Ίαση του εσωτερικού παιδιού: ασκήσεις και λυσίματα, βήμα προς βήμα

Πριν από το λάιβ για το εσωτερικό παιδί έκλαιγα όλη μέρα — ένιωθα το πεδίο να σφίγγεται γύρω από αυτό το θέμα. Σου λέω από την αρχή το σημαντικότερο που έμαθα στις συνεδρίες και στα λάιβ: δεν υπάρχει πνευματική αφύπνιση, συνειδητή υλοποίηση ή πραγματικά καλή ζωή όσο το εσωτερικό σου παιδί είναι πληγωμένο και ξεχασμένο κάπου πίσω. Στους περισσότερους πελάτες, ο πρώτος έλεγχος είναι απλός: είναι το εσωτερικό παιδί στο σπίτι; Από εκεί αρχίζουν όλα.

Παρακάτω μαθαίνεις τι είναι το εσωτερικό παιδί, τα σημάδια του πληγωμένου παιδιού, πού παραμένει μπλοκαρισμένο και τις ασκήσεις που χρησιμοποιώ για την ίασή του — βήμα προς βήμα, με τρυφερότητα.

Τι είναι το εσωτερικό παιδί

Το εσωτερικό παιδί είναι το μέρος σου που παρέμεινε παιδί: κρατά τα συναισθήματα, τις αναμνήσεις και τις εμπειρίες της παιδικής ηλικίας. Ο Γιουνγκ έλεγε ότι δεν υπάρχει αληθινή ψυχολογική ωρίμανση χωρίς δουλειά με το εσωτερικό παιδί — και λέω κι εγώ το ίδιο: το εσωτερικό παιδί είναι η πιο γρήγορη πύλη προς την ψυχή. Ο νους είναι απλώς τόσο θορυβώδης που μιλά συνεχώς στη θέση του μικρού παιδιού.

Και κάτι που θέλω να ξεκαθαρίσω από την αρχή: το εσωτερικό παιδί δεν σημαίνει μόνο πληγές. Κουβαλά και τις χαρές, την αγνότητα, τον αυθορμητισμό και την άνευ όρων αγάπη — είναι ο καθρέφτης της ψυχής. Ο Ιησούς έλεγε ότι στον παράδεισο μπαίνουν μόνο όσοι έχουν ψυχή σαν παιδιού. Όταν χαμογελάς με όλη σου την καρδιά, χωρίς να το επιδιώκεις, αυτό είναι το δικό του χαμόγελο.

Το παιδί που πήρε τα πάντα πάνω του

Μέχρι τα επτά χρόνια, οι γονείς είναι για το παιδί σαν θεοί: δεν μπορεί να συλλάβει ότι ο γονιός το βλάπτει ή δεν είναι διαθέσιμος. Έτσι, για να επιβιώσει, βγάζει το μόνο δυνατό συμπέρασμα: «εγώ φταίω, δεν είμαι αρκετά καλό». Έτσι γεννιούνται οι πληγές της εγκατάλειψης, της απόρριψης, της προδοσίας.

Εσύ, ο σημερινός ενήλικας, μπορείς να επιστρέψεις το κακό. Το παιδί δεν μπορούσε — χωρίς γονείς δεν επιβιώνει — κι έτσι πήρε τα πάντα στο συναισθηματικό του σώμα. Γι' αυτό λειτουργούν ακόμη σήμερα τα πιο συνηθισμένα προγράμματα: «δεν αξίζω», «δεν αγαπώ τον εαυτό μου», «σώζω όλους τους άλλους».

Και να θυμάσαι: το συναίσθημα είναι ενέργεια σε κίνηση — θέλει να βγει. Όταν έκλεισαν το στόμα του παιδιού, η ενέργεια έμεινε μπλοκαρισμένη στο ενεργειακό σου σώμα· και όταν καταπιέζεις συνεχώς ό,τι ζητά να βγει, τρως υπερβολικά: το σωσίβιο στην κοιλιά είναι θυμός, όχι ελάττωμα. Μη μισείς το σώμα σου — αυτό κουβαλά τα πάντα.

Σημάδια πληγωμένου εσωτερικού παιδιού

• τοξικές ή επαναλαμβανόμενες σχέσεις: αν προσελκύεις συνεχώς ναρκισσιστές ή απόμακρους ανθρώπους, το παιδί σου βρίσκεται ακόμη στην πληγή του. Εκεί βρίσκεται και η συνεξάρτηση — «φροντίζω το δικό σου εσωτερικό παιδί, μήπως φροντίσεις εσύ το δικό μου» — κανείς απ' έξω δεν μπορεί να φροντίσει το εσωτερικό σου παιδί· το πρώτο βήμα, η αποδέσμευση, βρίσκεται στο άρθρο για τον πρώην σύντροφο·
• πολλοί φόβοι, κυρίως ο φόβος της εγκατάλειψης·
• αυτοϋπονόμευση: τα πράγματα πάνε καλά και χάνεις τα πάντα· ή όταν ερωτεύεσαι, είναι σαν να «βρίσκεις τον εαυτό σου»·
• τελειομανία, διαρκής ανάγκη επιβεβαίωσης και ο εσωτερικός κριτής που σε κρίνει ασταμάτητα·
• θυμός που ανάβει εύκολα: οι άνθρωποι που εκρήγνυνται γρήγορα είναι, κατά βάθος, παιδιά που δεν τα άκουσαν·
• δεν ξέρεις να εκφράζεις τις ανάγκες σου: από μικρός ή μικρή έμαθες μόνο «σώπα και άντεχε». Ο κόμπος στον λαιμό όταν θέλεις να πεις τι νιώθεις είναι η περιοχή του τσάκρα του λαιμού — δες τον οδηγό για τα μπλοκαρισμένα τσάκρα·
• «σε μένα όλα ήταν καλά»: αν δεν θυμάσαι σχεδόν τίποτα από την παιδική σου ηλικία, είναι ένδειξη, όχι καλό νέο·
• σε καίει να βλέπεις τα παιδιά των άλλων ή θέλεις να τα σώσεις όλα — στην πραγματικότητα, πάντα μιλάμε για εμάς.

Θέλω τον οδηγό PDF Ίαση του εσωτερικού παιδιού →

Η ιστορία μου: το παιδί στον οπωρώνα

Συνδέθηκα για πρώτη φορά με το εσωτερικό μου παιδί σε μια οικογενειακή αναπαράσταση. Είχε μείνει στη Δημοκρατία της Μολδαβίας, στα 10 του χρόνια, μόνο του σε έναν οπωρώνα, με ένα βιβλίο — διάβαζα τόσο πολύ επειδή ήμουν μόνη. Στους πελάτες συμβαίνει το ίδιο: ένα παιδί που έμεινε στα τρία, στα πέντε, στα δέκα χρόνια — η ηλικία δείχνει πού βρίσκεται η μεγαλύτερη πληγή.

Έπειτα το πήγα σπίτι, στην καρδιά — και άρχισα να χαμογελώ ξανά. Στα περίπου δέκα χρόνια που ζούσα μόνο για την καριέρα και τα χρήματα, πολύ υπολογιστικά, είχα ξεχάσει να χαμογελώ. Μετά την επανασύνδεση ανακάλυψα ποια είμαι πραγματικά: καλλιτέχνιδα, γράφω, ζωγραφίζω. Σου εγγυώμαι: αν δεν έχεις συναντήσει το εσωτερικό σου παιδί, δεν ξέρεις ποιος είσαι. Σε διαμόρφωσαν συγκεκριμένα ώστε να δέχεσαι αγάπη — και το αληθινό μέρος σου δεν εκφράστηκε ποτέ ξανά.

Πού παραμένει μπλοκαρισμένο το εσωτερικό παιδί

Όταν ελέγχω, σου ζητώ μόνο να κλείσεις τα μάτια και να αφήσεις να έρθει το μικρό κορίτσι ή αγόρι. Μπορεί να εμφανιστεί:

• το παιδί «μέσα σε μια φωτογραφία» — μπλοκαρισμένο, ακίνητο. Μέσα από μια φωτογραφία δεν υλοποιείς μια καλή ζωή· στους περισσότερους ανθρώπους βγαίνει από τη φωτογραφία ήδη στην πρώτη συνεδρία·
• το παιδί «κάτω από μπετόν» — στρώμα πάνω σε στρώμα τραυμάτων από πάνω του· οι δύσκολες περιπτώσεις χρειάζονται θεραπευτή·
• το παιδί που έχει φύγει — έχει μείνει στους παππούδες, σε άλλη πόλη, σε άλλη ηλικία. Δουλεύουμε τρυφερά μέχρι να έρθει σπίτι, στην καρδιά, στη θέση του.

Σε κάθε σύνδεση μπορείς να το βρίσκεις σε άλλες ηλικίες, με άλλες όψεις — είναι φυσιολογικό: στο εσωτερικό παιδί επιστρέφουμε σπειροειδώς.

Ασκήσεις για την ίαση του εσωτερικού παιδιού, βήμα προς βήμα

1. Συνδέσου: το χέρι στην καρδιά

1. Κάθισε ήρεμα, κλείσε τα μάτια, βάλε το χέρι στην καρδιά — σε αγκυρώνει αμέσως στην αγάπη.
2. Δες το παιδί: πόσο χρονών είναι, πού βρίσκεται, τι κάνει. Μην πιέζεις την εικόνα.
3. Νιώσε την ενέργεια στο σώμα. Αν ρεύεσαι, χασμουριέσαι, βήχεις ή κλαις — είναι τέλειο, το σώμα μεταστοιχειώνει ενέργειες.
4. Παρατήρησε την περιοχή που ενεργοποιείται: η αριστερή πλευρά σχετίζεται με τη μητέρα, με το θηλυκό· η δεξιά με τον πατέρα, με το αρσενικό.
5. Αν είναι πολύ έντονο, άνοιξε τα μάτια, άγγιξε ένα πραγματικό αντικείμενο και μείνε στο σώμα — μη φεύγεις από την ενέργεια, αλλά μη βυθίζεσαι χωρίς υποστήριξη.

2. Ρώτησέ το τι επιθυμεί

Πάρε ένα φύλλο χαρτί, ανάπνευσε βαθιά, συνδέσου και ρώτησε: «Τι επιθυμείς;». Γράψε αυθόρμητα — ο νους δεν απαντά σε αυτή την ερώτηση, το παιδί απαντά. Σε μένα ήρθαν: παιχνίδι, δάσος, νέοι φίλοι, κρυφτό, χορός, ζωγραφική, ξεκούραση. Αν θέλει μόνο μια αγκαλιά — αγκάλιασε τον εαυτό σου. Η μικρότερη κόρη μου χάιδευε μόνη της το χεράκι της μέχρι να αποκοιμηθεί· αυτό κάνει ένα παιδί που δεν έχει κλείσει την καρδιά του. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις και χτυπηματάκια στους μεσημβρινούς (EFT) — βγάζουν τις απαντήσεις ευκολότερα.

3. Πήγαινέ το σπίτι, στην καρδιά

Μην το πάρεις με το ζόρι — η αγάπη δεν επιβάλλεται. Μείνε δίπλα του και πες του αργά:

«Λυπάμαι. Σε ξέχασα. Όμως τώρα σε βρήκα.»
«Δεν είσαι εγκαταλελειμμένο, ακόμη κι αν ήσουν για πολύ καιρό.»
«Εγώ είμαι ο μεγάλος σου εαυτός και από εδώ και πέρα δεν σε εγκαταλείπω ξανά. Σε αγαπώ.»

Αν δεν έρθει στην αγκαλιά, πες του: «Δεν βιαζόμαστε. Μένω εδώ μαζί σου». Μερικά παιδιά είναι δύσπιστα — προδόθηκαν τόσες φορές που θέλουν πράξεις, όχι λόγια. Όταν δεχτεί την αγκαλιά, δείξε του το σπίτι: η θέση του είναι από εδώ και πέρα στην καρδιά σου. Κλείσε με το «Τελείωσε».

4. Λύσε την παλιά ενέργεια

Η παιδική πληγή δεν θεραπεύεται με έναν σύντροφο, όσο υπέροχος κι αν είναι. Με το παιδί στην αγκαλιά, πες στην μπλοκαρισμένη ενέργεια:

«Σε ευχαριστώ, με βοήθησες να επιβιώσω. Σου είμαι ευγνώμων. Τώρα μπορείς να φύγεις, εγώ δεν σε κρατώ πια.»
«Επέζησα.» — αυτό είναι το πρώτο δώρο· τα υπόλοιπα δώρα έρχονται τις επόμενες ημέρες.

Μπορείς να δουλέψεις και πάνω σε αλάτι — το αλάτι δεν είναι μόνο για μάγια, λειτουργεί και στην ψυχολογική πλευρά: έχε τα γυμνά πέλματά σου πάνω στο αλάτι, με το παιδί στην αγκαλιά, και πες «Ας βγάλουμε ό,τι δεν είναι δικό μας». Κι αν νιώθεις ότι στο οικογενειακό πεδίο κυλούν και τοποθετημένες ενέργειες, όχι μόνο πληγές, δες τι ονειρεύεσαι όταν σου έχουν κάνει μάγια.

5. Ανάκτησε μια ανάμνηση και πάρε το κομμάτι της ψυχής σου

1. Με το χέρι στην καρδιά, πήγαινε πίσω στον χρόνο και άφησε να εμφανιστεί ένα γεγονός από την παιδική ηλικία. Σταθεροποίησέ το.
2. Πόσο χρονών είσαι, πού βρίσκεσαι, ποιος είναι γύρω σου, ποια είναι η ατμόσφαιρα, τι συμπέρανε το παιδί;
3. Πήγαινε εσύ, ο σημερινός ενήλικας, δίπλα του. Τώρα μπορείς να πεις «στοπ» στον ενήλικα της ανάμνησης, αν χρειάζεται, και να πάρεις το παιδί από εκεί.
4. Πάρε το στην αγκαλιά: «Δεν είσαι πια μόνο. Εγώ είμαι μαζί σου. Τελείωσε».
5. Φτιάξε μια γέφυρα φωτός ανάμεσα στον τότε και στον σημερινό εαυτό σου και έλα πάνω της, χέρι χέρι, στο παρόν. Δες το κομμάτι ψυχής που έμεινε εκεί σαν κρύσταλλο: φέρε το στην καρδιά και μείνετε ήρεμοι μέχρι να ενσωματωθεί.
6. Αγκάλιασε τον εαυτό σου στο τέλος και νιώσε τη ζεστασιά: το τραύμα γίνεται αισθητό ως κρύο στο σώμα, η αγάπη και η ολοκλήρωση ως ζεστασιά.

Δεν ψειρίζουμε το ακριβές γεγονός: είναι ένα μέρος σου που έμεινε στο παρελθόν και έρχεται σπίτι μόνο με αγάπη. Ο νους θα προσπαθήσει να εξηγήσει· εσύ μείνε στην αγάπη.

6. Κάνε το οικογενειακό συμβούλιο για τις αποφάσεις

Σε κάθε απόφαση, μη ρωτάς μόνο τον νου. Μάζεψε το εσωτερικό οικογενειακό συμβούλιο: τον νου, την καρδιά, την ψυχή και το εσωτερικό παιδί. Ρώτησε τον καθένα με τη σειρά — ναι ή όχι; Μερικές αποφάσεις είναι δικές του, και τότε πρέπει να ακούσεις εκείνο, όχι τον νου.

7. Φρόντιζέ το κάθε μέρα

Η σχέση τρέφεται με μικρές πράξεις: πέντε έως δεκαπέντε λεπτά την ημέρα μόνο για εσάς τους δύο· ένα παγωτό μαζί — κάλεσε και τη μικρή, έτσι μου έμαθε η ψυχολόγος μου· ένα παιχνίδι με κάρτες, ζωγραφική, ένα παιχνίδι που σου ταιριάζει δονητικά (οι ψυχολόγοι έχουν γράψει βιβλία γι' αυτό)· στα ψώνια, ρώτησέ το τι θέλει και αγόρασέ του το πραγματικά· και όταν παίζεις με τα παιδιά σου, φρόντιζε και το δικό σου εσωτερικό παιδί.

Ανακάλυψε το βιντεομάθημα με καθοδηγούμενους διαλογισμούς →

Όταν αρνείται, όταν θυμώνει και όταν κλαις με πόνο που σου ραγίζει την καρδιά

Είναι πολύ πιθανό στη σύνδεση το παιδί να είναι θυμωμένο μαζί σου: τώρα είσαι τριάντα ή πενήντα χρονών, ενώ εκείνο έμεινε πίσω, μόνο. Πρόδωσες τον εαυτό σου κάθε φορά που έτρεχες πίσω από την αγάπη των άλλων. Τελικά, δεν μας προδίδουν οι άλλοι: προδίδουμε μόνο τον εαυτό μας.

Ο θυμός είναι ένα στάδιο της ίασης — είναι ενέργεια, και η ενέργεια μεταμορφώνεται αλχημικά. Εγώ μετέτρεψα τον δικό μου σε δουλειά και χρήματα, τη θλίψη σε ζωγραφική. Σε ένα λάιβ, ένα εσωτερικό παιδί ήθελε μόνο αυτοκινητάκια και τρακτέρ: «αν τα κάνεις όλα σαν παιχνίδι, όλα πετυχαίνουν — ακόμη και τα χρήματα έρχονται εύκολα». Ένα άλλο έλεγε: «Εγώ είμαι μια Ferrari». Όμως δεν πετάς τον θυμό πάνω στους ανθρώπους, γιατί μένεις στο τρίγωνο θύμα–θύτης–σωτήρας· τον μετατρέπεις σε κάτι.

Και μην πηδάς κατευθείαν στη συγχώρεση! Το παιδί χρειάζεται πρώτα να αναγνωρίσεις τον πόνο του· μόνο αφού το δουν και το αγαπήσουν έρχεται η συγχώρεση, από μόνη της. Όσο για το κλάμα: άφησέ το να κυλήσει. Όπου το τραύμα είναι μεγάλο, κλαίμε σαν σε θάνατο — κι εγώ θρηνούσα όταν έφερα το εσωτερικό μου παιδί. Τα δάκρυα πλένουν την ψυχή· μετά από αυτά τα μάτια σου λάμπουν. Ό,τι βγαίνει έξω δεν βρίσκεται πια μέσα σου.

Το εσωτερικό παιδί και το γένος: ενέργειες που δεν είναι δικές σου

Δεν είναι δικά του όλα όσα κουβαλά το εσωτερικό παιδί. Σε ένα λάιβ, μια κυρία είχε στο πρόσωπο μια ενέργεια που «δεν ήταν δική της»: ήταν της γιαγιάς, είχε έρθει πάνω στην εγγονή μαζί με τον πόνο της. Δουλέψαμε όπως δουλεύουμε στο γένος: «Δεν είναι δική σου. Δώσ' την σε εκείνη, σε παρακαλώ». Έπειτα: «Μέσα από εσένα η ζωή έφτασε σε μένα. Τιμώ τον πόνο σου. Δέχομαι από εσένα όλα τα δώρα και αφήνω μαζί σου ό,τι είναι βαρύ». Το παιδί δεν έχει λόγο να κουβαλά τον πόνο των προγόνων — η δουλειά του είναι μόνο να ζει την παιδική του ηλικία.

Εδώ περιλαμβάνεται και η τάξη στο γένος, όπως τη βλέπουμε στις αναπαραστάσεις: οι παππούδες πίσω, οι γονείς μπροστά τους, εσύ μπροστά από τους γονείς, το εσωτερικό παιδί δίπλα σου. Όταν οι ρόλοι αντιστρέφονται — το παιδί που «μεγαλώνει» τον γονιό του — λέμε απλά: «Αυτή είναι η σωστή τάξη». Και το βάρος στην αριστερή πλευρά του σώματος ή της ζωής παραπέμπει στη γραμμή της μητέρας: εκεί υπάρχουν παλιά πράγματα που πρέπει να λυθούν, μερικές φορές από γενιές. Γι' αυτό ετοίμασα τα λυσίματα Μητέρας–Παιδιού και το πλήρες σετ λυσιμάτων με τη μητέρα· τα υπόλοιπα υλικά καθαρισμού τα βρίσκεις στη συλλογή λυσιμάτων.

Ο οδηγός Μητέρας–Παιδιού για την πληγή στο γένος →

Πότε χρειάζεσαι έναν θεραπευτή δίπλα σου

Τις τρυφερές ασκήσεις μπορείς να τις κάνεις μόνος ή μόνη, στον ρυθμό σου. Αν όμως το τραύμα είναι μεγάλο ή νιώθεις ότι μπορεί να βγει κάτι που δεν μπορείς να αντέξεις, κάνε την πρώτη σύνδεση με έναν θεραπευτή που θα κρατά τον χώρο σου. Κι αν κουβαλάς βαριά τραύματα, πήγαινε με ανοιχτή καρδιά και σε ψυχολόγο: η ενεργειακή δουλειά συμβαδίζει με τη φροντίδα της ψυχικής σου κατάστασης, δεν την αντικαθιστά.

Και να θυμάσαι: το αλάτι καθαρίζει την ενέργεια, αλλά δεν λύνει τα ψυχολογικά ή διαγενεακά προβλήματα — αυτά χρειάζονται δουλειά στην πηγή, στα πρώτα επτά χρόνια, και χρειάζονται πράξη. Ο άνεμος φυσά μόνο στα ανοιχτά πανιά: άνοιξέ τα εσύ, δηλαδή διάλεξε τον εαυτό σου.

Κλείσε μια ατομική συνεδρία μαζί μου →

Ο πλήρης οδηγός μου για την ίαση του εσωτερικού παιδιού

Όλο το πρωτόκολλο από τις συνεδρίες και τα λάιβ — τις ασκήσεις, τις φράσεις λυσιμάτων, τη δουλειά με το γένος — το συγκέντρωσα στον οδηγό PDF Ίαση του εσωτερικού παιδιού: λυσίματα, για να δουλεύεις βήμα προς βήμα στο σπίτι. Για καθοδηγούμενη δουλειά υπάρχει και το βιντεομάθημα με διαλογισμούς για το εσωτερικό παιδί.

Δούλεψε μαζί μου: το λάιβ με την ίαση του εσωτερικού παιδιού

Ο πιο απλός τρόπος να αρχίσεις τώρα: κάθισε άνετα, με το χέρι στην καρδιά, και βάλε το λάιβ. Επανάλαβε τις φράσεις δυνατά και άφησε τα δάκρυα να κυλήσουν.

Περισσότερες ασκήσεις βρίσκεις στο λάιβ με την άσκηση ανάκτησης κομματιών ψυχής, ενώ στο λάιβ με πρακτικές ασκήσεις μπορείς να δεις πώς δουλεύω, βήμα προς βήμα, με το εσωτερικό παιδί των ανθρώπων.

Συχνές ερωτήσεις για την ίαση του εσωτερικού παιδιού

Τι είναι το εσωτερικό παιδί;

Το μέρος σου που παρέμεινε παιδί και κρατά τα συναισθήματα, τις αναμνήσεις και τις εμπειρίες της παιδικής ηλικίας — και τις πληγές και τις χαρές. Είναι η πιο γρήγορη πύλη προς την ψυχή και το πιο αγνό, αυθόρμητο και αυθεντικό μέρος σου.

Τι σημαίνει ίαση του εσωτερικού παιδιού;

Σημαίνει να επανασυνδεθείς μαζί του, να αναγνωρίσεις τις πληγές του, να λύσεις την ενέργεια που μπλοκαρίστηκε στο συναισθηματικό σώμα και να το φέρεις σπίτι, στην καρδιά — γίνοντας ουσιαστικά ο γονιός του εαυτού σου. Δεν είναι μια μοναδική συνεδρία, αλλά μια σχέση στην οποία επιστρέφεις σπειροειδώς.

Πώς καταλαβαίνω αν το εσωτερικό μου παιδί είναι πληγωμένο;

Οι συχνότερες ενδείξεις: τοξικές ή επαναλαμβανόμενες σχέσεις, φόβος εγκατάλειψης, αυτοϋπονόμευση, τελειομανία, ανάγκη επιβεβαίωσης, θυμός που ανάβει εύκολα, δυσκολία να εκφράσεις τις ανάγκες σου και «δεν θυμάμαι τίποτα από την παιδική ηλικία».

Γιατί κλαίω τόσο όταν δουλεύω με το εσωτερικό παιδί;

Επειδή βγαίνει ό,τι καταπιέστηκε στην παιδική ηλικία. Το κλάμα είναι ένας τρόπος έκφρασης που πολλοί δεν μας επιτράπηκε — άφησέ το να κυλήσει: τα δάκρυα πλένουν την ψυχή και ό,τι βγαίνει δεν είναι πια μέσα σου.

Πόσο διαρκεί η ίαση του εσωτερικού παιδιού;

Όσο χρειάζεται — δεν βιαζόμαστε. Στην αρχή κυλά πολύ «μαύρο μελάνι» και υπάρχει πολύ κλάμα· έπειτα το παιδί αρχίζει να χαμογελά και να σου ζητά παγωτό. Πέντε έως δεκαπέντε λεπτά την ημέρα, σταθερά, αξίζουν περισσότερο από κάθε μαραθώνιο.

Μην περιμένεις πια τον σύντροφο ή τα παιδιά, να έρθει κάποιος να σε κάνει καλά: εμείς είμαστε οι γονείς των εσωτερικών μας παιδιών. Απόψε βρες χρόνο — μια αγκαλιά, ένα παγωτό μαζί με το μικρό κορίτσι ή αγόρι μέσα σου. Εκείνη η ζεστασιά στο στήθος, που πηγάζει από το πουθενά — αυτή είσαι εσύ, ολόκληρος ή ολόκληρη. Σε φιλώ και σε περιμένω στο επόμενο λάιβ.