Psalm 105: w jakiej intencji go czytać i pełny tekst

Cristina Balan AutorkaCristina Balan

W jakiej intencji czyta się Psalm 105?

Przeczytaj Psalm 105, aby przyznać się do powtarzających się złych uczynków i poprosić o litość. Wyznanie nieposłuszeństwa ludu łączy się z pamięcią o cierpliwości Boga i prośbą o odnowienie.

Możesz czytać ten psalm, gdy jego tematy są bliskie temu, co przeżywasz, albo w ramach regularnej lektury Psałterza. Wyjaśnienie opiera się na przesłaniu tekstu; psalm nie jest zarezerwowany wyłącznie dla jednej konkretnej intencji.

Psalm 105 — „Chwalcie Pana, bo jest dobry,...” — jest modlitwą, w której psalmista składa przed Bogiem przeżycie całej godziny swojego życia. Należy do 15. katyzmy i liczy 48 wersetów, których pełny tekst znajdziesz poniżej.

Tekst Psalmu 105

1. Chwalcie Pana, bo jest dobry, bo na wieki trwa Jego miłosierdzie.

2. Kto opowie o mocach Pana i kto sprawi, że zabrzmią wszystkie Jego pochwały?

3. Szczęśliwi, którzy strzegą sądu i czynią sprawiedliwość w każdym czasie.

4. Pamiętaj o nas, Panie, w Twojej życzliwości wobec Twojego ludu; nawiedź nas Twoim zbawieniem,

5. Abyśmy zobaczyli Twoich wybranych pośród dóbr, radowali się weselem Twojego ludu i chlubili Twoim dziedzictwem.

6. Zgrzeszyliśmy jak nasi ojcowie, postępowaliśmy bezprawnie, czyniliśmy krzywdę.

7. Nasi ojcowie w Egipcie nie zrozumieli Twoich cudów, nie pamiętali o obfitości Twojego miłosierdzia i zasmucili Cię, gdy przyszli nad Morze Czerwone.

8. Lecz zbawił ich ze względu na swoje imię, aby dać poznać swoją moc.

9. On zgromił Morze Czerwone i wysuszył je, i przeprowadził ich przez głębię morza jak przez pustynię;

10. On wyprowadził ich z ręki nienawidzących ich i uwolnił ich z ręki wroga;

11. I woda okryła ich ciemiężycieli, żaden z nich nie pozostał.

12. I uwierzyli Jego słowom, i śpiewali Mu pochwałę;

13. Lecz szybko zapomnieli o Jego dziełach i nie znosili Jego rady;

14. Ogarnęło ich wielkie pragnienie na pustyni i kusili Boga w miejscu bez wody.

15. I spełnił ich prośbę, i nasycił ich dusze.

16. I rozgniewali Mojżesza w obozie oraz Aarona, świętego Pana.

17. Ziemia otworzyła się i pochłonęła Datana, i okryła zgromadzenie Abirona.

18. I ogień zapłonął w ich zgromadzeniu, płomień spalił grzeszników.

19. I uczynili cielce na Horebie, i pokłonili się bożkowi.

20. I zamienili Jego chwałę na podobieństwo cielca jedzącego trawę.

21. Zapomnieli o Bogu, który ich uwolnił, który uczynił wielkie dzieła w Egipcie,

22. Dzieła cudowne w ziemi Chama i straszne w Morzu Czerwonym.

23. Wtedy powiedział, że ich zgubi, i zgubiłby ich, gdyby Mojżesz, Jego wybrany, nie stanął przed Jego obliczem, aby odwrócić Jego gniew i nie dopuścić, by ich zgubił.

24. Potem wzgardzili upragnioną ziemią i nie uwierzyli Jego słowu,

25. Lecz szemrali w swoich namiotach i nie słuchali głosu Pana.

26. Wtedy podniósł swoją rękę na nich, aby powalić ich na pustyni,

27. I powalić ich potomstwo wśród narodów, i rozproszyć ich na wszystkie strony.

28. Składali ofiary Baal-Peorowi i jedli ofiary umarłych,

29. I drażnili Go swoimi czynami, i wielu z nich umarło.

30. Lecz stanął Pinchas i przebłagał Go, i ustała kara,

31. I policzono mu to jako sprawiedliwość z pokolenia na pokolenie na wieki.

32. Potem rozgniewali Go przy wodzie sporu, a Mojżesz cierpiał za nich,

33. Gdyż zasmucili jego ducha i nierozważnie przemówił swoimi ustami.

34. Nie wyniszczyli narodów, o których wspomniał im Pan;

35. Lecz zmieszali się z narodami i nauczyli się ich czynów,

36. I służyli ich bożkom, i pobłądzili.

37. Swoich synów i swoje córki składali w ofierze bożkom,

38. Przelali niewinną krew, krew swoich synów i córek, których ofiarowali bożkom Kanaanu, i ziemia splugawiła się krwią.

39. Splamili się swoimi dziełami i cudzołożyli swoimi czynami.

40. Wtedy Pan zapłonął gniewem przeciw swojemu ludowi i znienawidził swoje dziedzictwo,

41. I oddał ich w ręce narodów, i panowali nad nimi ci, którzy ich nienawidzili.

42. Ich wrogowie ich uciskali i byli nieszczęśliwi pod ich rękami.

43. Wiele razy Pan ich uwalniał, lecz zasmucali Go swoją radą, i upokorzył ich za ich bezprawia.

44. Lecz Pan zobaczył ich, gdy byli w niedoli, usłyszał ich modlitwę,

45. I przypomniał sobie swoje przymierze, i pożałował według obfitości swojego miłosierdzia;

46. I pozwolił im znaleźć miłosierdzie przed tymi, którzy ich zniewolili.

47. Uwolnij nas, Panie, Boże nasz, i zgromadź nas spośród narodów, abyśmy chwalili Twoje święte imię i chlubili się Twoją chwałą.

48. Błogosławiony jest Pan, Bóg Izraela, od wieków na wieki. Niech cały lud powie: Amen. Amen.

Kiedy czyta się Psalm 105

  • Dla wspomnienia historii i miłosierdzia Boga.
  • Na końcu każdego psalmu tradycja dodaje: „Chwała Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen”.

Sąsiednie psalmy

Numeracja jest zgodna z Psałterzem Prawosławnym (Septuaginta). W innych wydaniach Biblii ten sam psalm może mieć inny numer.