118. Mezmur: anlamı, okuma amacı ve tam metni

Cristina Balan YazanCristina Balan

118. Mezmur hangi amaçla okunur?

118. Mezmur, Tanrı'nın buyruklarına sadık kalmayı ve O'nun yol göstericiliğini aramayı teşvik eder. En uzun mezmur olan bu metin, Tanrı'nın yasasını, sabrı ve ruhsal gelişimi ele alır; her bölümü dua ve vicdan muhasebesi için okunabilir.

Bu mezmuru, ele aldığı konular yaşadıklarınızla örtüştüğünde ya da Mezmurlar Kitabı'nı düzenli olarak okurken okuyabilirsiniz. Açıklama metnin mesajına dayanır; mezmur yalnızca tek bir ihtiyaca yönelik değildir.

Mezmur 118, «Yolda kusursuz olanlar mutludur,...» çağrısıyla yüreği açar. Mezmurlar Kitabı’nın 17. katismasındaki 176 ayetlik mezmurlardan biridir; hem ibadette hem evdeki duada okunur — Mezmurlar Kitabı Ortodoks Hristiyanın temel kitabıdır.

Mezmur 118 metni

1. Yolda kusursuz olanlar, Rab'bin yasasında yürüyenler mutludur.

2. O'nun buyruklarını koruyanlar ve O'nu bütün yürekleriyle arayanlar mutludur,

3. Çünkü yasasızlık yapanlar O'nun yollarında yürümediler.

4. Sen buyruklarının özenle korunmasını buyurdun.

5. Ah, yollarım düzelse de buyruklarını korusam!

6. O zaman bütün buyruklarına baktığımda utanmayacağım.

7. Doğruluğunun yargılarını öğrenmek için Seni yüreğimin doğruluğuyla öveceğim.

8. Doğru hükümlerini koruyacağım; beni sonuna kadar terk etme.

9. Genç yolunu neyle düzeltecek? Senin sözlerini korumakla.

10. Seni bütün yüreğimle aradım; beni buyruklarından uzaklaştırma.

11. Sana karşı kusur işlemeyeyim diye sözlerini yüreğime sakladım.

12. Kutsanmışsın, ya Rab, bana doğru hükümlerini öğret.

13. Dudaklarımla ağzının bütün yargılarını söyledim.

14. Tanıklıklarının yolunda bütün zenginlikten haz alır gibi haz aldım.

15. Buyruklarını düşüneceğim, yollarını bileceğim.

16. Doğru hükümlerini düşüneceğim, sözlerini unutmayacağım.

17. Kuluna karşılığını ver! Yaşayacağım ve buyruklarını koruyacağım.

18. Gözlerimi aç, yasandaki harikaları bileceğim.

19. Yeryüzünde yabancıyım; buyruklarını benden gizleme.

20. Canım her zaman yargılarının özlemiyle yanar.

21. Kibirlileri azarladın; buyruklarından sapanlar lanetlidir.

22. Hakareti ve aşağılanmayı benden al, çünkü tanıklıklarını korudum.

23. Çünkü önderler oturup beni çekiştirdiler, ama kulun doğru hükümlerini düşünüyordu.

24. Çünkü tanıklıkların düşüncem, doğru hükümlerin öğüdümdür.

25. Canım toprağa yapıştı; sözüne göre bana hayat ver.

26. Yollarımı bildirdim, beni duydun; bana doğru hükümlerini öğret.

27. Doğru hükümlerinin yolunu anlamamı sağla, harikalarını düşüneceğim.

28. Canım üzüntüden tükendi; sözlerinde beni güçlendir.

29. Haksızlığın yolunu benden uzaklaştır, yasanla bana merhamet et.

30. Gerçeğin yolunu seçtim, yargılarını unutmadım.

31. Tanıklıklarına yapıştım, ya Rab, beni utandırma.

32. Yüreğimi genişlettiğinde buyruklarının yolunda koştum.

33. Bana yasa olarak doğru hükümlerinin yolunu koy, ya Rab, onu her zaman koruyacağım.

34. Bana bilgelik ver, yasanı arayacağım ve bütün yüreğimle koruyacağım.

35. Buyruklarının patikasında beni yönelt, çünkü bunu istedim.

36. Yüreğimi tanıklıklarına eğ, açgözlülüğe değil.

37. Boşluğu görmesinler diye gözlerimi çevir; yolunda bana hayat ver.

38. Senden korkanlar için olan sözünü kuluna yerine getir.

39. Korktuğum hakareti uzaklaştır, çünkü yargıların iyidir.

40. İşte, buyruklarını özledim; doğruluğunda bana hayat ver.

41. Merhametin üzerime gelsin, ya Rab, sözüne göre kurtarışın,

42. Ve bana hakaret edenlere bir sözle cevap vereceğim, çünkü sözlerine umut bağladım.

43. Gerçeğin sözünü ağzımdan sonuna kadar uzaklaştırma, çünkü yargılarına umut bağladım,

44. Ve yasanı her zaman, sonsuza dek ve sonsuz çağlar boyunca koruyacağım.

45. Genişlikte yürüdüm, çünkü buyruklarını aradım.

46. Kralların önünde tanıklıkların hakkında konuştum ve utanmadım.

47. Çok sevdiğim buyruklarını düşündüm.

48. Sevdiğim buyruklarına ellerimi kaldırdım ve doğru hükümlerini düşündüm.

49. Kuluna verdiğin, bana umut bağlattığın sözünü hatırla.

50. Alçak durumumda bu beni teselli etti, çünkü sözün bana hayat verdi.

51. Kibirliler benimle ölçüsüzce alay ettiler, ama yasandan sapmadım.

52. Eski çağlardan gelen yargılarını hatırladım, ya Rab, ve teselli buldum.

53. Yasanı terk eden günahkârlar yüzünden beni keder sardı.

54. Gurbette olduğum yerde doğru hükümlerini söylüyordum.

55. Adını hatırladım, ya Rab, yasanı korudum.

56. Bu bana oldu, çünkü doğru hükümlerini aradım.

57. Payım Sensin, ya Rab, yasanı koruyacağımı söyledim.

58. Bütün yüreğimle yüzüne yakardım; sözüne göre bana merhamet et.

59. Yollarını düşündüm, ayaklarımı tanıklıklarına çevirdim.

60. Buyruklarını korumaya hazırdım ve sarsılmadım.

61. Günahkârların ipleri çevreme dolandı, ama yasanı unutmadım.

62. Doğruluğunun yargıları için Seni övmek üzere gece yarısı kalktım.

63. Senden korkan ve buyruklarını koruyan herkesin ortağıyım.

64. Yeryüzü merhametinle doludur, ya Rab; bana doğru hükümlerini öğret.

65. Sözüne göre kuluna iyilik yaptın, ya Rab.

66. Bana iyiliği, öğretimi ve bilgiyi öğret, çünkü buyruklarına inandım.

67. Alçaltılmadan önce kusur işledim; bunun için sözünü korudum.

68. İyisin Sen, ya Rab; iyiliğinde bana doğru hükümlerini öğret.

69. Kibirlilerin haksızlığı üzerime çoğaldı, ama ben bütün yüreğimle buyruklarını araştıracağım.

70. Yürekleri yağ gibi katılaştı, ama ben yasandan haz aldım.

71. Doğru hükümlerini öğreneyim diye beni alçaltman bana iyi geldi.

72. Ağzının yasası benim için binlerce altın ve gümüş hazinesinden daha iyidir.

73. Ellerin beni yaptı ve yarattı; bana bilgelik ver, buyruklarını öğreneceğim.

74. Senden korkanlar beni görecek ve sevinecek, çünkü sözlerine umut bağladım.

75. Yargılarının doğru olduğunu, beni gerçekten alçalttığını bildim, ya Rab.

76. Öyleyse kuluna verdiğin söze göre merhametin beni teselli etsin.

77. Şefkatin üzerime gelsin ve yaşayacağım, çünkü yasan düşüncemdir.

78. Kibirliler utansın, çünkü bana haksız yere haksızlık ettiler; ben ise buyruklarını düşüneceğim.

79. Senden korkanlar ve tanıklıklarını bilenler bana dönsün.

80. Utanmayayım diye yüreğim doğru hükümlerinde kusursuz olsun.

81. Canım kurtarışının özlemiyle eriyor; sözüne umut bağladım.

82. Gözlerim sözünün özlemiyle tükendi, şöyle diyerek: “Beni ne zaman teselli edeceksin?”

83. Çünkü dumanda bir tulum gibi oldum, ama doğru hükümlerini unutmadım.

84. Kulunun günleri kaçtır? Beni kovalayanları ne zaman yargılayacaksın?

85. Yasayı çiğneyenler bana boş şeyler söylediler, ama onlar yasan gibi değildir, ya Rab.

86. Bütün buyrukların gerçektir; beni haksız yere kovaladılar. Bana yardım et!

87. Yeryüzünde tükenmeme az kaldı, ama buyruklarını terk etmedim.

88. Merhametine göre bana hayat ver, ağzımın tanıklıklarını koruyacağım.

89. Sözün sonsuza dek gökte kalır, ya Rab;

90. Gerçeğin kuşaktan kuşağa. Yeryüzünü temellendirdin ve kalır.

91. Düzenine göre gün kalır, çünkü her şey Sana hizmet eder.

92. Yasan düşüncem olmasaydı sıkıntımda yok olurdum.

93. Doğru hükümlerini sonsuza dek unutmayacağım, çünkü onlarda bana hayat verdin, ya Rab.

94. Ben Seninim, beni kurtar, çünkü doğru hükümlerini aradım.

95. Günahkârlar beni yok etmek için beklediler. Tanıklıklarını anladım.

96. Her kusursuz işte bir son gördüm, ama buyruğun sonsuzdur.

97. Çünkü yasanı sevdim, ya Rab, bütün gün düşüncem odur.

98. Buyruğunla beni düşmanlarımdan daha bilge yaptın, çünkü o sonsuza dek benimdir.

99. Öğretmenlerimden daha çok anladım, çünkü düşüncem tanıklıklarındadır.

100. Yaşlılardan daha çok anladım, çünkü buyruklarını aradım.

101. Sözlerini korumak için ayaklarımı bütün kötü yollardan alıkoydum.

102. Yargılarından sapmadım, çünkü bana yasayı Sen koydun.

103. Sözlerin dilime ne kadar tatlıdır, ağzımda baldan da tatlı!

104. Buyruklarınla anlayışlı oldum; bunun için haksızlığın bütün yollarından nefret ettim.

105. Yasan ayaklarıma kandil, patikalarıma ışıktır.

106. Doğruluğunun yargılarını korumaya yemin ettim ve karar verdim.

107. Sonuna kadar alçaltıldım; ya Rab, sözüne göre bana hayat ver.

108. Ağzımın gönüllü sunularını hoş karşıla, ya Rab, bana yargılarını öğret.

109. Canım her zaman Senin ellerindedir ve yasanı unutmadım.

110. Günahkârlar bana tuzak kurdular, ama buyruklarından sapmadım.

111. Tanıklıklarını sonsuza dek miras aldım, çünkü yüreğimin sevincidirler.

112. Karşılık için doğru hükümlerini sonsuza dek yapmak üzere yüreğimi eğdim.

113. Yasayı çiğneyenlerden nefret ettim ve yasanı sevdim.

114. Yardımcım ve destekçim Sensin; sözüne umut bağladım.

115. Hile yapanlar, benden uzaklaşın; Tanrımın buyruklarını araştıracağım.

116. Sözüne göre beni savun, bana hayat ver, beklentimi utanca bırakma.

117. Bana yardım et, kurtulacağım ve doğru hükümlerini her zaman düşüneceğim.

118. Doğru hükümlerinden uzaklaşanların hepsini hor gördün, çünkü düşünceleri haksızdır.

119. Yeryüzünün bütün günahkârlarını yasayı çiğneyenler saydım; bunun için tanıklıklarını her zaman sevdim.

120. Korkunla bedenimi del, çünkü yargılarından korktum.

121. Yargı ve doğruluk yaptım; beni haksızlık edenlerin eline verme.

122. Kulunu iyilikle kabul et, kibirliler beni çekiştirmesin.

123. Gözlerim kurtarışının ve doğruluğunun sözünün özlemiyle tükendi.

124. Kuluna merhametine göre davran, bana doğru hükümlerini öğret.

125. Kulunum ben; bana bilgelik ver, tanıklıklarını bileceğim.

126. Rab'bin çalışma zamanıdır, çünkü insanlar yasanı bozdular.

127. Bunun için buyruklarını altın ve topazdan daha çok sevdim.

128. Bunun için bütün buyruklarına yöneldim, bütün haksız yollardan nefret ettim.

129. Tanıklıkların harikadır; bunun için canım onları araştırdı.

130. Sözlerinin açığa çıkması aydınlatır, küçük çocuklara bilgelik verir.

131. Ağzımı açtım ve buldum, çünkü buyruklarını özledim.

132. Adını sevenlere karşı yargına göre bana bak ve bana merhamet et.

133. Adımlarımı sözüne göre düzelt, hiçbir yasasızlık bana hükmetmesin.

134. Beni insanların iftirasından özgür kıl, buyruklarını koruyacağım.

135. Yüzünü kuluna göster, bana buyruklarını öğret.

136. Gözlerimden su kaynakları indi, çünkü yasanı korumadım.

137. Doğrusun, ya Rab, yargıların da doğrudur.

138. Tanıklıklarını doğrulukla ve bütün gerçekle buyurdun.

139. Evinin gayreti beni eritti, çünkü düşmanlarım sözlerini unuttular.

140. Sözün ateşte çok arıtılmıştır, kulun onu sevdi.

141. Ben genç ve hor görülmüşüm, ama doğru hükümlerini unutmadım.

142. Doğruluğun sonsuz doğruluktur, yasan gerçektir.

143. Sıkıntılar ve darlıklar beni buldu, ama buyrukların düşüncemdir.

144. Tanıklıkların sonsuza dek doğrudur; bana bilgelik ver, yaşayacağım.

145. Bütün yüreğimle haykırdım: Beni duy, ya Rab! Doğru hükümlerini arayacağım.

146. Sana haykırdım: Beni kurtar, tanıklıklarını koruyacağım.

147. Şafakta kalktım ve haykırdım; sözlerine umut bağladım.

148. Sözlerini düşünmek için sabah erkenden gözlerimi açtım.

149. Merhametine göre sesimi duy, ya Rab; yargına göre bana hayat ver.

150. Beni yasasızlıkla kovalayanlar yaklaştı, ama yasandan uzaklaştılar.

151. Sen yakınsın, ya Rab, bütün buyrukların gerçektir.

152. Başlangıçtan beri tanıklıklarından onları sonsuza dek temellendirdiğini bildim.

153. Alçak durumumu gör, beni çıkar, çünkü yasanı unutmadım.

154. Davamı yargıla ve beni özgür kıl; sözüne göre beni yaşat.

155. Kurtuluş günahkârlardan uzaktır, çünkü doğru hükümlerini aramadılar.

156. Şefkatin çoktur, ya Rab; yargına göre bana hayat ver.

157. Beni kovalayan ve sıkıntıya sokanlar çoktur, ama tanıklıklarından sapmadım.

158. Anlayışsızları gördüm ve tükeniyordum, çünkü sözlerini korumadılar.

159. Buyruklarını sevdiğimi gör, ya Rab; merhametinde bana hayat ver.

160. Sözlerinin başlangıcı gerçektir, doğruluğunun bütün yargıları sonsuzdur.

161. Önderler beni sebepsiz kovaladılar; ama yüreğim sözlerinden korktu.

162. Büyük bir hazine bulan gibi sözlerine sevineceğim.

163. Haksızlıktan nefret ettim ve onu hor gördüm, ama yasanı sevdim.

164. Doğruluğunun yargıları için Seni günde yedi kez övdüm.

165. Yasanı sevenlerin esenliği çoktur, sapmazlar.

166. Kurtarışını bekledim, ya Rab, buyruklarını sevdim.

167. Canım tanıklıklarını korudu ve onları çok sevdi.

168. Buyruklarını ve tanıklıklarını korudum, çünkü bütün yollarım Senin önündedir, ya Rab.

169. Duam önüne yaklaşsın, ya Rab; sözüne göre bana bilgelik ver.

170. İsteğim önüne gelsin, ya Rab; sözüne göre beni özgür kıl.

171. Dudaklarım övgü yaysın, çünkü bana doğru hükümlerini öğrettin.

172. Dilim sözlerini söyleyecek, çünkü bütün buyrukların doğrudur.

173. Elin beni özgür kılsın, çünkü buyruklarını seçtim.

174. Kurtarışını özledim, ya Rab, yasan düşüncemdir.

175. Canım yaşayacak ve Seni övecek, yargıların bana yardım edecek.

176. Kayıp koyun gibi dolaştım; kulunu ara, çünkü buyruklarını unutmadım.

Mezmur 118 ne zaman okunur

  • En uzun mezmur — Yasanın Alfa ve Omegası (17. katismasının tamamı).
  • Her mezmurun sonunda gelenek şu sözleri ekler: “Baba'ya, Oğul'a ve Kutsal Ruh'a yücelik olsun; şimdi, her zaman ve sonsuza dek. Âmin”.

Komşu mezmurlar

Numaralandırma, Ortodoks geleneğinde kullanılan Mezmurlar Kitabı'na (Septuaginta) göre yapılmıştır. Aynı mezmur, diğer Kutsal Kitap baskılarında farklı bir numarayla yer alabilir.