Przed każdą transmisją zapalam świecę i przygotowuję pole. Zrobiłam tak też wieczorem, gdy mówiłam o empatii i empatach, z ważną książką obok, „Hipersensibil și fericit” („Nadwrażliwy i szczęśliwy”), którą ponownie czytałam z wami. Jestem empatką, odkąd pamiętam, więc odnajdywałam siebie na każdej stronie.
Jeśli tu trafiłaś/trafiłeś, prawdopodobnie też czujesz wszystko: pomieszczenie, do którego wchodzisz, człowieka obok, niewypowiedzianą myśl. Pewnie tysiąc razy słyszałaś/słyszałeś też, że jesteś „zbyt wrażliwa/wrażliwy” lub „za dużo”. Powiem ci coś: empatia nie jest wadą. Jest darem. Ale jak każdy dar, jeśli nie wiesz, jak go używać, męczysz się z nim. Poniżej mówię, co naprawdę czujesz, dlaczego wybierają cię narcyzi i jak się chronić.
Co oznacza być empatą
Dla mnie empata to człowiek czujący energie. Wszystkie. Od małego. Wchodzisz do pokoju i wiesz, czy jest tam dobrze, bez niczyich słów. Patrzysz na kogoś i odczytujesz stan, czasem nawet myśl. Jeśli masz bardzo wiele uczuć, wiedz, że oznacza to bardzo dużą energię. Te dwie rzeczy zawsze idą w parze: dużo odczuwania oznacza dużo energii.
Istnieją dwa rodzaje inteligencji: mierzona i chwalona w szkole — logika, lewa półkula — oraz twórcza, prawej półkuli, artystów i muzyków. Zdecydowana większość działa z pierwszej. Empaci zazwyczaj z drugiej. Ja na przykład strasznie męczyłam się z matematyką, wkładając ogromny wysiłek w oceny, które innym przychodziły łatwo. Nie byłam mniej: byłam inna.
Wielu z was ma też dzieci o innych darach, których nie rozumie, bo bardzo się od nich różnią. Tę różnicę trzeba nie poprawiać, lecz zrozumieć i przyjąć.
Oznaki, że jesteś empatą
Oto najczęstsze oznaki z transmisji i mojego życia:
- Czujesz energie wszystkich. Od małego. Czasem nie wiedząc, że twoje kończą się tam, gdzie zaczynają się cudze.
- Czytasz ludzi. Gesty nie kłamią: ktoś pocierający dłonie oznacza dla ciebie niekorzystny interes, za każdym razem. „Tak, ale” nie jest tak. Ogromnie pomogło mi to w biznesie.
- Twoje stany przychodzą falami. Może być dziesięć, piętnaście stanów dziennie. Rano piszesz wiersze, w południe tańczysz, wieczorem płaczesz. Nie jesteś linią: jesteś całą paletą.
- Głos w głowie nie ustaje. Wewnętrzny krytyk: nigdy nie wystarczy.
- Wstydzisz się tego, co czujesz. Program „jest mnie za dużo” jest bólem w tle dzieciństwa wielu empatów.
- Od zawsze czułaś/czułeś się inna/inny. Próbowałaś/próbowałeś być jak rodzina, ale nie wychodziło, bo nie mogło. Rozmowy nudziły, wolałaś/wolałeś książki.
- Bierzesz odpowiedzialność, która nie jest twoja. Nie wszystko, co dzieje się wokół, jest twoim zadaniem do naprawienia.
- Stałaś/stałeś się niezwykle odporna/odporny. „Nieważne, i tak poradzę sobie sama”. Niosło cię to latami i wystawiało właśnie na niewłaściwych ludzi.
- Szukasz sensu. Pytania egzystencjalne są twoją normalnością, nie kryzysem. Gdy łączysz się ze sobą, zmysły się wyostrzają: u mnie było dokładnie tak.
Jeśli zaznaczyłaś/zaznaczyłeś połowę listy, zatrzymaj się i zintegruj: nie jesteś wadliwa/wadliwy. Jesteś empatą.
Rany empaty i programy, które anulujesz
Od ciągłego „nie jesteś jak my” empata buduje fałszywe ja, fałszywą tożsamość, by się podobać, otrzymywać miłość, przetrwać — i całe życie działa z niej, nie z prawdziwego siebie. W rodzinie odmienny często zostaje kozłem ofiarnym albo rodzicem własnego rodzica. Za naszym częstym dużo mówieniem stoi „nie widzę siebie, nikt mnie nie widzi”: potrzeba bycia dostrzeżonym, kiedy najpierw ty siebie nie dostrzegasz.
Dobra wiadomość: te programy można anulować. Wypowiadasz je na głos, bo słowo ma twórczą moc:
„Rozpuszczam program ‘Jest mnie za dużo’ w miłość i alchemicznie przemieniam go w program ‘Kocham siebie taką/takiego, jaka/jaki jestem’”.
„Anuluję program kozła ofiarnego. Nie jestem niczyim kozłem ofiarnym”.
„Anuluję program ‘nie ufam sobie’ i zastępuję go ‘Przyjmuję odpowiedzialność za swoje dary’”.
„Droga dawna ja, dziękuję ci za pomoc w przetrwaniu. Nadszedł czas odkryć, kim naprawdę jestem”.
Jeśli dotąd nie pracowałaś/pracowałeś nad tymi tematami, to normalne, że płaczesz przy ich wypowiadaniu. To rozładowanie, to uzdrawianie.
Chcę pracować nad tymi ranami w sesji indywidualnej →
Fale: jak organizować energię
Pierwsza lekcja empaty dotyczy fal. Kiedy jesteś na szczycie, wiedz, że jesteś tylko na szczycie i kiedyś fala opadnie — właśnie wtedy działasz na całego: pracujesz, tworzysz, robisz. Kiedy jesteś na dole, wiedz, że to stan przejściowy — wtedy się nie zmuszasz: odpoczywasz.
Druga lekcja: trzeba zużywać energię. Potrzebuję przynajmniej trzech projektów równolegle. Energia, która nie jest poruszana, używana i przekazywana dalej, tkwi w tobie i szkodzi ciału. Właśnie dlatego przekazuję otrzymywane wskazówki: jeśli je zatrzymuję, nie jest mi dobrze.
Książka, o której mówiłam, ma obraz, przy którym sama się śmiałam, bo tak właśnie jest: empata to Ferrari, którego kierowca jeszcze nie nauczył się prowadzić. Uderzasz z płotu w płot z dużą prędkością. Ferrari potrzebuje określonego paliwa i starannej pielęgnacji — czyli przede wszystkim czasu ze sobą. I nie, Ferrari nie powinno jeździć polną drogą.
Jeszcze coś: ciało jest twoim zamkiem. Ruszaj nim. Taniec, joga, spacer ze śpiewem — tak, śpiewanie na ulicy jest legalne, choć niektórym przeszkadza bardziej niż znacznie mniej zdrowe nawyki. Energetycznie nasza czakra sakralna — przyjemności i tworzenia — jest często mała przez wychowanie, podczas gdy czakra serca jest duża, co nie jest równowagą. Możesz ją poruszyć, wizualizując szafranowy kolor poniżej pępka i pozwalając ciału się ruszać. Trzecia czakra, pewności siebie, jest karmiona, gdy się wyrażasz: wyrażone już nie naciska na ciebie. Jeśli chcesz lepiej zrozumieć ten system, napisałam poradnik o zablokowanych czakrach.
Mój mały sekret: wiem, że od pięciu kaw w górę wznoszę się za wysoko. Poznaj swoją dawkę.
Dlaczego wybierają cię narcyzi
Niech będzie jasne: ulubione ofiary narcyzów to osoby empatyczne, bo mamy najwięcej energii ze wszystkich typów ludzi. W każdej relacji jest równowaga: im brakuje empatii, ty bardzo dużo kompensujesz. Problem w tym, że na dłuższą metę się opróżniasz, a oni i tak się nie napełniają, bo nikt nie może napełnić drugiej osoby.
I łapią nas dokładnie przez love bombing: wciągają cię na falę intensywności — badania neuroobrazowe pokazują, że wczesna namiętna miłość aktywuje dopaminergiczne układy nagrody (źródło: Frontiers in Human Neuroscience, 2015) — i tam cię łapią.
Wszystkiego dowiedziałam się po rozwodzie, kiedy zaczął się prawdziwy cyrk i odkryłam, z kim mieszkałam. U wyspecjalizowanego psychologa usłyszałam wtedy najtrudniejsze i najbardziej uzdrawiające słowa: używaj energii dla siebie, nie dla innych — bo uciekasz od siebie. Kiedy powiedział mi, że jestem wybitnie uzdolniona emocjonalnie, choć uważałam się za najmniej zdolną, coś się jednocześnie zerwało i uleczyło. Jeśli teraz odkrywasz, że jesteś empatą, przygotuj się: wszystko, czego nie przeżywałaś/przeżywałeś latami, wychodzi na powierzchnię, pierwszy okres jest jak tsunami, potem uczysz się zarządzać. O wzorcach narcyzmu i toksycznych zachowań pisałam szerzej w osobnym artykule.
Przyglądam się z tobą temu, co nosisz w polu, podczas sesji →
Jak się chronić: kroki ochrony dla empatów
Empatia bez granic staje się wyczerpaniem. Oto co robię, krok po kroku.
1. Naucz się zamykać pole
Czujesz wszystko, ale nie wszystko musi do ciebie wejść. Zarządzaj ciałem energetycznym: ucz się je zamykać w zatłoczonych miejscach lub przy ciężkich ludziach i alchemicznie przemieniać energie płynące ku tobie zamiast je zbierać. W domu zapal świecę — biała ma najwyższą wibrację, czerwona służy ochronie. Techniki opisałam szczegółowo w artykule o obronie duchowej.
2. Sprawdź myśl: twoja czy nie?
Jesteśmy nadmiernie połączeni i łapiemy cudze myśli. Naucz się pytać: czy ta myśl jest moja, czy to zewnętrzna manipulacja? Empaci z natury nie chcą wierzyć, że ludzie mogą celowo krzywdzić. Mogą. Nie wpadaj w paranoję, tylko nie oddawaj diabłu tego, co dał Bóg. Jeśli czujesz, że chodzi o więcej niż obcą myśl — o działania — oznaki znajdziesz w artykule o tym, co śnisz, gdy rzucono na ciebie uroki.
3. Wyjdź ze zlania
Łączysz się całkowicie: byłaś/byłeś w polu drugiej osoby, czułaś/czułeś jej przeżycia lepiej niż ona sama. Dlatego rozstania cię rozrywają i relacja z empatą może być dla drugiej osoby jak narkotyk. Umiejętność odłączenia się jest dojrzałością emocjonalną: jeśli cały dzień trwasz w złączeniu, nie jesteś już w swojej energii. Stawiaj granice — i nie wchodź z darem w ludzi, używaj go odpowiedzialnie.
4. Nie bierz na siebie tego, co nie twoje
Przestań uprawiać sport ratowania innych i kompensowania tych, którzy nie czują. Nie wszystko, co przeżywa otoczenie, jest twoim zadaniem.
5. Zużywaj energię w tworzeniu
Maluj, tańcz, pisz, szyj. Tak, szycie: wiele moich klientek wróciło do niego w dorosłości i dobrze im zrobiło. Twoja energia jest źródłem, które musi przez coś płynąć. W mojej rutynie ochronnej używam także olejku Piżmo i Mix Ochrony — pomagają utrzymać moje pole czyste i zamknięte, kiedy pracuję z ludźmi.
Biorę olejek ochrony mojego pola →
6. Ćwiczenie wieczorne
Kiedy wieczorem leżysz w łóżku, powiedz: „Akceptuję siebie taką/takiego, jaka/jaki jestem” i pozwól sobie poczuć siebie. Przyciągnij ku sobie wszystko, co możesz czuć u innych, i używaj tego przede wszystkim wobec siebie. Potem: „Proszę o aktywowanie wszystkich moich darów, które można teraz aktywować” — z pięcioma–dziesięcioma minutami integracji, bo liczy się nie ilość, lecz jakość. Może to też być modlitwa, ale z ciekawości i otwartości, nie z pozycji żebraka: „Wyślij mi, Panie, ludzi i informacje, by lepiej zrozumieć siebie” albo „Droga duszo, wyślij wskazówki, ludzi i informacje, by odkryć moje dary”.
I moje dawne ćwiczenie z lustrem: pomyśl określone myśli i patrz, jak twarz je pokazuje. Tak zaczynasz siebie widzieć.
Obejrzyj transmisję na żywo o empatii
Wiele z tych, które przychodzą na mój kanał, to wojowniczki światła — osoby empatyczne, które wibrują tak samo. Jeśli chcesz przejść przez całą transmisję na żywo, z odczytami, ranami i uwolnieniami z niej, masz ją poniżej. Wszystkie materiały z uwolnieniami znajdziesz w dedykowanej kolekcji.
Najczęstsze pytania o empatię i empatów
Co oznacza być empatą?
Oznacza czuć energie — wszystkie, od małego — i mieć bardzo dużą energię emocjonalną. Odczytujesz stany, a czasem myśli ludzi, przechodzisz przez wiele stanów dziennie i szukasz sensu. To nie wada: to sposób bycia z darami, które rozwijają się przy łączeniu ze sobą.
Jak poznać, czy jestem empatą?
Spójrz na oznaki: czujesz atmosferę pokoju, gesty ludzi mówią więcej niż słowa, dorastałaś/dorastałeś z poczuciem „jest mnie za dużo”, czułaś/czułeś się inna/inny i za każdym razem sama/sam wracasz do siebie. Jeśli rozpoznajesz się w wielu, najprawdopodobniej jesteś empatą.
Dlaczego empaci przyciągają narcyzów?
Bo empaci mają najwięcej energii, a narcyzi kompensują w relacji właśnie swój brak empatii. Ty się opróżniasz, oni nigdy się nie napełniają. Wyjściem nie jest stwardnienie, lecz granice i zatrzymanie kompensowania.
Jak chronić się jako empata?
Zamykasz pole, sprawdzasz, która myśl jest twoja, wychodzisz ze zlania, nie bierzesz już na siebie tego, co nie twoje, i zużywasz energię w tworzeniu. Pomaga też wieczorna rutyna z „Akceptuję siebie taką/takiego, jaka/jaki jestem” i prośbą o stopniowe aktywowanie darów.
Czy to normalne przechodzić przez dziesięć stanów dziennie?
Tak, dla empaty to typowe: jesteś całą paletą, nie linią. Na szczycie fali pracujesz, na dole odpoczywasz bez przymuszania się. Jeśli ciężki stan utrzymuje się długo lub zaburza codzienne życie, poproś również o specjalistyczne wsparcie.
Czy empatia jest darem czy ciężarem?
Darem, jeśli go przyjmujesz. W fałszywym ja, bez granic i tworzenia, staje się ciężarem: dajesz wszystkim energię i nie dostajesz z powrotem. Nie ma empaty ubogiego w energię — jest źle użyta energia. Gdy nią zarządzasz, zaczyna płynąć także obfitość.
Ja dopiero teraz rozkwitam, odkąd odeszłam z pracy, działam na własną rękę i zrobiłam porządek w relacjach. Mówię więc to, co na końcu transmisji: jesteś bardzo dobra/dobry taka/taki, jaka/jaki jesteś. Bóg cię kocha, choć możesz potrzebować pierwszego okresu, by w to uwierzyć. Wyjdź z kokonu i pozwól wyjść motylowi — do tego czasu obchodź się z nim pięknie. Całuję cię i czekam na następnej transmisji.
Wiele z osób, które do mnie przychodzą, to wojowniczki światła, empatyczni ludzie, którzy wibrują tak samo. Wszystkie materiały o zdjęciach uroków znajdziesz w dedykowanej kolekcji.
Źródła
- Frontiers in Human Neuroscience — „Imaging the passionate stage of romantic love by dopamine dynamics” (2015)
