Ik heb dit onderwerp lang vermeden. Ik ben opgegroeid met een vader die dronk, dus alcoholverslaving is voor mij geen onderwerp uit boeken, maar mijn jeugd. Toen ik eindelijk begon met het schrijven van de bevrijdingen voor alcoholisme, dacht ik: kijk, ook deze dag is gekomen. Dus alles wat ik heb meegemaakt was niet voor niets.
Voordat ik begin, wil ik heel duidelijk zijn: alcoholverslaving is een ziekte en vraagt om medische hulp. De bevrijdingen hieronder zijn spirituele steun voor jou en je familielijn — geen behandeling en geen belofte dat iemand ‘stopt met drinken’. Ook ik promoot alcohol of drugs op geen enkele manier.
Hieronder vertel ik je hoe ik alcoholisme energetisch zie, hoe ik werk met ‘drink’-betoveringen en met de programma’s die via de familielijn zijn doorgegeven, en wat kinderen van alcoholistische ouders als volwassenen met zich meedragen — waarom je bent zoals je bent en wat je kunt doen.
Allereerst: waar je hulp vraagt
Als je drinkt en voelt dat je niet meer alleen kunt stoppen, of als je naast iemand leeft die drinkt, blijf dan alsjeblieft niet alleen bij het spirituele werk:
- De huisarts is de eerste stap: die kan je verder doorverwijzen.
- Een psychiater of een verslavingszorgcentrum / ontwenningskliniek — abrupt stoppen met alcohol na zwaar gebruik kan gevaarlijk zijn, dus dat gebeurt onder medisch toezicht.
- Steungroepen, zoals de Anonieme Alcoholisten; voor families en kinderen van mensen die drinken bestaan er groepen zoals Al-Anon.
- Een psycholoog of psychotherapeut, vooral als je bent opgegroeid met een alcoholistische ouder.
- Als je donkere gedachten hebt of in gevaar bent, bel dan 112.
Ik zeg altijd tegen mensen die drinken: lieg niet tegen jezelf. ‘Ik drink maar één glas’ — als je elke dag drinkt, praat dan eerlijk met een arts. Mensen die veel hebben gedronken vertellen me dat hun geheugen niet meer werkt, dat ze zich niet meer kunnen concentreren. Alcohol blijft niet zonder concrete gevolgen, niet alleen energetische.
Hoe ik alcoholisme spiritueel gezien zie
Voor mij is alcoholisme over het algemeen een gebroken hart. Een gewond hart dat het zelfvertrouwen zwaar aantast.
Een paar dingen die ik in mijn werk heb gezien:
- Alcohol is een symptoom, niet de bron van het probleem. Iemand zei in de live dat je een goede motivatie nodig hebt om niet verslaafd te zijn. Ik geloof dat de onderliggende problemen opgelost moeten worden: de pijn, de eenzaamheid, de trauma’s.
- Het verlangen om te ontsnappen. ‘Het leven is zo zwaar, de pijn is zo groot, ik voel me zo alleen’ — en je ontsnapt. Sommigen via alcohol, anderen via drugs, weer anderen dissociëren: het licht is aan, maar er is niemand thuis. Daar werk je aan met therapie.
- Alcohol opent het veld, maar naar beneden. Ik had al lang niet meer gedronken; onlangs dronk ik in een restaurant een glas wijn. Mijn veld ging meteen open — en ik zag alleen donkere beelden. Via alcohol zie je geen licht.
- Loyaliteit aan de familielijn. Als je uit een familie komt waarin werd gedronken, bestaat er een onbewuste loyaliteit: je hoort bij de familie als jij ook drinkt. Kinderen van alcoholisten lopen een veel groter risico om zelf ook te gaan drinken — op de een of andere manier probeer je via alcohol verbinding te maken met je ouders: ‘zo deden zij het, zo doe ik het ook’.
Over deze erfenissen heb ik uitgebreider geschreven in het artikel over familiekarma en hoe je die oplost.
‘Drink’-betoveringen
Ja, er bestaan ook betoveringen die gemaakt zijn om je te laten drinken. Ik heb gehoord van hele families die zo zijn getroffen. Toen ik de bevrijdingen schreef, heb ik ze eerst op mezelf toegepast — ik geef ze nooit eerder aan cliënten — en ik ontdekte dingen die me hebben geschokt.
Betoveringen komen van buiten de familielijn, maar worden vaak gemaakt door mensen die je dierbaar zijn. En ze gaan niet allemaal over begraafplaatsen en rituelen. Er bestaan ook mentale betoveringen: mensen die erg mentaal zijn, programmeren het veld zonder het te beseffen. Als kind hoorde ik volwassenen elkaar vol haat zinnen toewerpen als ‘vreet en barst’. Dat is een programmering van het veld, een vloek, ook al zegt niemand ‘ik vervloek je’.
Als je twijfelt of je betoverd bent, is de eerste stap die ik altijd aanraad: neem alle mensen om je heen en maak je van hen los op zout. Je zult verrast zijn.
De basiszin om terug te sturen
Voor wat er van buitenaf op jou en je familielijn is gelegd, spreek je uit:
- ‘Ik stuur alle betoveringen, bezweringen, voodoo, rituelen, toverwerk en zwarte magie voor alcoholisme, alcoholverslaving, dronkenschap, zelfvernietiging door alcohol en het in stand houden van alcoholgebruik bij mij en mijn familielijn terug naar degenen die ze hebben gemaakt. Ik ontbind al hun beschermingen en programmeer mijn energieveld om zoiets niet langer te accepteren.’
Het deel ‘ik ontbind al hun beschermingen’ heb ik er bewust aan toegevoegd: grotere tovenaars leggen beschermingen aan, en als je alleen terugstuurt, dringt het niet door. Het veld moet geprogrammeerd worden om door elke bescherming heen te gaan.
Daarna herhaal je de zin en voeg je de manier toe waarop je doorkreeg dat het gemaakt is. In de live kwamen onder andere deze bij me op: gemaakt met een glas, met mandflessen en trechters, met een distilleerketel en vaten, met een kaars, met wierook, met dingen van de begraafplaats, bij mijn huwelijk, voor zelfsabotage, voor verspilling, voor het doven van enthousiasme en van de vreugde om te creëren, voor het veranderen van het lot. Wanneer je de bevrijdingen doet, vertelt het veld je heel duidelijk waaraan je moet werken — ga daarmee verder.
Wat je eigen familielijn heeft gedaan: alchemiseren, niet terugsturen
Wat niet van ons is, sturen we terug. Maar wat er door je eigen familielijn is gedaan, moet worden gealchemiseerd, met witte kaarsen:
- ‘Ik alchemiseer in liefde en licht alle betoveringen, bezweringen, voodoo, rituelen, toverwerk en zwarte magie voor alcoholisme en alcoholverslaving die door mijn familielijn zijn gemaakt, en ik vraag de slachtoffers om vergeving.’
- ‘Ik los het programma van alcoholisme in mijn familielijn op en alchemiseer het in innerlijke kracht.’
- ‘Lieve voorouders, ik los het programma van alcoholisme in onze familielijn op. Jullie dronken om het leven aan te kunnen, maar het werkt niet. De enige oplossing is liefde.’
- Sluit af door drie keer te zeggen: ‘Ja tegen God. Ja tegen liefde. Ja tegen licht. Ja tegen liefde.’
In de live vertelden mensen dat ze moesten gapen tot de tranen kwamen, moesten boeren, rillingen of warmte voelden; ik werd helemaal warm. Iemand werd onwel en duizelig. Het zijn heel zware energieën. Als een reactie heftig is of niet overgaat, stop dan en vraag een arts om advies.
Wie met de zwarte kaars werkt voor wat hij of zij terugstuurt, vindt de stappen in het ritueel van de zwarte kaars, met muskusolie.
Ik wil het boek Stop Alcoholisme – complete bevrijdingen →
Het oplossen van alcoholismeprogramma’s
In de tweede live heb ik aan programma’s gewerkt — want jij bent een pakket programma’s. Er is maar één formule:
‘Ik los het programma [naam van het programma] in mij en in mijn familielijn op en alchemiseer het in licht en liefde. Ik programmeer mijn veld en dat van mijn familielijn voor [wat je ervoor in de plaats wilt].’
Dit zijn de programma’s waaraan ik heb gewerkt en waarvoor je je veld programmeert:
- Alcoholgebruik dat in de familie als normaal gedrag wordt gezien → gezondheid, onderscheidingsvermogen en bewuste keuzes.
- Moeite om het gebruik te verminderen of te stoppen, hoewel je dat wilt → wilskracht, vrijheid en persoonlijke kracht.
- Loyaliteit aan het lijden en het alcoholisme in de familielijn → vrijheid, heling en groei.
- De geërfde overtuiging dat mannen moeten drinken om geaccepteerd te worden → authenticiteit en vrijheid.
- Alcohol gebruiken om de pijn van gebrek aan erkenning en waardering te verzachten → eigenwaarde, vertrouwen en vervulling.
- Identificatie met de rol van alcoholist en een identiteit die rond de verslaving is opgebouwd → een vrije, gezonde en authentieke identiteit.
- Welvaart verbonden met stress, en alcohol met ontspanning → welvaart, vrede en evenwicht. Ik heb in de financiële wereld gewerkt en gezien hoe vaak daar gedronken wordt om de stress aan te kunnen.
- Alcohol als enige bron van troost → innerlijke bronnen, steun en evenwicht.
- Het geloof dat het leven te zwaar is om zonder alcohol te leven → moed, veerkracht en vertrouwen.
- Eenzaamheid die alleen met alcohol wordt verzacht → gezonde relaties.
- Het herhalen van de drinkpatronen uit de familielijn → vrijheid, bewustzijn en transgenerationele heling.
- Schaamte, schuldgevoel en een laag zelfbeeld na het drinken → compassie, vergeving en zelfliefde.
- Machteloosheid tegenover alcohol → persoonlijke kracht en autonomie.
- Verslaving op fysiek, emotioneel, mentaal, energetisch en spiritueel niveau → gezondheid, evenwicht en volledige vrijheid.
Let op: je werkt aan jezelf en aan je familielijn, niet aan een ander persoon. Verder dan ‘in mij en in mijn familielijn’ ga je niet: anders schend je de vrije wil van de ander en neem je karma op je. Ieder heeft zijn eigen moment.
Zelf werk ik bij de bevrijdingen met het boek, de kaars en muskusolie.
Ik wil de Bevrijdingen voor Drank + de muskusolie →
Kinderen van alcoholistische ouders: waarom je als volwassene zo bent
Het boek dat me naar mijn spirituele ontwaken leidde, was Volwassen kinderen van alcoholisten (‘Adult Children of Alcoholics’), van Janet G. Woititz. Ik heb heel veel gehuild toen ik het las, maar het bracht me veel licht. Ik dacht dat alleen ik zoiets had meegemaakt. Dat is niet zo.
Een kind met een alcoholistische ouder is een verlaten kind, alleen is de verlating niet zichtbaar: de ouder is in huis, maar leeft in een parallelle wereld. En je jeugd wordt je afgenomen — je neemt de plaats in van de afwezige ouder.
Bij ons thuis begon mijn vader rond zijn 35e steeds meer te drinken, tot hij zijn baan verloor. Ik kwam uit school en ging meteen naar de dieren; ik waste tien keer mijn handen zodat ik op school niet zou ruiken. Ik liep op mijn tenen door het huis, zodat de ruzie niet zou beginnen. Ik nodigde nooit iemand uit bij ons thuis. En er is geen grotere schaamte dan met je klasgenoten uit school te komen en je vader in de greppel te zien liggen.
Tekenen die de volwassene met zich meedraagt
- Het leven is een gevaarlijke plek. Je bent altijd alert, en stilte maakt je in paniek — het is de stilte voor de storm.
- Je voelt je anders dan anderen. Als tiener wist ik geen luchtige gesprekken te voeren, omdat mijn problemen over overleven gingen.
- Je eigenwaarde is tot op de bodem gezakt, zelfs als je succes hebt. Je grenzen werden voortdurend overschreden. Ik dacht dat ik dommer was dan anderen, hoewel dat objectief gezien niet zo was.
- Liefde met tussenpozen. Nuchter zegt de ouder ‘ik hou van je’; dronken is hij of zij afwezig. Zo ontstaat een traumatische hechting: óf je klampt je te veel vast, óf je vlucht, óf je wisselt af. Rustige relaties lijken je saai.
- Je vertrouwt je eigen waarnemingen niet meer. Je toetst steeds de werkelijkheid, vraagt om bevestiging. Daarom zijn kinderen van alcoholisten erg kwetsbaar voor narcisten.
- Overmatige verantwoordelijkheid en people pleasing. Je werkt over, gratis, doet het werk van je baas, tot aan een burn-out. Of je vlucht in je werk: ik wil niet wegzakken in de alcohol zoals papa, ik zak weg in het werk.
- Perfectionisme en een genadeloze innerlijke rechter. Je straft jezelf steeds en gaat van het ene uiterste naar het andere.
- Ongeduld. De beloften van ‘laat maar, straks’ werden nooit nagekomen, dus nu wil je alles meteen.
- Het valt je zwaar om plezier te maken en te spelen, ook met je eigen kinderen. Je hebt behoefte aan orde, omdat je te veel chaos hebt gehad.
- Denkbeeldige werelden. Ik leefde in de voorwaardelijke wijs: ‘hoe zou het zijn als ik in een ander gezin was geboren?’
- De angst om net als je ouder te worden en zelfs de angst voor dementie, nadat je hem of haar in al die toestanden hebt gezien.
Je hebt ook een ‘cadeau’: onder extreme stress functioneren velen van ons uitstekend. Toen ik drie banen tegelijk had, was ik juist het best op de drukste momenten. Het is niet houdbaar, maar daar komt het vandaan.
Twee wegen, geen van beide gelukkig zonder aan jezelf te werken
Het kind kan heel veerkrachtig worden of de weg van de ouder volgen. Mijn sleutelmoment was op mijn 14e: de avond ervoor was het me niet gelukt om biologie te leren, omdat mijn ouders naast me ruziemaakten. De volgende dag kende niemand in de klas de les, en ik heb hem helemaal opgezegd. Toen heb ik besloten: welke hel er ook om me heen is, ik kan opstaan — en daar vertrek ik vanuit.
Maar ook het veerkrachtige kind is niet gelukkig zolang het niet aan zichzelf werkt.
Wat je kunt doen als je bent opgegroeid met een alcoholistische ouder
- Ga in therapie. Zonder heling trekken we het trauma aan — en naast een vader die drinkt verschijnt vaak een partner die drinkt.
- Werk met je innerlijke kind. Je gaat terug in de tijd, vindt het terug en haalt het daar weg. Ik heb ook geschreven over de gevolgen van misbruik in de kindertijd en hoe je ervan heelt.
- Huil. Dat innerlijke kind is in tweeën gebroken. Ik keek alleen naar zonsondergangen en huilde.
- Vergelijk jezelf niet meer met mensen die dit niet hebben meegemaakt. Je kunt niet weten wat ‘normaal’ is als je het nooit hebt gezien.
- Verwijt jezelf niet dat je het je niet herinnert. Je brein beschermt je psyche en opent de ‘potten’ een voor een.
- Rust. Nadat ik dat boek had gelezen, heb ik een hele maand geslapen. Je lichaam moet herstellen.
- Bedank de oude energieën: ‘Lieve oude energieën, jullie hebben me geholpen te overleven toen het zwaar was. Nu ben ik klaar om deze emoties en trauma’s te verwerken.’
- Herschrijf het verhaal: het ging niet over jou. Je hebt het op je genomen, maar het was niet van jou.
Als de gedachte terugkomt dat je hier niet meer wilt zijn, praat dan met een psychotherapeut of bel 112.
Ik wil de bevrijdingen voor het innerlijke kind →
Als iemand die je dierbaar is drinkt
Je kunt niemand redden die er niet voor heeft gekozen om te stoppen. De ander heeft voor alcohol gekozen — jij kunt alleen voor jezelf kiezen. Werk aan jezelf en aan je familielijn, stel grenzen, vraag steun voor jezelf, bij een psycholoog of in een groep voor families. Als je in gevaar bent voor geweld, vraag dan hulp via 112. En hij of zij heeft een arts nodig, niet jouw bevrijdingen.
Doe de bevrijdingen samen met mij
Voor de programma’s kun je ook kijken naar de live over het oplossen van alcoholismeprogramma’s, en over een jeugd naast een alcoholist naar de live over de gevolgen van alcoholistische ouders voor kinderen.
Veelgestelde vragen over alcoholverslaving en bevrijdingen
Kunnen bevrijdingen alcoholverslaving genezen?
Nee. Alcoholverslaving is een ziekte en wordt behandeld met medische hulp: huisarts, psychiater, verslavingszorgcentrum, groepen zoals de Anonieme Alcoholisten. Bevrijdingen zijn spirituele steun voor jou en je familielijn, naast de behandeling, niet in plaats daarvan.
Kan ik bevrijdingen doen voor mijn man, vader of kind die drinkt?
Niet rechtstreeks op hem. Je werkt ‘in mij en in mijn familielijn’; verder gaan schendt de vrije wil van de ander en dan neem je karma op je. Vraag voor jezelf steun bij een psycholoog of in een groep voor families van mensen die drinken.
Bestaan er ‘drink’-betoveringen?
Van wat ik heb gezien: ja. Zowel betoveringen die van buiten de familielijn komen als mentale programmeringen die vol haat worden uitgesproken, zelfs door naasten. Je stuurt ze terug met de basiszin, en wat je familielijn heeft gedaan alchemiseer je en vraag je de slachtoffers om vergeving.
Wat betekent het om het kind te zijn van een alcoholistische ouder?
Het betekent vaak een gestolen jeugd: een permanente staat van alertheid, schaamte, een laag zelfbeeld, liefde die je ‘met tussenpozen’ ervaart, perfectionisme, overmatige verantwoordelijkheid en wantrouwen tegenover je eigen waarnemingen. Daar werk je aan met therapie en met de heling van het innerlijke kind.
Welke reacties kunnen optreden bij de bevrijdingen voor alcoholisme?
Gapen, tranen, boeren, rillingen of warmte, soms misselijkheid en duizeligheid. Het zijn zware energieën. Als een reactie heftig is of aanhoudt, stop dan en vraag een arts om advies.
Je bent niet veroordeeld. Als kind was je dat wel. Nu ben je volwassen en kun je je leven in eigen handen nemen — met medische hulp waar dat nodig is en met veel zachtheid voor jezelf. Dikke kus.
