«Cristina, waarom saboteer ik mezelf juist wanneer het goed met me gaat?» Dat is de vraag die ik over dit onderwerp het vaakst krijg. Mijn antwoord is steeds hetzelfde: jij wilt niet dat het slecht met je gaat. Een deel van jou, een heel oud deel, probeert je te beschermen volgens regels die je in je jeugd hebt geleerd. Die regels hielden je toen in leven. Vandaag remmen ze je af.
Tijdens live-uitzendingen herhaal ik vaak een zin die ik wil dat je onthoudt: wat je op het ene niveau helpt, belemmert je op het hogere niveau. Het programma dat je in je jeugd redde, wordt je rem als volwassene. Daarom saboteer je jezelf juist wanneer het beter begint te gaan: het goede is onbekend terrein voor dat deel van jou, en het trekt je terug naar wat het kent.
Hieronder leg ik uit hoe zelfsabotage er in het dagelijks leven uitziet, welk deel van jou saboteert, welke programma's erachter zitten en hoe je ze losmaakt.
Hoe zelfsabotage er in het dagelijks leven uitziet
Zelfsabotage komt zelden onder haar eigen naam. Ze verschijnt als patronen die zich herhalen en die jij pech noemt:
- Je begint en stopt. Je hebt enthousiasme, start een project of een plan — en juist wanneer het verder zou moeten gaan, komt er een belemmering. Iemand schreef me: «Waar ik ook ga, alle deuren zijn dicht.» Ik antwoordde de waarheid: het werk ligt bij jou. De werkelijkheid laat zien wat er in je zit. Als jij jezelf ziet, begint de wereld jou ook te zien.
- Je begraaft jezelf in werk en het geld komt nog steeds niet. «Ik moet geld verdienen» — dat rennen komt vaak voort uit een behoefte aan bevestiging, met daarachter het oude programma dat denkt dat alleen zware arbeid echt werk is, zoals een kar trekken. Dat klopt niet: je moet slim werken, niet alleen hard.
- Relaties verlopen volgens hetzelfde patroon. Je blijft in relaties die je uitputten en wacht op kruimels aandacht van iemand die je slechts druppels geeft om je te laten blijven. Ik noem dit voeden met kruimels: genoeg om niet weg te gaan, nooit genoeg om je te vullen.
- Je doet het zonder te weten dat je het doet. De programma's zijn onderbewust — die zijn het meest echt. Pas wanneer het leven je voor de derde keer dezelfde les geeft, begin je naar binnen te kijken.
Als je jezelf in een van deze situaties herkent, ben je niet kapot. Je hebt alleen delen die volgens oude programma's werken. En programma's kun je losmaken.
Welk deel van jou saboteert en waarom?
Dit is het deel dat weinig mensen willen horen: het deel dat jou saboteert, is niet je vijand. Het is een kinddeel dat heeft geleden en zijn overlevingsles veel te goed heeft geleerd.
Tijdens live-uitzendingen leg ik het zo uit: je neemt de mishandelaar uit je jeugd in je op en gaat jezelf vervolgens mishandelen. De stem die je bekritiseert juist wanneer het goed gaat, is niet je volwassen stem — het is een oude, overgenomen stem. Hetzelfde geldt voor het slachtofferdeel: we herhalen de eerste zeven jaar van onze jeugd en als daar lijden was, scheppen we dat deel opnieuw in ons volwassen leven, zodat het eindelijk wordt gezien. Ook een sterk persoon kan tijdens dit werk een slachtofferdeel ontdekken. Het verschil is of je erin blijft of eruit stapt.
Want zolang je in slachtofferenergie blijft — «die deed mij dit aan, die deed mij dat aan» — zit je in de rol van een kind. We kunnen ons volwassen leven niet vanuit de rol van een kind leven. Het saboterende deel is precies dat kinddeel dat je op zijn vertrouwde terrein houdt.
Daarom voer je er geen oorlog tegen: wanneer we aan trauma werken, bestaat het risico dat we onszelf opnieuw traumatiseren, dus werken we zacht, heel zacht. Tijdens de live-uitzendingen bedank ik de programma's: «Dank jullie dat jullie me hebben geholpen te overleven.» Dat hebben ze echt gedaan — nu kun je ze met dankbaarheid laten gaan, zonder haat.
De programma's achter zelfsabotage
Wat zit er achter de rem? Programma's. Dit zijn de meest voorkomende:
- «Ik ben niets waard.» De grote broer van zelfsabotage. Hieruit ontstaat de behoefte om altijd meer, meer en meer te doen — in mijn lichaam voel ik het als klompen cement op mijn schouderbladen. Wie dit draagt, waardeert zijn werk en gaven niet, hoeveel hij ook doet. Als je dit in jezelf herkent, lees dan ook over gebrek aan zelfvertrouwen en hoe je het losmaakt.
- «Ik behaag iedereen, zelfs ten koste van mezelf.» In een live-uitzending gaf ik eerst de eenvoudige versie en voelde niets, omdat ik het thema al had uitgewerkt. Toen ik het zei met «zelfs ten koste van mezelf», pats — een steek in mijn rug. Er zijn steeds subtielere lagen. Je doet alles om aardig gevonden te worden, omdat je de delen van jezelf niet hebt aanvaard.
- Perfectionisme. Het maakt gaten in het energetische lichaam, en aan zo'n gat kan alles zich hechten: als je rond een thema een gat hebt, kan daar ook je zelfvertrouwen worden weggenomen. Daarom zeg ik ook: «Ik stuur alle spreuken die op mijn zelfvertrouwen zijn gericht terug» — maar zonder het daadwerkelijke gat hecht de spreuk zich nergens aan.
- «Ik zie het liever niet.» Het struisvogelprogramma: je kijkt niet naar het probleem. Maar als je er niet naar kijkt, los je het niet op — terwijl het naar jou kijkt.
- «Ik ben een slachtoffer.» Het trekt herhaling van mishandeling aan totdat je het oplost. Als jouw relatiethema zwaar is, lees dan ook de tekenen van narcisme en het werk om het los te maken.
- De behoefte aan toestemming van anderen. In je jeugd ben je gevormd om op bevestiging van buitenaf te wachten. Los die behoefte op en de helft van de zelfsabotage komt vanzelf tot rust.
- Programma's die je van je familielijn hebt geërfd. «Werk hard, broeder» is een programma uit de familielijn, geen universele waarheid. Het wordt op dezelfde manier opgelost: «Ik los de van mijn familielijn geërfde programma's van zelfsabotage op.»
En daaronder ligt bijna altijd angst — gebrek aan vertrouwen in God. Het angstprogramma wordt niet bestreden, maar met liefde herschreven. Want jij bent niet je programma's: de werkelijkheid laat ze zien en jij manifesteert de werkelijkheid — over hoe dat werkt, schreef ik in het artikel over de wet van aantrekking.
Ik wil de 7 delen over het losmaken van zelfsabotage →
Hoe je eraan werkt: zelfsabotage losmaken
Ik noem het niet voor niets losmaken. Zelfsabotage is een binding die je zelf in jezelf hebt gemaakt, meestal zonder het te weten — en je werkt eraan als aan het losmaken van een binding: met zinnen die je met intentie uitspreekt, met een voorstelling ervan in je lichaam en met liefde die je ervoor in de plaats zet.
1. De zinnen om los te maken
Het is niet genoeg om ernaar te luisteren als naar een soapserie — er moet psychische energie aanwezig zijn. Je herhaalt ze een halfuur per dag:
- «Ik los alle programma's van zelfsabotage in mij op, in alle tijden en ruimtes, levens en dimensies en daarbuiten.»
- «Ik los alle van mijn familielijn geërfde programma's van zelfsabotage op.»
- «Ik los in liefde alle programma's van zelfsabotage op die anderen in mij hebben gemaakt of die ik zelf in mezelf heb gemaakt.»
- «Ik los het programma ”Ik behaag iedereen, zelfs ten koste van mezelf” op.»
- «Ik los het programma ”Ik ben een slachtoffer” op.»
- «Ik ben goed zoals ik ben en ik aanvaard mezelf zoals ik ben.»
- «Ik heb mijn eigen waarde en ik laat niemand grof over mij heen walsen.»
Laat na elke zin het lichaam spreken. Gapen, boeren, tranen en zuchten zijn het afvoeren van oude energie — goede tekenen.
2. Stel het saboterende deel voor
Sluit je ogen en vraag jezelf: waar voel ik dit programma in mijn lichaam? Bij mensen vind ik het op de schouderbladen, op de schouders — zwaar als zakken — op de wervelkolom en in de maag. Ik heb veel gewerkt met een jeugdherinnering waarin ik te zware lasten droeg en hoorde dat ik lui was: ik voelde die jarenlang op mijn schouders. Wanneer je de energie vindt, haal haar eruit: snijd het energetische lichaam in tweeën, als een oud pak, en stap eruit; maak met het zwaard van licht al het zwarte van de wervelkolom schoon.
3. Sluit er vrede mee, voer geen oorlog
Hier gaan mensen de fout in: ze keren zich met geweld tegen zichzelf. Nee. Jij bent nu de volwassene. Praat met dat deel zoals je tegen een kind zou praten dat heeft geleden: «Het spijt me. Dank je. Ik hou van je.» Ho'oponopono kan ook: «Het spijt me. Vergeef me. Ik hou van je.» Als het trauma uit de jeugd komt: «Het was de keuze van mijn ziel. Ik aanvaard die. Ik heb overleefd. Ik ben de volwassene en vanaf nu zorg ik voor je.»
4. Vul de leegte met liefde
Wanneer je snijdt en oplost, blijft er een energetische leegte achter — laat die niet leeg. Vul de plek met liefde, zoals je een wond zorgvuldig verbindt, zoals bij een operatie, en laat het lichaam tot rust komen.
5. Geef het 30 dagen
Het verstand heeft gemiddeld 30 dagen nodig om een nieuwe weg, een nieuwe gewoonte te vormen. Verwacht niet dat een programma dat 40 jaar aanwezig is geweest in één dag verdwijnt. Je werkt dagelijks, zacht, en op een gegeven moment merk je dat je jezelf niet meer verraadt. Want onthoud: wanneer je jezelf verraadt, ontvang je alleen verraad.
6. Herken de behoefte achter het patroon
Elk schadelijk patroon dekt een echte behoefte af — aan communicatie, gezien worden of bevestiging. Kijk welke de jouwe is en vraag je af: kan ik die anders vervullen, in een hogere dimensie? We kunnen het ook anders doen.
Praktische oefeningen vanaf vandaag
- In de ochtend, aanvaarding: sluit je ogen en stuur de zin «Ik ben goed zoals ik ben en ik aanvaard mezelf zoals ik ben» naar elke cel. Wanneer je jezelf aanvaardt, heb je minder bevestiging van buitenaf nodig — en geef je jezelf voorrang.
- In de avond, het innerlijke kind: zie het deel dat heeft geleden en neem het in je armen: «Ik zie je en ik hou van je. Je hebt overleefd. Ik ben de volwassene en vanaf nu zorg ik voor je.»
- De brief aan je ouders: «Lieve moeder / lieve vader, je hebt me het leven gegeven en ik dank je. Ik had meer bevestiging en een zachtere blik nodig. Die heb ik gemist en dat beïnvloedt me.» De waarheid doet pijn, maar uitgesproken waarheid reinigt het veld. Dwing jezelf niet als je er niet klaar voor bent: er zijn fasen — waarheid, aanvaarding, vergeving — en daarna de gaven.
- Je houding: loop rechtop over straat, met stromende energie. Zelfs aan de houding kun je zien wie in zijn eigen energie staat.
- Sluit het energetische lichaam: visualiseer je aura, herstel de gaten met licht en liefde en sluit af: «Ik activeer mijn zelfrespect. Ik roep mijn goedheid die in giftige relaties verloren ging en mijn onschuld terug. Ja tegen God. Ja tegen het leven. Ja tegen de liefde.»
Wanneer je meer nodig hebt
Deze zinnen verzetten bergen als je ze serieus herhaalt. Maar soms zijn er veel lagen en is het moeilijk om in je eentje de doos te zien waarin je zit. Werk dan met iemand: je vindt mij bij de individuele sessie, en in de collectie voor het losmaken van bindingen staat alles wat ik over dit onderwerp heb voorbereid.
Ik wil een individuele sessie met Cristina →
Bekijk de live-uitzending over het losmaken van zelfsabotage
Start de live-uitzending hieronder, sluit je ogen wanneer ik het zeg en herhaal de zinnen in je eigen tempo.
Voor nog een ronde over dit onderwerp bekijk je ook de live-uitzending Zelfsabotage losmaken, waarin ik ook werk aan programma's die van de familielijn zijn geërfd.
Veelgestelde vragen over zelfsabotage
Waarom saboteer ik mezelf?
Omdat een deel van jou dat in je jeugd is gevormd je volgens oude regels probeert te beschermen. De programma's van zelfsabotage hielpen je overleven op een leeftijd waarop je geen andere hulpmiddelen had. Wat je op het ene niveau helpt, belemmert je op het hogere niveau: wanneer je leven omhooggaat, trekt dat deel je terug naar wat het kent.
Hoe weet ik of ik programma's van zelfsabotage heb?
Kijk naar patronen, niet naar losse dagen: je begint en stopt, het werk brengt geen vooruitgang, relaties verlopen volgens hetzelfde patroon en deuren lijken overal dicht. Je voelt het programma ook in je lichaam: zwaarte op je schouderbladen, schouders als zakken, druk op je wervelkolom.
Wordt zelfsabotage van de familielijn geërfd?
Ja, er zijn geërfde programma's, zoals «alleen zware arbeid is werk». Je lost ze op met dezelfde zinnen, met de toevoeging «geërfd van mijn familielijn», in alle tijden en dimensies.
Hoe weet ik of het zelfsabotage of spreuken zijn?
Meestal lopen ze door elkaar. Spreuken hechten zich aan de gaten in het energetische lichaam, en de programma's maken die gaten: perfectionisme, gebrek aan waardering en angst. Daarom werk ik naast «Ik stuur de spreuken op mijn zelfvertrouwen terug» ook aan het programma erachter — anders blijft het gat en hecht het zich opnieuw.
Hoelang duurt het losmaken van zelfsabotage?
Er zijn steeds subtielere lagen. Een eerste laag kan al weggaan tijdens de eerste live-uitzending waaraan je serieus werkt. Voor een nieuwe gewoonte heeft het verstand ongeveer 30 dagen nodig; diepe programma's worden in lagen uitgewerkt.
Moet ik vechten tegen het deel van mij dat saboteert?
Nee. Oorlog met jezelf is nog een programma van geïnternaliseerde mishandeling. Het saboterende deel heelt door erkenning, dankbaarheid en liefde. Vrede met jezelf is het losmaken.
Lieve jij, als je tot hier hebt gelezen, is het deel dat je wilde tegenhouden daar niet in geslaagd. Ga elke dag zacht met jezelf verder: zie jezelf, aanvaard jezelf en geef jezelf voorrang. Dat is geen egoïsme, maar energetische hygiëne. Een kus van mij, en ik zie je graag bij de volgende live-uitzending.
