Symbol Wiary, znany jako Wyznanie wiary, to wyznanie wiary odmawiane podczas każdej Boskiej Liturgii. Został ułożony na soborach powszechnych w Nicei (325) i Konstantynopolu (381), właśnie po to, by bronić wiary przed herezjami — każde jego słowo było ważone przez wieki męczeństwa i sporu.
Pełny tekst Symbolu Wiary
Wierzę w jednego Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych.
I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, Syna Bożego Jednorodzonego, który z Ojca jest zrodzony przed wszystkimi wiekami. Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. Zrodzony, a nie stworzony, współistotny Ojcu, a przez Niego wszystko się stało.
On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba. I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Panny i stał się człowiekiem.
Ukrzyżowany również za nas pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. I zmartwychwstał trzeciego dnia, jak to zapowiedziały Pisma. I wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca. I powtórnie przyjdzie w chwale sądzić żywych i umarłych, a Jego królestwu nie będzie końca.
Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, który od Ojca pochodzi. Którego z Ojcem i Synem wspólnie uwielbiamy i wspólnie chwalimy. Który mówił przez Proroków.
Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. Wyznaję jeden chrzest na odpuszczenie grzechów. I oczekuję wskrzeszenia umarłych, i życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen.
Krótkie objaśnienie
Wyznanie wiary ma precyzyjną strukturę: art. I — Bóg Ojciec, Stwórca wszystkiego, co istnieje, widzialnego i niewidzialnego (w tym świata aniołów). Art. II–VII — Syn: narodzenie przed wiekami, wcielenie, męka, zmartwychwstanie, wniebowstąpienie, powtórne przyjście. Art. VIII — Duch Święty, «Ożywiciel». Ostatnie cztery artykuły: Kościół, Chrzest, zmartwychwstanie umarłych, życie wieczne — cała nasza nadzieja, zamknięta w dwóch wierszach.
Kiedy odmawia się Wyznanie wiary
- Podczas Boskiej Liturgii, przed chwilą przemienienia Darów;
- Podczas Chrztu — przez rodziców chrzestnych, którzy wyznają wiarę za dziecko;
- Rano i wieczorem, jako część reguły modlitewnej (zobacz modlitwy poranne);
- Gdy ktoś potrzebuje umocnienia w wierze lub przechodzi pokusę zwątpienia.
Częste pytania
Dlaczego «powszechny», a nie «uniwersalny»? Oba słowa znaczą «należący do całego świata»: Kościoły prawosławne używają pierwotnego greckiego słowa (katholiké) w każdym języku. Kościół prawosławny uważa się za kontynuację jednego Kościoła pierwszych wieków.
Co znaczy «współistotny Ojcu»? Że Syn ma tę samą boską istotę co Ojciec — prawdę bronioną przez św. Atanazego przeciwko herezji Ariusza.
Komentarze: 0