W jakiej intencji czyta się Psalm 142?
Psalm 142 prosi o przewodnictwo i siłę, gdy dusza jest niespokojna. Jego prośba o poznanie właściwej drogi i poznanie woli Bożej stawia w centrum modlitwy rozeznanie i nadzieję.
Możesz czytać ten psalm, gdy jego tematy są bliskie temu, co przeżywasz, albo w ramach regularnej lektury Psałterza. Wyjaśnienie opiera się na przesłaniu tekstu; psalm nie jest zarezerwowany wyłącznie dla jednej konkretnej intencji.
Pełny tekst Psalmu 142 (12 wersetów), z dziewiętnastej katyzmy Psałterza. Początkowe słowa — „Panie! wysłuchaj modlitwę moję, a przyjmij w uszy prośby moje...” — są też tradycyjnym „imieniem” psalmu: nasze babcie nie mówiły „psalm 142”, lecz nazywały go po imieniu, jego pierwszymi słowami.
Tekst Psalmu 142
1. Psalm Dawidowy. Panie! wysłuchaj modlitwę moję, a przyjmij w uszy prośby moje; dla prawdy twojej wysłuchaj mię i dla sprawiedliwości twojej.
2. A nie wchodź w sąd z sługą twoim; albowiem nie będzie usprawiedliwiony przed obliczem twoim żaden żyjący.
3. Gdyż prześladuje nieprzyjaciel duszę moję, potarł równo z ziemią żywot mój; sprawił to, że muszę mieszkać w ciemnościach, jako ci, którzy z dawna pomarli.
4. I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.
5. Wspominam sobie dni dawne, i rozmyślam o wszystkich sprawach twoich, i uczynki rąk twoich rozbieram.
6. Wyciągam ręce moje ku tobie; dusza moja, jako sucha ziemia, ciebie pragnie. Sela.
7. Pośpiesz się, a wysłuchaj mię, Panie! ustaje duch mój; nie ukrywajże oblicza twego przedemną; bomci podobny zstępującym do grobu.
8. Spraw, abym rano słyszał miłosierdzie twoje, bo w tobie ufam; oznajmij mi drogę, którąbym miał chodzić; bo do ciebie podnoszę duszę moję.
9. Wyrwij mię od nieprzyjaciół moich, Panie! do ciebie się uciekam.
10. Naucz mię czynić wolę twoję, albowiemeś ty Bóg mój; duch twój dobry niech mię prowadzi po ziemi prawej.
11. Dla imienia twego, Panie!ożyw mię; dla sprawiedliwości twojej wywiedź z utrapienia duszę moję.
12. I dla miłosierdzia twego wytrać nieprzyjaciół moich, a wygładź wszystkich przeciwników duszy mojej; bom ja sługa twój.
Tekst: Biblia Gdańska (1632) — Psalm 143
Kiedy czyta się Psalm 142
- Przy Świętym Namaszczeniu i w pokucie — jeden z siedmiu psalmów.
- Na końcu każdego psalmu tradycja dodaje: «Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.».
Sąsiednie psalmy
Przeczytaj także
Numeracja jest zgodna z Psałterzem Prawosławnym (Septuaginta). W innych wydaniach Biblii ten sam psalm może mieć inny numer.