door de peetouders, die voor het kind het geloof belijden;
  • 's Morgens en 's avonds als onderdeel van de gebedsregel (zie de ochtendgebeden);
  • Wanneer iemand versterking in het geloof nodig heeft of door twijfel wordt beproefd.

Veelgestelde vragen

Waarom zegt men in het Roemeens «sobornicească» en niet «catolică»? Beide woorden betekenen «universeel, van de hele wereld»: «sobornicească» is de Kerkslavische term die in het Roemeens bewaard bleef; «catolică» is de Griekse (katholiké). De Orthodoxe Kerk beschouwt zichzelf als de voortzetting van de ene Kerk uit de eerste eeuwen.

Wat betekent «van hetzelfde wezen als de Vader»? Dat de Zoon hetzelfde goddelijke wezen heeft als de Vader — de waarheid die de heilige Athanasius verdedigde tegen de ketterij van Arius.

Lees ook