Byłam przy komputerze, niczego nie planowałam i po prostu zachciało mi się wykonać podróż astralną podczas transmisji. U mnie tak to działa: czuję wibrację, coś mnie woła i wyruszam. O tym chcę dziś opowiedzieć: o projekcji astralnej, czyli podróży w astralu — czym jest, jak ją wykonuję i przede wszystkim kiedy lepiej jeszcze jej nie robić.
Przede wszystkim chronię swoje pole. Programuję pole energetyczne, aby w tej chwili dotarli do mnie wyłącznie ludzie potrzebujący tej informacji. Uczciwie mówię od początku: nie wszyscy zrozumieją wiele poniższych rzeczy. To w porządku. Nie musisz reagować, zaprzeczać ani niczego udowadniać. Po prostu pobądź z informacją.
Widzę rzeczywistość jako spiralę nieskończoności: to, co prawdziwe na poziomie pierwszym, może być fałszywe na drugim, bo spirala stale się obraca. Dlatego nauki ezoteryczne nie są „ukryte” jako tajemnice, lecz otwierają się tylko przed przygotowanym człowiekiem. Nieprzygotowanemu na próżno wyjaśniasz.
Czym jest projekcja astralna i ciało astralne
Nie jesteś swoim ciałem. Ciało jest awatarem, który dusza przyjmuje do gry. Dla mnie dowodem jest podróż astralna: w astralu świadomość, dusza ożywia inne ciało — ciało astralne — podczas gdy fizyczne pozostaje tutaj.
Pracując z szyszynką, z trzecim okiem, możesz przejść w świadomość i uzyskać dostęp do innych wymiarów i przestrzeni. Na zaawansowanym poziomie także poza czas i przestrzeń. Im więcej z nią pracujesz, tym bardziej się aktywuje i więcej widzisz. O jej otwieraniu szeroko pisałam w artykule o otwieraniu trzeciego oka.
Krótko, jak powiedziałam w innej transmisji, gdy ktoś zapytał, jak podróżować w astralu: przechodzisz w stan świadomości i potem się projektujesz. Tyle. Tam nie ma umysłu.
Nie, nie chodzi o wyobraźnię. To dostęp do innej części wszechświata. Gdyby to była wyobraźnia, umysł byłby aktywny. W podróży astralnej umysł pozostaje obserwatorem i tylko widzi otoczenie.
Zanim spróbujesz: lęk, traumy i kolejność kroków
Proszę, nie pomijaj tej części.
Nie masz czego szukać w astralu, jeśli masz lęki. Jeśli masz lęki, wibrujesz lękiem — i przyciągasz w astralu energie żywiące się nim. Dlatego zwykle trzecie oko pozostaje zamknięte do czasu przygotowania. Jeśli rozpoznajesz się tutaj, najpierw pracuj nad lękami z psychologiem lub psychoterapeutą i nad swoim wnętrzem. Pisałam też o tym, skąd pochodzą lęki i jak je rozpuszczać.
Przebudzenie duchowe ma kolejność, jak przepis. Nie gotujesz barszczu dowolnie, w dowolnej kolejności, bo smak będzie inny. Tak samo skomplikowany tort: jeśli nie wykonasz poprzedniego etapu właściwie, nie urośnie. Najpierw pracujesz nad ciałem, umysłem, ego, traumami — dopiero potem się wznosisz.
To samo mówię o kundalini: nie biegaj za ludźmi, którzy ją „aktywują”, jeśli nie pracowałeś nad traumami. Kundalini to żeńska energia Shakti, budząca się sama, gdy dom jest gotowy. Aby przyjąć kogoś bliskiego, najpierw sprzątasz. Przy wielu nieprzepracowanych traumach wymuszona aktywacja może poważnie zachwiać równowagą. Więcej w artykule o kundalini i przebudzeniu energii.
Ważne dla zdrowia: jeśli często masz paraliż senny, bezsenność, wrażenie mimowolnego wychodzenia z ciała, niewyczuwania ciała (dysocjację), lub widzisz i słyszysz przerażające rzeczy, przerwij ćwiczenia i idź do lekarza. Nigdy nie praktykuj projekcji astralnej pod wpływem alkoholu, narkotyków ani jakichkolwiek substancji.
Widzenie nie oznacza rozumienia
Kiedy trzecie oko się otwiera i zaczynasz widzieć, naturalna jest radość i chęć opowiadania wszystkim. Ale dostęp do nowego świata nie oznacza zrozumienia go. Nawet tutaj, w 3D, nie zrozumiałeś działania świata pierwszego dnia. Początkowo pozostań obserwatorem i zobacz, co widzisz.
Uczestniczka opowiedziała w transmisji, że od nastoletnich lat wychodziła z ciała, aż sama „zamknęła” trzecie oko, bo ulegała wielu złudzeniom. To ryzyko. Pomogło jej pozostawanie jak najwięcej w ciele i nauka uziemiania. Od tego czasu równowaga znacznie się poprawiła. Dla mnie uziemienie jest podstawą każdej podróży — najpierw korzeń, potem lot.
Chcę duchowe uwolnienia dla uziemienia (PDF) →
Jak podróżować w astralu: ćwiczenie „gwiezdny pył”
Najprostszy sposób wejścia w astral:
- Uspokój umysł. Sprowadź świadomość do punktu zero. Pomóż sobie głębokimi oddechami.
- Wycentruj się. Możesz siedzieć w lotosie z prostym kręgosłupem. Ja często robię to wieczorem w łóżku, przed snem.
- Stań się gwiezdnym pyłem. Ty-ciało, ty-tożsamość, ty-ego już nie istniejesz. Stwórz pustkę w sobie. Jesteś tylko nieskończoną myślą Boga.
- Wyrusz. Masz dwa sposoby podróżowania (poniżej): wyznaczasz kierunek lub dajesz się prowadzić.
- Odłóż umysł. Nie ma przetwarzać niczego, lecz tylko obserwować. Nie analizuj teraz. Nie analizą ani umysłem podróżuje się w astralu — duchowość dzieje się przez serce. Nie próbuj kontrolować tego, co przychodzi; pozwól świadomości się rozszerzać.
- Pozostań w pokoju i otwartości. Wewnętrzny stan to absolutny pokój, w którym niczego nie brakuje. Otwartość całego ciała bez oczekiwań. Łagodna, uśmiechnięta ciekawość.
Jeśli nie uda się za pierwszym razem, w porządku. To nie ten moment. Nie zmuszaj się. Pozwól sobie tylko czuć subtelne energie. Może dziś zobaczysz tylko kilka gwiazd. To też wystarczy. Jeśli wcale nie wychodzi, potrzebujesz dalszej pracy nad ciałem i umysłem — często zbyt mocny umysł nie zostawia miejsca intuicji. W uspokojeniu umysłu pomogą także techniki medytacji opisane tutaj.
Dwa sposoby podróżowania w astralu
1. Ustalasz intencję. Na przykład myślę: „Chcę dotrzeć do Oriona”. Na początku stajesz się gwiezdnym pyłem i nadajesz kierunek. Mam w telefonie Star Walk: lubię oglądać gwiazdozbiory i czasem mówię „chcę dotrzeć do tego gwiazdozbioru”, odkrywając nowe rzeczy. Jeśli czujesz więź z określoną gwiazdą, najprościej najpierw pójść tam — do domu.
2. Pozwalasz się prowadzić tam, gdzie potrzebujesz dotrzeć. Ustalasz intencję: „Zaprowadź mnie tam, gdzie potrzebuję teraz dotrzeć”. W pełni ufasz Bogu i duszy, że idziesz we właściwe miejsce. Nie szukasz, nie rozgrzebujesz umysłu. Właśnie dlatego mówiłam, że z lękami nie masz tam czego szukać.
Jak odczuwa się podróż astralną
Każda podróż jest inna — absolutnie każda. Oto moje doświadczenia i relacje innych:
- Wrażenie wznoszenia. Często, dokądkolwiek idziesz, czujesz, że coś pozostaje na dole, a ty się wznosisz. Na drodze przebudzenia jest wiele takich odczuć.
- Prąd światła przez ciało. Możesz czuć przepływ światła, widzieć kolory i światła. Aktywują się kody.
- Miłość. Kiedy docieram na miejsce, pierwsze słowa to „Kocham was”. W transmisji mówiłam, lecz zwykle nie mówię: jeśli aktywuje się umysł lub mowa, odrywasz się od doświadczenia.
- Zapominanie. Zaakceptuj, że możesz zapomnieć doświadczenie. Nic nie ginie we wszechświecie — doświadczenie pozostaje przy tobie.
- Czas znika. W innej transmisji opowiadałam o kimś, kto czuł, że medytował pięć minut, choć minęły cztery godziny. Nie bój się.
Czasem otoczenie wysyła potwierdzenia. Podczas transmisji zaczęły grać dzwonki na zewnątrz — dla mnie znak wysokiej energii — i pozwoliłam sobie wchłonąć tę wibrację.
Rozwijaj się naturalnie, jak niemowlę
Za pierwszym razem podróżujesz odrobinę, tyle, ile możesz. Im częściej ćwiczysz, tym szybciej docierasz: ledwo pojawi się myśl, a już tam jesteś. Jak chodzenie: najpierw niemowlę, potem chodzisz, potem wybierasz dokąd. Rozwój duchowy jest organiczny, bo na każdym etapie coś się oczyszcza i objawia. Przyspieszając, pomijasz istotne elementy. Nie ma pośpiechu: jesteśmy w wiecznej teraźniejszości.
Po roku czy dwóch niemal codziennych, naturalnych, nieplanowanych podróży poczułam coś rozpoznanego przeze mnie w alegoriach biblijnych: jak olej płynący z obszaru szyszynki, schodzący do brzucha i ponownie wznoszący się. Wiele rzeczy w Piśmie to alegorie doświadczeń trudnych do opisania. Przeżywasz je i czujesz, a objawienie przychodzi z wnętrza — ale tylko przy spokojnym umyśle.
Na początku będzie ci trudno wrócić do 3D po wyższych wymiarach. To normalne, też przez to przeszłam. Z czasem staje się płynne: lądujesz lekko, z góry w dół. Otaczające dźwięki, początkowo przerywające proces, przestają przeszkadzać.
Przed astralem niemal pół roku podróżowałam po Kronikach Akaszy: największą przyjemnością było położenie się do łóżka i kolejna medytacja. Dopiero potem zaczęłam astral. Jeśli to cię przyciąga, przeczytaj artykuł o poprzednich życiach i Kronikach Akaszy.
Chcę duchowe aktywacje i Kody Światła (PDF) →
Ćwiczenie po podróży: splatanie linii czasu
W tej samej transmisji przyszła wskazówka do drugiego ćwiczenia. Przypomniałam sobie alegorię Decebala i źdźbeł pszenicy: jedno łatwo złamać, splecionych nikt już nie złamie. Tak możesz spleść swoje linie czasu w jedną, najwyższą.
- Powiedz: „Jestem suwerenny nad wszystkimi moimi liniami czasu i jestem ich twórcą”.
- Sprowadź je do ciała. Sprowadzasz je i łączysz w ciele na najwyższej dostępnej wibracji. Czuję, jak splatają się na kręgosłupie niczym kłosy pszenicy, we wszystkich czasach, przestrzeniach, życiach i wymiarach. U ciebie może być gdzie indziej — doświadczenia są różne, nie porównuj ich.
- Zaprogramuj pole — kwantowe, energetyczne, psychiczne, osobisty matriks: „Programuję najwyższą linię czasu dla mnie”.
- Włóż siłę duchową. Całą swoją siłę włóż w łączenie linii czasu w sobie. Możesz wyobrazić sobie ogromną siłę magnetyczną, jak czarna dziura, przyciągającą je wszystkie z powrotem do ciebie.
- Przemień je alchemicznie w światło. Dotąd manifestowałeś nieświadomie. Teraz przyciągasz je i przemieniasz wszystkie w światło.
Jeśli otrzymasz wskazówkę włączenia muzyki lub częstotliwości, posłuchaj jej. Mnie przyszła chęć słuchania galaktycznych częstotliwości, pomagających w aktywacji kodów. Dla atmosfery pracuję również z olejkami — wybór w kolekcji olejków eterycznych dla rozwoju zdolności duchowych.
Chcę olejek Mix Duchowe Przebudzenie →
Podróżuj razem ze mną
Jeśli chcesz odbyć ze mną pierwszą prowadzoną podróż, włącz transmisję na żywo poniżej. Ćwiczenie „gwiezdny pył” zaczyna się około 8. minuty, a splatanie linii czasu — około 20. minuty.
Najczęstsze pytania o projekcję astralną
Czym jest projekcja astralna?
Projekcja astralna, podróż w astralu, oznacza stan świadomości, w którym dusza ożywia ciało astralne i uzyskuje dostęp do innych wymiarów i przestrzeni, podczas gdy ciało fizyczne pozostaje tutaj. To nie wyobraźnia: umysł pozostaje obserwatorem.
Jak wykonać pierwszą podróż astralną?
Uspokój umysł głębokimi oddechami, wycentruj się, stań się „gwiezdnym pyłem” — bez ciała, tożsamości i ego — potem nadaj kierunek (np. gwiazdozbiór) albo pozwól prowadzić się tam, gdzie trzeba. Jeśli nie uda się od razu, nie zmuszaj się.
Czym jest ciało astralne?
To ciało ożywiane przez świadomość podczas podróży. Dla mnie dowód, że nie jesteśmy ciałem fizycznym: ciało to awatar, ty jesteś duszą.
Czy podróż astralna jest niebezpieczna?
Przy lękach lub nieprzepracowanych traumach to nie ten moment: wibrujesz lękiem i przyciągasz żywiące się nim energie. Najpierw pracuj nad sobą, ewentualnie z psychologiem lub psychoterapeutą, i uziemiaj się. Przy częstym paraliżu sennym, bezsenności, dysocjacji lub halucynacjach idź do lekarza. Nie praktykuj pod wpływem substancji.
Dlaczego nie potrafię wejść w astral?
Zwykle umysł jest zbyt silny i nie zostawia miejsca intuicji albo potrzebujesz pracy nad ciałem, umysłem i ego. Przebudzenie ma kolejność jak przepis. Rozwój jest naturalny: początkowo widzisz może kilka gwiazd i to w porządku.
Co czuję podczas podróży astralnej?
Każda jest inna. Często pojawia się wznoszenie, prąd światła przez ciało, kolory, światła, pokój i miłość. Możesz zapomnieć doświadczenie — nic nie ginie. Początkowo powrót do 3D bywa trudny; z czasem staje się płynny.
Nie spiesz się. Bądź łagodny wobec siebie, najpierw pracuj nad wnętrzem, a gwiazdy czekają. Całuję cię i do zobaczenia w kolejnej transmisji.