W jakiej intencji czyta się Psalm 68?
Psalm 68 zawiera słowa opisujące głębokie cierpienie, upokorzenie lub odrzucenie. Jego obraz wód docierających do duszy wyraża cierpienie, a prośba o miłosierdzie podtrzymuje żywą nadzieję.
Możesz czytać ten psalm, gdy jego tematy są bliskie temu, co przeżywasz, albo w ramach regularnej lektury Psałterza. Wyjaśnienie opiera się na przesłaniu tekstu; psalm nie jest zarezerwowany wyłącznie dla jednej konkretnej intencji.
Psalm 68 otwiera serce wezwaniem „Zbaw mnie, Boże, bo wody dotarły...”. Jest jednym z psalmów liczących 40 wersetów w 9. katyzmie i odmawia się go zarówno podczas nabożeństwa, jak i w modlitwie domowej — Psałterz jest bowiem podstawową księgą prawosławnego chrześcijanina.
Tekst Psalmu 68
1. Zbaw mnie, Boże, bo wody dotarły aż do mojej duszy.
2. Pogrążyłem się w błocie głębiny, która nie ma dna;
3. Wszedłem w głębiny morza i burza mnie zalała.
4. Zmęczyłem się wołaniem, moje gardło zdrętwiało, moje oczy osłabły, gdy pokładałem nadzieję w moim Bogu.
5. Tych, którzy nienawidzą mnie bez powodu, stało się więcej niż włosów na mojej głowie.
6. Umocnili się moi wrogowie, którzy prześladują mnie niesprawiedliwie; za to, czego nie zrabowałem, musiałem zapłacić.
7. Boże, Ty poznałeś moją nierozumność, a moje przewinienia nie ukryły się przed Tobą.
8. Niech nie zostaną z mojego powodu zawstydzeni ci, którzy na Ciebie oczekują, Panie, Panie mocy, ani upokorzeni przeze mnie ci, którzy Cię szukają, Boże Izraela.
9. Bo dla Ciebie znosiłem zniewagę, szyderstwo okryło moje oblicze.
10. Stałem się obcy moim braciom i cudzoziemcem dla synów mojej matki,
11. Bo gorliwość o Twój dom mnie pochłonęła, a zniewagi tych, którzy Ciebie znieważają, spadły na mnie.
12. I uniżyłem postem moją duszę, i stało się to dla mnie zniewagą.
13. I przyodziałem się w wór, i stałem się dla nich przedmiotem szyderstwa.
14. Przeciwko mnie mówili ci, którzy siedzieli w bramach, a o mnie śpiewali ci, którzy pili wino.
15. Ja zaś w mojej modlitwie do Ciebie, Panie, wołałem w czasie Tobie miłym.
16. Boże, w wielkości swojego miłosierdzia usłysz mnie, w prawdzie swojego miłosierdzia.
17. Zbaw mnie z błota, abym się nie pogrążył; wybaw mnie od tych, którzy mnie nienawidzą, i z głębiny wód,
18. Aby nie utopił mnie wir wody ani nie pochłonęła mnie głębina, ani nie zamknęła nade mną swojej paszczy.
19. Usłysz mnie, Panie, bo dobre jest Twoje miłosierdzie; według wielkości swoich zmiłowań spójrz na mnie.
20. Nie odwracaj swojego oblicza od swojego wiernego, gdy jestem udręczony. Szybko mnie usłysz.
21. Zważ na moją duszę i zbaw ją; z rąk moich wrogów mnie wybaw,
22. Bo Ty znasz moją zniewagę, mój wstyd i moje upokorzenie;
23. Przed Tobą są wszyscy, którzy mnie dręczą. Moja dusza została skruszona zniewagami i utrapieniem,
24. I czekałem na kogoś, kto by się nade mną zmiłował, lecz nikogo nie było, i na tych, którzy by mnie pocieszyli, lecz ich nie znalazłem.
25. I dali mi żółć jako pokarm, a w moim pragnieniu napoili mnie octem.
26. Niech ich stół stanie się przed nimi pułapką, odpłatą i zgorszeniem;
27. Niech ich oczy pociemnieją, aby nie widzieli, a ich grzbiet zawsze zginaj;
28. Wylej na nich swoją zapalczywość i niech ogarnie ich gniew Twojej zapalczywości;
29. Niech ich dziedziniec stanie się pustkowiem i niech w ich domostwach nie będzie mieszkańców;
30. Bo tego, którego Ty uderzyłeś, oni prześladowali i pomnożyli ból jego ran.
31. Dodaj nieprawość do ich nieprawości i niech nie wejdą w Twoją sprawiedliwość;
32. Niech zostaną wymazani z księgi żyjących i niech nie zostaną zapisani ze sprawiedliwymi.
33. Ubogi i obolały jestem; niech Twoje zbawienie, Boże, mnie wesprze!
34. Będę wychwalał imię mojego Boga pieśnią i będę Go uwielbiał pochwałą;
35. I spodoba się to Bogu bardziej niż młody cielec, któremu rosną rogi i kopyta.
36. Niech ubodzy się śmieją i weselą; śpiewajcie Bogu, a wasza dusza będzie żyła!
37. Bo Pan usłyszał ubogich, a swoich zakutych w kajdany nie odrzucił w gniewie.
38. Niech Go wychwalają niebiosa i ziemia, morze i wszystko, co w nim pełza.
39. Bo Bóg zbawi Syjon i zostaną zbudowane miasta Judy, i będą tam mieszkać, i posiądą go w dziedzictwie;
40. I potomstwo Jego wiernych będzie nad nim panowało, a ci, którzy miłują Jego imię, będą w nim mieszkać.
Kiedy czyta się Psalm 68
- wielki psalm pokutny — wołanie z głębiny.
- Na końcu każdego psalmu tradycja dodaje: „Chwała Ojcu i Synowi, i Świętemu Duchowi, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen”.
Sąsiednie psalmy
Przeczytaj także
Numeracja jest zgodna z Psałterzem Prawosławnym (Septuaginta). W innych wydaniach Biblii ten sam psalm może mieć inny numer.
