W jakiej intencji czyta się Psalm 9?
Przeczytaj Psalm 9, aby dziękować Bogu i modlić się za ludzi, którzy doświadczają niesprawiedliwości. Uwielbienie dzieł Bożych łączy się z troską o biednych i tych, którzy nie mogą się obronić.
Możesz czytać ten psalm, gdy jego tematy są bliskie temu, co przeżywasz, albo w ramach regularnej lektury Psałterza. Wyjaśnienie opiera się na przesłaniu tekstu; psalm nie jest zarezerwowany wyłącznie dla jednej konkretnej intencji.
W drugiej katyzmie Psałterza na czytelnika czeka Psalm 9 — 38 wersetów modlitwy zrodzonej z rzeczywistego doświadczenia. Rozpoczyna się słowami „Będę wysławiał Pana ze wszystkiego serca mego,...” — i odtąd wszystko jest dialogiem między człowiekiem a Bogiem.
Tekst Psalmu 9
9:1. 9.1 Przedniejszemu śpiewakowi, na Halmutlabben pieśń Dawidowa. 9.2 Będę wysławiał Pana ze wszystkiego serca mego; opowiadać będę wszysteki cuda twoje.
9:2. 9.3 Rozweselę się, i rozraduję się w tobie; będę śpiewał imieniowi twemu, o Najwyższy!
9:3. 9.4 Że się obrócili nieprzyjaciele moi na wstecz: upadli i poginęli od obliczności twojej.
9:4. 9.5 Boś ty odprawił sąd mój, i sprawę moję; zasiadłeś na stolicy, Sędzia sprawiedliwy.
9:5. 9.6 Rozgromiłeś pogan, zatraciłeś złośnika, imię ich wygładziłeś na wieki wieczne.
9:6. 9.7 O nieprzyjacielu! azaż wykonane są spustoszenia twoie na wieczność? Poburzyłżeś miasta? i owszem ich samych pamiątka zginęła z niemi.
9:7. 9.8 Ale Pan na wieki trwa; zgotował stolicę swoję na sąd.
9:8. 9.9 On będzie sądził okrąg ziemi w sprawiedliwości, i osądzi narody w prawości.
9:9. 9.10 I będzie Pan ucieczką ubogiemu, ucieczką czasu ucisku.
9:10. 9.11 I będą ufać w tobie, którzy znają imię twoje; albowiem nie opuszczasz tych, Panie! którzy cię szukają.
9:11. 9.12 Śpiewajcież Panu, który mieszka na Syonie; opowiadajcie między narodami sprawy jego.
9:12. 9.13 Boć on szuka krwi, i mają w pamięci, a nie zapomina wołania utrapionych.
9:13. 9.14 Zmiłuj się nademną, Panie! obacz utrapienie moje od tych, którzy mię mają w nienawiści, ty, co mię wyrywasz z bram śmierci.
9:14. 9.15 Abym opowiadał wszystkie chwały twoje w bramach córki Syońskiej, weseląc się w zbawieniu twojem.
9:15. 9.16 Zanurzeni są poganie w dole, który uczynili; w sieci, którą skrycie zastawili, uwięzła noga ich.
9:16. 9.17 Oznajmił się Pan, gdy uczynił sąd; w sprawie rąk swoich się złośnik usidlił. Rzecz godna rozmyślania! Sela.
9:17. 9.18 Niepobożni się obrócą do piekła, wszystkie narody, które zapominają Boga.
9:18. 9.19 Bo nie będzie na wieki zapamiętany ubogi; oczekiwanie nędznych nie zginie na wieki.
9:19. 9.20 Powstańże, Panie! niech się nie zmacnia śmiertelny człowiek; a niech narody osądzone będą przed tobą.
9:20. 9.21 Panie! puść na nie strach, aby poznały narody, iż są ludźmi śmiertelnymi.Sela.
10:1. Panie! przeczże stoisz z daleka? przeczże się ukrywasz czasu ucisku?
10:2. Złośnik z hardości prześladuje ubogiego; niechajże będą uchwyceni w chytrych zamysłach, które zamyślają.
10:3. Bo się chlubi niezbożnik w pożądliwościach duszy swojej, a łakomy błogosławi sobie a draźni Pana.
10:4. Niepobożny dla pychy, którą po sobie pokazuje, nie pyta się o Boga; wszystka myśl jego, że niemasz Boga.
10:5. Darzą mu się drogi jego na każdy czas; dalekie są sądy twoje od niego; sapa przeciwko wszystkim nieprzyjaciołom swym.
10:6. Mówi w sercu swem: Nie będę wzruszony od narodu do narodu; bo się nie boję złego.
10:7. Usta jego pełne są złorzeczeństwa, i chytrości, i zdrady; pod językiem jego uprzykrzenie i nieprawość.
10:8. Siedzi, czyhając we wsiach, w skrytościach zabija niewinnego; oczy jego upatrują ubogiego.
10:9. Czyha w skrytem miejscu, jako lew w jamie swojej; dybie jakoby uchwycił ubogiego, ułapiwszy go ciągnie do sieci swojej.
10:10. Przypada, przytula się, i rzuca się mocą swoją na wiele ubogich.
10:11. Mówi w sercu swem: Zapomnałci tego Bóg; zakrył oblicze swoje, nie ujrzy na wieki.
10:12. Powstańże, Panie Boże! podnieś rękę twoję; nie zapominajże ubogich.
10:13. Przeczże niezbożnik draźni Boga, mówiąc w sercu swem: Nie będziesz się o tem pytał?
10:14. Ale ty widzisz ucisk, i krzywdę upatrujesz, abyś im odpłacił ręką twą; na ciebieć się spuścił ubogi, tyś jest pomocnikiem sierocie.
10:15. Potrzyj ramię niepobożnego i złośnika, dowiaduj się o jego niezbożności, aż go nie stanie.
10:16. Pan jest królem na wieki wieczne; ale narody zginą z ziemi jego.
10:17. Żądości pokornych wysłuchiwasz, Panie! utwierdzasz serca ich, nachylasz ku nim ucha twojego.
10:18. Abyś sąd uczynił sierocie i chudzinie, aby go więcej nie trapił człowiek śmiertelny na ziemi.
Tekst: Biblia Gdańska (1632) — Psalm 9, 10
Kiedy czyta się Psalm 9
- Należy do 2. katyzmy; odmawia się go w modlitwie osobistej, szczególnie o pokój i zrozumienie.
- Na końcu każdego psalmu tradycja dodaje: „Chwała Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen”.
Sąsiednie psalmy
Numeracja jest zgodna z Psałterzem Prawosławnym (Septuaginta). W innych wydaniach Biblii ten sam psalm może mieć inny numer.