De Geloofsbelijdenis, bekend als het Credo, is de geloofsbelijdenis die bij elke Goddelijke Liturgie wordt uitgesproken. Ze werd samengesteld op de oecumenische concilies van Nicea (325) en Constantinopel (381), juist om het geloof tegen ketterijen te verdedigen — elk woord erin is afgewogen in eeuwen van martelaarschap en geschil.
De volledige tekst van de Geloofsbelijdenis
Ik geloof in één God, de Vader, de Almachtige, Schepper van hemel en aarde, van alle zichtbare en onzichtbare dingen.
En in één Heer, Jezus Christus, de eniggeboren Zoon van God, vóór alle eeuwen uit de Vader geboren, Licht uit Licht, ware God uit ware God, geboren, niet geschapen, één van wezen met de Vader; door Hem is alles geschapen;
Hij is om ons mensen en om onze zaligheid van de hemel neergedaald en heeft vlees aangenomen door de heilige Geest uit de Maagd Maria en is mens geworden;
Hij is voor ons gekruisigd onder Pontius Pilatus, heeft geleden en is begraven; en Hij is op de derde dag opgestaan overeenkomstig de Schriften, en is opgevaren ten hemel en zit aan de rechterhand van de Vader; en Hij zal wederkomen in heerlijkheid om te oordelen de levenden en de doden, en Zijn koninkrijk zal geen einde hebben.
En in de heilige Geest, de Heer, die leven geeft, die uit de Vader voortkomt, die met de Vader en de Zoon samen aanbeden en verheerlijkt wordt, die gesproken heeft door de profeten.
In één, heilige, katholieke en apostolische Kerk. Ik belijd één doop tot vergeving van de zonden. Ik verwacht de opstanding van de doden en het leven van de toekomstige eeuw. Amen.
Korte uitleg
Het Credo heeft een precieze structuur: artikel I — God de Vader, Schepper van alles wat bestaat, zichtbaar en onzichtbaar (inclusief de wereld van de engelen). Artikelen II–VII — de Zoon: geboorte van eeuwigheid, menswording, lijden, opstanding, hemelvaart, wederkomst. Artikel VIII — de heilige Geest, de «gever van leven». De laatste vier artikelen: de Kerk, de Doop, de opstanding van de doden, het eeuwige leven — heel onze hoop, in twee regels verenigd.
Wanneer het Credo wordt gesproken
- Bij de Goddelijke Liturgie, vóór het moment van de verandering van de Gaven;
- Bij de Doop — door de peetouders, die het geloof belijden voor het kind;
- 's Ochtends en 's avonds, als deel van de gebedsregel (zie de ochtendgebeden);
- Wanneer iemand versterking nodig heeft in het geloof of een verzoeking van twijfel doormaakt.
Veelgestelde vragen
Waarom «katholiek» en niet «algemeen»? Beide woorden betekenen «van de hele wereld»: de orthodoxe Kerken gebruiken het oorspronkelijke Griekse woord (katholiké) in elke taal. De Orthodoxe Kerk ziet zichzelf als voortzetting van de ene Kerk van de eerste eeuwen.
Wat betekent «één van wezen met de Vader»? Dat de Zoon hetzelfde goddelijke wezen heeft als de Vader — een waarheid verdedigd door de heilige Athanasius tegen de ketterij van Arius.
0 reacties