Για πολύ καιρό απέφευγα αυτό το θέμα. Μεγάλωσα με πατέρα που έπινε, οπότε η εξάρτηση από το αλκοόλ δεν είναι για μένα θέμα από τα βιβλία, αλλά τα παιδικά μου χρόνια. Όταν επιτέλους κάθισα να γράψω τις αποδεσμεύσεις για τον αλκοολισμό, είπα στον εαυτό μου: να που ήρθε κι αυτή η μέρα. Άρα δεν ήταν μάταια όλα όσα έζησα.
Πριν από οτιδήποτε, θέλω να είναι πολύ ξεκάθαρο: η εξάρτηση από το αλκοόλ είναι ασθένεια και χρειάζεται ιατρική βοήθεια. Οι αποδεσμεύσεις παρακάτω είναι πνευματική στήριξη για σένα και για το γένος σου — όχι θεραπεία και όχι υπόσχεση ότι κάποιος «θα κόψει το ποτό». Ούτε εγώ προωθώ το αλκοόλ ή τα ναρκωτικά, με οποιαδήποτε μορφή.
Παρακάτω σου λέω πώς βλέπω τον αλκοολισμό από ενεργειακή σκοπιά, πώς δουλεύω με τα μάγια «για ποτό» και με τα προγράμματα που κληρονομούνται στο γένος, και τι κουβαλούν ως ενήλικες τα παιδιά αλκοολικών γονιών — γιατί είσαι έτσι όπως είσαι και τι μπορείς να κάνεις.
Πριν από όλα: πού να ζητήσεις βοήθεια
Αν πίνεις και νιώθεις ότι δεν μπορείς πια να σταματήσεις μόνος, ή ζεις δίπλα σε κάποιον που πίνει, σε παρακαλώ, μη μείνεις μόνο στην πνευματική δουλειά:
- Ο οικογενειακός γιατρός είναι το πρώτο βήμα: μπορεί να σε κατευθύνει παρακάτω.
- Ένας ψυχίατρος ή ένα κέντρο θεραπείας εξαρτήσεων / αποτοξίνωσης — η απότομη διακοπή του αλκοόλ μετά από μεγάλη κατανάλωση μπορεί να είναι επικίνδυνη, γι’ αυτό γίνεται υπό ιατρική παρακολούθηση.
- Οι ομάδες υποστήριξης, όπως οι Ανώνυμοι Αλκοολικοί· για τις οικογένειες και τα παιδιά όσων πίνουν υπάρχουν ομάδες τύπου Al-Anon.
- Ένας ψυχολόγος ή ψυχοθεραπευτής, ειδικά αν μεγάλωσες με αλκοολικό γονιό.
- Αν έχεις μαύρες σκέψεις ή βρίσκεσαι σε κίνδυνο, κάλεσε το 112.
Λέω πάντα στους ανθρώπους που πίνουν: μην κοροϊδεύεις τον εαυτό σου. «Πίνω μόνο ένα ποτήρι» — αν πίνεις κάθε μέρα, μίλα ειλικρινά με έναν γιατρό. Άνθρωποι που έχουν πιει πολύ μού λένε ότι η μνήμη τους δεν δουλεύει πια, ότι δεν μπορούν να συγκεντρωθούν. Το αλκοόλ δεν μένει χωρίς συγκεκριμένες συνέπειες, όχι μόνο ενεργειακές.
Πώς βλέπω τον αλκοολισμό πνευματικά
Για μένα, ο αλκοολισμός είναι γενικά μια ραγισμένη καρδιά. Μια πληγωμένη καρδιά που χτυπά έντονα την αυτοπεποίθηση.
Μερικά πράγματα που έχω δει στη δουλειά μου:
- Το αλκοόλ είναι σύμπτωμα, όχι η πηγή του προβλήματος. Κάποιος στο live είπε ότι χρειάζεσαι καλό κίνητρο για να μην είσαι εξαρτημένος. Εγώ πιστεύω ότι πρέπει να λυθούν τα προβλήματα από κάτω: ο πόνος, η μοναξιά, τα τραύματα.
- Η επιθυμία για απόδραση. «Η ζωή είναι τόσο δύσκολη, ο πόνος τόσο μεγάλος, νιώθω τόσο μόνος» — και αποδράς. Άλλοι μέσα από το αλκοόλ, άλλοι μέσα από ναρκωτικά, άλλοι αποσυνδέονται: το φως είναι αναμμένο, αλλά δεν είναι κανείς στο σπίτι. Αυτό δουλεύεται με θεραπεία.
- Το αλκοόλ ανοίγει το πεδίο, αλλά προς τα κάτω. Είχα πολύ καιρό να πιω· πρόσφατα, σε ένα εστιατόριο, ήπια ένα ποτήρι κρασί. Το πεδίο μου άνοιξε αμέσως — και έβλεπα μόνο σκοτεινές εικόνες. Μέσα από το αλκοόλ δεν φαίνεται φως.
- Η πίστη στο γένος. Αν προέρχεσαι από ένα γένος όπου έπιναν, υπάρχει μια ασυνείδητη πίστη: ανήκεις στο γένος αν πίνεις κι εσύ. Τα παιδιά αλκοολικών είναι πολύ πιο εκτεθειμένα στο να πιουν κι αυτά με τη σειρά τους — κατά κάποιον τρόπο προσπαθείς να συνδεθείς με τους γονείς σου μέσα από το αλκοόλ: «έτσι έκαναν αυτοί, έτσι κάνω κι εγώ».
Για αυτές τις κληρονομιές έχω γράψει πιο αναλυτικά στο άρθρο για το κάρμα του γένους και πώς λύνεται.
Τα μάγια «για ποτό»
Ναι, υπάρχουν και μάγια που γίνονται για να πίνεις. Έχω ακούσει για ολόκληρα γένη που χτυπήθηκαν έτσι. Όταν έγραψα τις αποδεσμεύσεις, τις δούλεψα πρώτα πάνω μου — ποτέ δεν τις δίνω στους πελάτες πριν από αυτό — και ανακάλυψα πράγματα που με συγκλόνισαν.
Τα μάγια έρχονται από έξω από το γένος, αλλά συχνά γίνονται από ανθρώπους που αγαπάς. Και δεν είναι όλα με νεκροταφεία και τελετουργίες. Υπάρχουν και νοητικά μάγια: οι πολύ νοητικοί άνθρωποι προγραμματίζουν το πεδίο χωρίς να το καταλαβαίνουν. Ως παιδί άκουγα φράσεις που πετούσαν με μίσος οι μεγάλοι μεταξύ τους, όπως «φάε και ψόφα». Αυτό είναι προγραμματισμός του πεδίου, κατάρα, ακόμα κι αν κανείς δεν λέει «σε καταριέμαι».
Αν έχεις αμφιβολίες ότι έχεις μάγια, το πρώτο βήμα που προτείνω πάντα: πάρε όλους τους ανθρώπους γύρω σου και αποδεσμεύσου από αυτούς στο αλάτι. Θα έχεις εκπλήξεις.
Η βασική φράση για επιστροφή
Για ό,τι έχει τοποθετηθεί πάνω σου και στο γένος σου απ’ έξω, πες:
- «Επιστρέφω όλα τα μάγια, τα γητέματα, το βουντού, τις τελετουργίες, τα καμώματα και τη μαύρη μαγεία για αλκοολισμό, εξάρτηση από το αλκοόλ, μέθη, αυτοκαταστροφή μέσω αλκοόλ και διατήρηση της κατανάλωσης αλκοόλ πάνω μου και στο γένος μου σε όσους τα έκαναν. Διαλύω όλες τις προστασίες τους και προγραμματίζω το ενεργειακό μου πεδίο να μη δέχεται πια κάτι τέτοιο.»
Το κομμάτι «διαλύω όλες τις προστασίες τους» το πρόσθεσα επίτηδες: οι μεγαλύτεροι μάγοι βάζουν προστασίες, και αν απλώς επιστρέφεις, δεν διαπερνά. Το πεδίο πρέπει να προγραμματιστεί να περνά μέσα από κάθε προστασία.
Μετά επαναλαμβάνεις τη φράση προσθέτοντας τον τρόπο με τον οποίο σου ήρθε ότι έγιναν. Στο live μού ήρθαν, ανάμεσα σε άλλα: φτιαγμένα με ποτήρι, με νταμιτζάνες και χωνιά, με καζάνι απόσταξης και βαρέλια, με κερί, με λιβάνι, με πράγματα από το νεκροταφείο, στον γάμο μου, για αυτοσαμποτάζ, για σπατάλη, για σβήσιμο του ενθουσιασμού και της χαράς της δημιουργίας, για αλλαγή πεπρωμένου. Όταν κάνεις τις αποδεσμεύσεις, το πεδίο σού λέει πολύ καθαρά με τι πρέπει να δουλέψεις — με αυτό προχωράς.
Ό,τι έκανε το ίδιο σου το γένος: αλχημεία, όχι επιστροφή
Ό,τι δεν είναι δικό μας το επιστρέφουμε. Αλλά ό,τι έγινε από το δικό σου γένος πρέπει να μετουσιωθεί αλχημικά, με λευκά κεριά:
- «Μετουσιώνω σε αγάπη και φως όλα τα μάγια, τα γητέματα, το βουντού, τις τελετουργίες, τα καμώματα και τη μαύρη μαγεία για αλκοολισμό και εξάρτηση από το αλκοόλ που έκανε το γένος μου, και ζητώ συγγνώμη από τα θύματα.»
- «Διαλύω το πρόγραμμα του αλκοολισμού στο γένος μου και το μετουσιώνω σε εσωτερική δύναμη.»
- «Αγαπημένοι πρόγονοι, διαλύω το πρόγραμμα του αλκοολισμού στο γένος μας. Πίνατε για να τα βγάλετε πέρα με τη ζωή, αλλά δεν λειτουργεί. Η μόνη λύση είναι η αγάπη.»
- Κλείσε λέγοντας τρεις φορές: «Ναι στον Θεό. Ναι στην αγάπη. Ναι στο φως. Ναι στη στοργή.»
Στο live οι άνθρωποι είπαν ότι χασμουριόντουσαν μέχρι δακρύων, ρεύονταν, είχαν ρίγη ή εξάψεις· εγώ ζεστάθηκα ολόκληρη. Κάποιος ένιωσε άσχημα και ζαλίστηκε. Είναι πολύ βαριές ενέργειες. Αν μια αντίδραση είναι έντονη ή δεν περνά, σταμάτα και ζήτα τη συμβουλή ενός γιατρού.
Όποιος δουλεύει με το μαύρο κερί για ό,τι επιστρέφει θα βρει τα βήματα στο τελετουργικό του μαύρου κεριού, με λάδι μόσχου.
Θέλω το βιβλίο Stop στον αλκοολισμό – πλήρεις αποδεσμεύσεις →
Η διάλυση των προγραμμάτων αλκοολισμού
Στο δεύτερο live δουλέψαμε με προγράμματα — γιατί εσύ είσαι ένα πακέτο προγραμμάτων. Η φόρμουλα είναι μία και μοναδική:
«Διαλύω το πρόγραμμα [όνομα του προγράμματος] από μέσα μου και από το γένος μου και το μετουσιώνω σε φως και αγάπη. Προγραμματίζω το πεδίο μου και το πεδίο του γένους μου για [αυτό που θέλεις στη θέση του].»
Ορίστε τα προγράμματα με τα οποία δουλέψαμε και για τι προγραμματίζεις το πεδίο σου:
- Η κατανάλωση αλκοόλ που θεωρείται φυσιολογική συμπεριφορά στην οικογένεια → υγεία, διάκριση και συνειδητές επιλογές.
- Η δυσκολία να μειώσεις ή να σταματήσεις το ποτό, παρόλο που το θέλεις → θέληση, ελευθερία και προσωπική δύναμη.
- Η πίστη στον πόνο και στον αλκοολισμό του γένους → ελευθερία, θεραπεία και εξέλιξη.
- Η κληρονομημένη πεποίθηση ότι οι άντρες πρέπει να πίνουν για να γίνονται αποδεκτοί → αυθεντικότητα και ελευθερία.
- Το αλκοόλ που χρησιμοποιείται για να μειώσει τον πόνο της έλλειψης αναγνώρισης και εκτίμησης → προσωπική αξία, αυτοπεποίθηση και ολοκλήρωση.
- Η ταύτιση με τον ρόλο του αλκοολικού και μια ταυτότητα χτισμένη γύρω από την εξάρτηση → ελεύθερη, υγιής και αυθεντική ταυτότητα.
- Η ευημερία που συνδέεται με το άγχος και το αλκοόλ με τη χαλάρωση → ευημερία, γαλήνη και ισορροπία. Δούλεψα στα οικονομικά και είδα πόσο συχνά πίνουν εκεί για να αντέξουν το άγχος.
- Το αλκοόλ ως η μόνη πηγή παρηγοριάς → εσωτερικοί πόροι, στήριξη και ισορροπία.
- Η πεποίθηση ότι η ζωή είναι πολύ δύσκολη για να τη ζήσεις χωρίς αλκοόλ → θάρρος, ανθεκτικότητα και εμπιστοσύνη.
- Η μοναξιά που απαλύνεται μόνο με αλκοόλ → υγιείς σχέσεις.
- Η επανάληψη των μοτίβων κατανάλωσης του γένους → ελευθερία, συνειδητότητα και διαγενεακή θεραπεία.
- Η ντροπή, η ενοχή και η χαμηλή αυτοεκτίμηση μετά το ποτό → συμπόνια, συγχώρεση και αγάπη για τον εαυτό.
- Η αδυναμία μπροστά στο αλκοόλ → προσωπική δύναμη και αυτονομία.
- Η εξάρτηση σε σωματικό, συναισθηματικό, νοητικό, ενεργειακό και πνευματικό επίπεδο → υγεία, ισορροπία και πλήρης ελευθερία.
Προσοχή: δουλεύεις με τον εαυτό σου και με το γένος σου, όχι με άλλο πρόσωπο. Πιο πέρα από το «από μέσα μου και από το γένος μου» δεν πηγαίνεις: παραβιάζεις την ελεύθερη βούληση του άλλου και φορτώνεσαι κάρμα. Ο καθένας έχει τη στιγμή του.
Εγώ, στις αποδεσμεύσεις, δουλεύω με το βιβλίο, το κερί και το λάδι μόσχου.
Θέλω τις Αποδεσμεύσεις για το ποτό + το λάδι μόσχου →
Τα παιδιά αλκοολικών γονιών: γιατί είσαι έτσι ως ενήλικας
Το βιβλίο που με οδήγησε στην πνευματική αφύπνιση ήταν τα Ενήλικα παιδιά αλκοολικών («Adult Children of Alcoholics»), της Janet G. Woititz. Έκλαψα πολύ διαβάζοντάς το, αλλά μου έφερε πολύ φως. Νόμιζα ότι μόνο εγώ είχα ζήσει κάτι τέτοιο. Δεν είναι έτσι.
Ένα παιδί με αλκοολικό γονιό είναι ένα εγκαταλελειμμένο παιδί, μόνο που η εγκατάλειψη δεν φαίνεται: ο γονιός είναι στο σπίτι, αλλά βρίσκεται σε έναν παράλληλο κόσμο. Και τα παιδικά σου χρόνια σού κλέβονται — παίρνεις τη θέση του απόντος γονιού.
Στο σπίτι μας, ο μπαμπάς άρχισε να πίνει όλο και περισσότερο γύρω στα 35, ώσπου έχασε τη δουλειά του. Εγώ γύριζα από το σχολείο και πήγαινα κατευθείαν στα ζώα· έπλενα τα χέρια μου δέκα φορές για να μη μυρίζω στο σχολείο. Περπατούσα στις μύτες των ποδιών μέσα στο σπίτι, για να μην αρχίσει ο καβγάς. Δεν καλούσα κανέναν στο σπίτι. Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη ντροπή από το να γυρίζεις από το σχολείο με τους συμμαθητές σου και να βλέπεις τον πατέρα σου πεσμένο στο χαντάκι.
Σημάδια που κουβαλά ο ενήλικας
- Η ζωή είναι ένα επικίνδυνο μέρος. Είσαι πάντα σε επιφυλακή, και η ησυχία σε πανικοβάλλει — είναι η ησυχία πριν από την καταιγίδα.
- Νιώθεις διαφορετικός από τους άλλους. Ως έφηβη δεν ήξερα να κάνω ανάλαφρες κουβέντες, γιατί τα δικά μου προβλήματα ήταν προβλήματα επιβίωσης.
- Η αυτοεκτίμηση είναι στο έδαφος, ακόμα κι όταν πετυχαίνεις. Τα όριά σου καταπατήθηκαν ασταμάτητα. Εγώ πίστευα ότι ήμουν πιο χαζή από τους άλλους, αν και αντικειμενικά δεν ήμουν.
- Η διακοπτόμενη αγάπη. Νηφάλιος, ο γονιός σού λέει «σ’ αγαπώ»· μεθυσμένος, απουσιάζει. Έτσι δημιουργείται ένας τραυματικός δεσμός: ή κολλάς υπερβολικά, ή φεύγεις, ή εναλλάσσεις τα δύο. Οι ήρεμες σχέσεις σού φαίνονται βαρετές.
- Δεν εμπιστεύεσαι πια τις δικές σου αντιλήψεις. Ελέγχεις συνέχεια την πραγματικότητα, ζητάς επιβεβαιώσεις. Γι’ αυτό τα παιδιά αλκοολικών είναι πολύ ευάλωτα απέναντι στους ναρκισσιστές.
- Υπερβολική υπευθυνότητα και people pleasing. Δουλεύεις υπερωρίες, δωρεάν, κάνεις τη δουλειά του προϊσταμένου, μέχρι την εξουθένωση. Ή καταφεύγεις στη δουλειά: δεν θέλω να βουλιάξω στο αλκοόλ σαν τον μπαμπά, βουλιάζω στη δουλειά.
- Τελειομανία και ένας ανελέητος εσωτερικός κριτής. Τιμωρείς συνέχεια τον εαυτό σου και περνάς από το ένα άκρο στο άλλο.
- Ανυπομονησία. Οι υποσχέσεις «άσ’ το, μετά» δεν τηρήθηκαν ποτέ, οπότε τώρα θέλεις τα πάντα αμέσως.
- Σου είναι δύσκολο να διασκεδάσεις και να παίξεις, ακόμα και με τα παιδιά σου. Χρειάζεσαι τάξη, γιατί είχες πάρα πολύ χάος.
- Φανταστικοί κόσμοι. Ζούσα στον υποθετικό: «πώς θα ήταν αν είχα γεννηθεί σε άλλη οικογένεια;»
- Ο φόβος μήπως γίνεις σαν τον γονιό και ακόμα και ο φόβος της άνοιας, αφού τον είδες σε όλες εκείνες τις καταστάσεις.
Έχεις και ένα «δώρο»: υπό ακραίο άγχος, πολλοί από εμάς λειτουργούμε εξαιρετικά. Όταν δούλευα σε τρεις δουλειές ταυτόχρονα, ήμουν η καλύτερη ακριβώς στον μεγαλύτερο φόρτο. Δεν είναι βιώσιμο, αλλά από εκεί προέρχεται.
Δύο δρόμοι, κανένας ευτυχισμένος χωρίς δουλειά με τον εαυτό σου
Το παιδί μπορεί να γίνει πολύ ανθεκτικό ή να ακολουθήσει τον δρόμο του γονιού. Η δική μου καθοριστική στιγμή ήταν στα 14: το προηγούμενο βράδυ δεν είχα καταφέρει να διαβάσω βιολογία, γιατί οι γονείς μου μάλωναν δίπλα μου. Την επόμενη μέρα κανείς στην τάξη δεν ήξερε το μάθημα, κι εγώ το είπα ολόκληρο. Τότε αποφάσισα: όποια κόλαση κι αν υπάρχει γύρω μου, μπορώ να σηκωθώ — και από εκεί ξεκινάω.
Αλλά ούτε το ανθεκτικό παιδί είναι ευτυχισμένο όσο δεν δουλεύει με τον εαυτό του.
Τι μπορείς να κάνεις αν μεγάλωσες με αλκοολικό γονιό
- Πήγαινε σε θεραπεία. Χωρίς θεραπεία έλκουμε το τραύμα — και δίπλα σε έναν πατέρα που έπινε εμφανίζεται συχνά ένας σύντροφος που πίνει.
- Δούλεψε με το εσωτερικό παιδί. Γυρίζεις πίσω στον χρόνο, το ξαναβρίσκεις και το παίρνεις από εκεί. Έχω γράψει και για τις συνέπειες της κακοποίησης στην παιδική ηλικία και τη θεραπεία τους.
- Κλάψε. Εκείνο το εσωτερικό παιδί είναι κομμένο στα δύο. Εγώ κοίταζα τα ηλιοβασιλέματα, μόνη, και έκλαιγα.
- Σταμάτα να συγκρίνεσαι με όσους δεν το έζησαν αυτό. Δεν γίνεται να ξέρεις τι είναι «φυσιολογικό» αν δεν το έχεις δει.
- Μην κατηγορείς τον εαυτό σου που δεν θυμάσαι. Ο εγκέφαλος προστατεύει τον ψυχισμό σου και ανοίγει τα «βάζα» ένα ένα.
- Ξεκουράσου. Αφού διάβασα εκείνο το βιβλίο, κοιμόμουν έναν ολόκληρο μήνα. Το σώμα χρειάζεται να ανακάμψει.
- Ευχαρίστησε τις παλιές ενέργειες: «Αγαπημένες παλιές ενέργειες, με βοηθήσατε να επιβιώσω όταν δυσκολευόμουν. Τώρα είμαι έτοιμη να επεξεργαστώ αυτά τα συναισθήματα και τα τραύματα.»
- Ξαναγράψε την ιστορία: δεν ήταν για σένα. Το φορτώθηκες, αλλά δεν σου ανήκε.
Αν επιστρέφουν σκέψεις ότι δεν θέλεις πια να είσαι εδώ, μίλα με έναν ψυχοθεραπευτή ή κάλεσε το 112.
Θέλω τις αποδεσμεύσεις για το εσωτερικό παιδί →
Αν πίνει ένας αγαπημένος άνθρωπος
Δεν μπορείς να σώσεις κάποιον που δεν έχει επιλέξει να σταματήσει. Ο άλλος επέλεξε το αλκοόλ — εσύ μπορείς να επιλέξεις μόνο για τον εαυτό σου. Δούλεψε με τον εαυτό σου και με το γένος σου, βάλε όρια, ζήτα στήριξη για σένα, από έναν ψυχολόγο ή σε μια ομάδα για οικογένειες. Αν κινδυνεύεις από βία, ζήτα βοήθεια στο 112. Κι εκείνος ή εκείνη χρειάζεται γιατρό, όχι τις δικές σου αποδεσμεύσεις.
Κάνε τις αποδεσμεύσεις μαζί μου
Για τα προγράμματα, δες και το live με τη διάλυση των προγραμμάτων αλκοολισμού, και για τα παιδικά χρόνια δίπλα σε έναν αλκοολικό, το live για τις επιπτώσεις των αλκοολικών γονιών στα παιδιά.
Συχνές ερωτήσεις για την εξάρτηση από το αλκοόλ και τις αποδεσμεύσεις
Μπορούν οι αποδεσμεύσεις να θεραπεύσουν την εξάρτηση από το αλκοόλ;
Όχι. Η εξάρτηση από το αλκοόλ είναι ασθένεια και αντιμετωπίζεται με ιατρική βοήθεια: οικογενειακός γιατρός, ψυχίατρος, κέντρο θεραπείας εξαρτήσεων, ομάδες όπως οι Ανώνυμοι Αλκοολικοί. Οι αποδεσμεύσεις είναι πνευματική στήριξη για σένα και το γένος σου, μαζί με τη θεραπεία, όχι στη θέση της.
Μπορώ να κάνω αποδεσμεύσεις για τον σύζυγο, τον πατέρα ή το παιδί μου που πίνει;
Όχι απευθείας πάνω του. Δουλεύεις «από μέσα μου και από το γένος μου»· πιο πέρα παραβιάζεις την ελεύθερη βούληση του άλλου και φορτώνεσαι κάρμα. Για σένα, ζήτα στήριξη από έναν ψυχολόγο ή σε μια ομάδα για τις οικογένειες όσων πίνουν.
Υπάρχουν μάγια «για ποτό»;
Από όσα έχω δει, ναι: και μάγια που έγιναν από έξω από το γένος, και νοητικοί προγραμματισμοί που πετάχτηκαν με μίσος, ακόμα και από κοντινούς ανθρώπους. Τα επιστρέφεις με τη βασική φράση, και ό,τι έκανε το γένος σου το μετουσιώνεις και ζητάς συγγνώμη από τα θύματα.
Τι σημαίνει να είσαι παιδί αλκοολικού γονιού;
Σημαίνει συχνά κλεμμένα παιδικά χρόνια: διαρκή επιφυλακή, ντροπή, χαμηλή αυτοεκτίμηση, αγάπη που βιώνεται «με διακοπές», τελειομανία, υπερβολική υπευθυνότητα και δυσπιστία στις δικές σου αντιλήψεις. Δουλεύεται με θεραπεία και με τη θεραπεία του εσωτερικού παιδιού.
Τι αντιδράσεις μπορεί να εμφανιστούν στις αποδεσμεύσεις για τον αλκοολισμό;
Χασμουρητά, δάκρυα, ρεψίματα, ρίγη ή εξάψεις, μερικές φορές ναυτία και ζάλη. Είναι βαριές ενέργειες. Αν μια αντίδραση είναι έντονη ή επιμένει, σταμάτα και ζήτα τη συμβουλή ενός γιατρού.
Δεν είσαι καταδικασμένος. Ως παιδί ήσουν. Τώρα είσαι ενήλικας και μπορείς να πάρεις τη ζωή σου στα χέρια σου — με ιατρική βοήθεια όπου χρειάζεται και με πολλή τρυφερότητα για τον εαυτό σου. Σε φιλώ.
