W jakiej intencji czyta się Psalm 120?
Psalm 120 to modlitwa o ochronę w podróżach i zmianach w życiu. Zaufanie do Stwórcy i Jego troska o przychodzenie i odchodzenie sprawiają, że jest on odpowiedni przed podróżą lub nowym etapem życia.
Możesz czytać ten psalm, gdy jego tematy są bliskie temu, co przeżywasz, albo w ramach regularnej lektury Psałterza. Wyjaśnienie opiera się na przesłaniu tekstu; psalm nie jest zarezerwowany wyłącznie dla jednej konkretnej intencji.
Psalm 120 — «Oczy moje podnoszę na góry, skądby...» — jest modlitwą, przez którą psalmista składa przed Bogiem przeżycie całej godziny swojego życia. Należy do osiemnastej katyzmy i ma 8 wersetów, których pełny tekst znajdziesz poniżej.
Tekst Psalmu 120
1. Pieśń stopni. Oczy moje podnoszę na góry, skądby mi pomoc przyszła.
2. Pomoc moja jest od Pana, który stworzył niebo i ziemię.
3. Nie dopuści, aby się zachwiać miała noga twoja; nie drzemieć stróż twój.
4. Oto nie drzemie ani śpi ten, który strzeże Izraela.
5. Pan jest stróżem twoim; Pan jest cieniem twoim po prawej ręce twojej.
6. We dnie słońce nie uderzy na cię, ani miesiąc w nocy.
7. Pan cię strzec będzie od wszystkiego złego; on duszy twojej strzec będzie.
8. Pan strzec będzie wyjścia twego i wejścia twego, odtąd aż na wieki.
Tekst: Biblia Gdańska (1632) — Psalm 121
Kiedy czyta się Psalm 120
- Ochrona w podróży — «Podnoszę oczy ku górom».
- Na końcu każdego psalmu tradycja dodaje: «Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.».
Sąsiednie psalmy
Przeczytaj także
Numeracja jest zgodna z Psałterzem Prawosławnym (Septuaginta). W innych wydaniach Biblii ten sam psalm może mieć inny numer.